O|| Perfect should try to be you

Re: O|| Perfect should try to be you

Met haar armen voor haar borst gevouwen had Grace gekeken naar Demian. Hij was zo zeker van zichzelf. In zijn opinie zou hij het water echt niet ingaan. Hoofdschuddend liet ze haar blouse van haar armen afglijden. Ze gooide haar blouse naar Demian zijn hoofd, waarna ze samen met Scruffy een paar stappen naar achteren zette.
"Ik kijk wel of ik iemand anders kan vinden die wél het water in wilt gaan," pufte ze haar wangen uit. Ze wierp Demian een luchtkusje toe. Samen met Scruffy huppelde Grace naar het water toe. Genietend bleef ze staan toen ze voelde hoe het water haar voeten omsingelde. Langzaam sloot ze haar ogen. Dit was precies waar ze van gedroomd had. De vrijheid om het water in te kunnen lopen zonder haar moeder die aan het schreeuwen was dat ze te veel huid liet zien. Grace keek glimlachend om naar Demian. Ze vond het jammer dat hij niet mee wilde doen. Het maakte het juist leuk als ze dit moment kon delen met iemand die geen hond was. Het gevoel groeide alleen maar met het zien van Natasha en James met de olifant. James ging zonder te klagen het water in. Bedenkelijk keek ze toe hoe Betsy het water in stampte.
"Ik denk dat we elkaar maar moeten vermaken, Scruffy," zuchtte Grace. Ze liep verder het water in, waar ze een grote steen van de bodem makte. Scruffy begon direct te blaffen. Grace gooide de steen een paar meter verderop, zodat de hond er blaffend achteraan kon. Terwijl Scruffy aan het zoeken was, draaide Grace zich om naar de olifant en Natasha.
"Kan je Demian niet natspuiten ofzo?! Ik verveel me," riep Grace naar het grijze dier. Misschien dat als hij eenmaal nat was dat hij wel met Grace in het water wilde spelen.

Natuurlijk moesten ze er een spelletje van maken. Hoofdschuddend rende James achter de olifant aan. Het moest er amusant uitzien om een gigantische olifant te zien rennen met een vrouw op haar en een man erachteraan. James bleef midden op het strandje staan. Demian had daar zijn kleed neergelegd terwijl Grace het water al in was.
"Kom op man, ga met je meisje het water in. Voordat Grace uit verveling met Betsy gaat klieren. Ik ken haar lang genoeg om te weten dat ze waarschijnlijk uit verveling iets doet wat niet okay is," glimlachte James. Hij wreef met zijn hand door zijn haren heen, voordat hij zijn hand opstak naar Demian en achter Betsy aan rende om het water in te komen. Eenmaal bij de olifant, greep het dier hem rond zijn middel. Met behulp van Betsy klom hij bij Natasha op Betsy.
"Toevallig om jou hier te zien," glimlachte James. Hij kwam achter Natasha op Betsy zitten. Hij sloeg zijn armen rond haar middel en trok haar iets dichter tegen hem aan. Zachtjes duwde hij kusjes tegen haar schouder.
"Maar ik moet wraak op je nemen omdat je er een wedstrijdje van ging maken. Ik ben een slechte verliezer," Fluisterde James. Hij greep Natasha bij haar schouders en duwde haar van Betsy af, zodra ze in het diepere water waren. Grijnzend keek hij omlaag naar Natasha. James klopte op Betsy haar flank. Hij greep zijn neus dicht en liet zich daarna zelf van Betsy afvallen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha glimlachte even. ''Misschien.'', antwoordde ze wat plagend. ''Of misschien word ik zelf wel wild van alle aandacht die ik kan krijgen in deze bikini.'' Daarmee had ze het puntje van haar tong even naar hem uitgestoken, omdat ze daar niets van meende. Ze hoefde niemands aandacht, behalve die van James. Hij was de enige voor haar, altijd al geweest vanaf het moment dat ze bij dit circus was gekomen en hem had ontmoet. Ergens was het best een cliché verhaal, de vijftienjarige die verliefd werd op de jongeman waarmee ze samen moest werken. Gelukkig voor haar had het positief uitgepakt. Het had wat jaren geduurd, maar ze klaagde niet hoor. Het was goed zo, ze waren allemaal volwassener en daarmee was ze ook zekerder van haarzelf geweest. Al die jaren terug had ze waarschijnlijk niet eens geweten wat ze met die verliefdheid aan had gemoeten, wat ze met een relatie aan had gemoeten. Het was goed zo. Ze was gelukkiger dan ooit tevoren, het was het wachten waard geweest.
Tevreden was Natasha de wagon uit geklommen en naar de opberging gelopen waar het tuig van de dieren te vinden was. Het leek haar verstandig om Betsy haar kopstuk wel om te doen, om wat meer houvast te hebben. Het gaf even net iets meer controle over een dier wat nog steeds wild was. Het was een ontzettend lief, wijs dier. Maar nog steeds wild. Als het haar niet zinde, deed ze ook zeker niets of trok ze haar eigen plan. Daarvoor was Betsy ook Betsy, koppig maar met een hart van goud. Het was een kwestie van aflezen en aanvoelen met dieren, ook met de paarden. Met die gedachte had ze Betsy even over de zachte huid van haar neus geaaid, vooral ze een beweging met haar vingers maakte om haar simpelweg op haar knieën te krijgen, waardoor Natasha de riempjes van het tuig vast kon maken.
Het was even een klim zonder een zetje van James, maar uiteindelijk zat ze dan toch achter de oren van Betsy, die tevreden weer overeind kwam. ''Wij zijn sneller.'', wierp ze James pestend toe, waarop ze Betsy toestemming gaf om in beweging te komen richting het strandje en het daarbij horende meertje. Omdat er ook nog andere mensen waren, wou ze het graag op deze manier doen. Vooral om te voorkomen dat mensen ineens dachten dat er een losse olifant het strand op kwam of zo, als ze er achteraan hadden gelopen. En ze wou Betsy toch wel een beetje beperken in haar enthousiasme om de situatie goed onder controle te houden.

Demian was al op weg geweest met een kleed en picknickmand bij zich, ware het niet dat Grace ineens op zijn rug sprong en hij had één arm vrij had moeten maken om haar iets te ondersteunen. Hij keek half over zijn schouder en glimlachte even. Hoewel hij doorliep, dacht hij na over haar woorden en vraag die ze stelde. Hij gokte zo dat er niet een specifieke reden was. ''Ik bén volwassen.'', was het eerste wat hij zei. ''Ik denk zelfs aan een kleed en een gevulde picknickmand, dat doet een kind niet hoor.'', wierp hij haar wat plagend toe. Zijn bruine ogen keken even naar Betsy en Natasha die al verder waren dan hun, richting het strand en meer, en James die daar ook bij liep. Die waren dus wel van plan om te zwemmen, dat zou nog leuk zijn om naar te kijken. Zeker als je je bedacht dat Betsy ook wel van grapjes hield en met een slurf kwam ze ver als het aankwam op iemand een douche geven. Het geluid wat ze produceerde kwam echter ook ver, het getetter hield dan ook niet op toen het dier door leek te hebben even niet te hoeven werken. Hoewel hij nooit het idee had gehad dat de dieren tegen hun zin in werkten.
''En omdat ik geen waterrat ben.'', was zijn antwoord op Grace haar vraag. ''Het spijt me, maar ik ben een advocatenzoon die een circus is gestart, ik heb niet bepaald zwemles gehad.'', gaf hij toe. ''Ik kan wel zwemmen, voor je verkeerd denkt. Maar het ziet er meer uit als een kat die liever zijn vacht niet nat heeft.'', grinnikte hij. Als het echt moest ging hij wel met haar mee, maar liever niet. Het was ook meer dat hij de boel graag onder controle had en hij wou graag kunnen ingrijpen als het nodig was, er waren nog steeds andere mensen op het strand te vinden die het overigens interessant genoeg leken te vinden dat er een olifant te vinden was. Zeker de kinderen vonden het geweldig en dat was te merken aan hoe ze aan hun ouders begonnen te trekken en te wijzen naar de Indische olifant.
Demian liet Grace los toen ze ook op het strand aangekomen waren en hij legde alles neer, waarna hij de riem van Scruffy los klikte. Het dier was nu wel vertrouwd genoeg om te weten dat hij wel in de buurt bleef. ''Gun jezelf wat vrijheid, maar je hond ook wil je.'', wierp hij haar wat plagend toe. Hij legde het kleed goed neer en zette de picknickmand er bovenop. ''Dus... Je wilt zwemmen?'' vroeg hij met een glimlach en zijn handen in zijn zij. Hij ging geen 'nee' verwachten, maar toch had hij het willen vragen om te zien wat haar reactie was.

Re: O|| Perfect should try to be you

Vol geluk was Grace overeind gesprongen om haar zwart wit gestippelde bikini aan te trekken. Ze had er behoefte aan om weer even wat lichaamsbeweging te hebben. In de trein had ze wel kunnen sporten en haar oefeningen kunnen doen. Maar met ruimte om haar heen was het toch heel anders. Ze was de badkamer in gelopen, zodat ze haar jurkje uit kon trekken en haar bikini aan kon doen. Heel vervelend vond Grace het niet om half naakt rond te lopen. Ze had door de jaren heen gigantisch veel gesport en gedanst, dus ze had een atletisch lichaam. Daarbij zag ze niet in hoe het spannend kon zijn om een beetje meer huid te zien. Glimlachend kwam Grace de badkamer weer uit gestormd. Ze had haar handen tegen haar heupen gezet en draaide vrolijk een rondje voor Demian, maar de man was al vertrokken. Hoofdschuddend greep Grace een blousje van het bed af. Ze trok dit aan, waarna ze de riem van Scruffy pakte.
"laten we gezellig samen naar het strandje gaan," glimlachte Grace. Samen met Scruffy sprong ze de trein uit, waar ze Demian al snel weer zag lopen. Te zien aan de manier waarop hij richting het strand wandelde was het te zien dat hij niet van plan was om te zwemmen.
"Demian! Wees niet zo volwassen," riep Grace naar haar vriend. Ze rende naar haar vriend toe, zodat ze grijnzend bij hem op zijn rug kon springen. Grace duwde een paar kusjes tegen Demian zijn nek.
"Wat is dit keer de reden dat je niet mee wilt doen?" vroeg Grace. Het maakte haar niet uit wat Demian droeg, maar hij ging sowieso het water in. Hij zou het zelf misschien niet willen, maar Grace zou er zeker voor zorgen.

Glimlachend had James omhoog gekeken toen Natasha aangaf zichzelf om te gaan kleden voor het strand. James had zijn werkje nog even afgemaakt, waarna hij zich ook richting de wagon wandelde. De glimlach op zijn gezicht groeide alleen maar met het aanzicht van zijn vriendin in een prachtige bikini.
"Wil je mij wild krijgen, want op deze manier krijg je mij zeker wild, Natasha," glimlachte James. Hij greep Natasha rond haar middel, zodat hij haar naar hem toe kon trekken. Tevreden duwde hij een paar kusjes tegen haar lippen. Hongerig keken zijn ogen omlaag naar haar bikini.
"Je ziet er fantastisch uit. Ik help je zo als ik mijn zwembroek heb aangetrokken," zei James. Hij duwde een nieuwe kus tegen haar hals, waarna hij Natasha losliet en de wagon in sprong. Op een hoog tempo trok hij zijn kleding aan, waarna hij een simpele donker blauwe zwembroek aantrok. Een paar minuten later sprong hij de trein weer uit.
"We kunnen later vanavond de paarden misschien ook naar het water brengen. Als Grace kan helpen dan kan het makkelijk," stelde James voor. Samen met Natasha wandelde hij naar de olifant.
"Hey schoonheid! Heb je zin om even te badderen?" riep James. Betsy keek langzaam op van het kleine boompje die ze uit de grond wilde trekken. Haar wijze ogen keken even naar Natasha en James, waarna ze een luid geluid uitliet. Glimlachend opende James de poortjes, zodat Betsy langzaam haar kant op kon lopen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha had de paarden verzorgd, voor zover het nog nodig was geweest, zodat ze hun roundpen in konden. Betsy had niet echt verzorging nodig, dat deed ze zelf wel en uiteindelijk wou ze Betsy dus naar het meertje toe hebben. Daarbij zouden omstanders het ook leuk vinden om te zien, dus dat zou weer potentiele klanten kunnen trekken. Een win-win situatie, in haar beleving dan toch. Ze beloonde de hengsten nog even met een kroel over hun hals voor ze de halstertouwen los klikte en ze één voor één de wagon af liet, zodat ze in een rechte lijn naar James konden draven. Om daar hun nieuwe plekje te gaan onderzoeken, het zou ze wel even zoet houden en het was beter dan de kale oppervlakte waar ze vandaan kwamen. Hier was nog wat te beleven aan struiken en bomen, dat was fijn.
Ook Betsy was tevreden naar haar plek toegelopen en trok met haar slurf grote plukken van het lange gras uit de grond. Met een glimlach keek ze even toe vooral ze omkeek omdat James' stem hoorde. ''Je plakt.'', wierp ze hem toe zodra hij zijn hand even in haar nek had gelegd. ''En het is onmogelijk om niet op temperatuur te komen in deze zon, het is een hele klimaatsverandering.'', verzuchtte ze. Hoewel ze het heerlijk vond, want ze zou in haar vrije tijd wat kunnen bruinen en naar het water kunnen dus, betekende het ook dat er met allerlei dingen rekening gehouden moest worden. Oververhitting, om maar iets te noemen. Het zou dus beter zijn om in de late avonduren of vroege ochtenduren te trainen en niet op een hete middag.
''Ik ga zwemkleding aantrekken.'', riep ze nog. Zowel voor James als Grace bestemd. Het was goed even te ontspannen na een lange rit en ze had er zin in. Met die woorden had ze haarzelf ook omgedraaid en was ze naar haar wagon gelopen, om ergens een bikini tussen weg te plukken en die aan te trekken. Daarover trok ze nog wel een topje en een broekje dan toch, maar op blote voeten liep ze de wagon ook weer uit. De paarden vonden het wel prima, maar Betsy zou wel willen badderen gokte ze zo.

Demian had net zijn shirt over zijn hoofd toen Grace binnen kwam wandelen en glimlachte even. Hij draaide zijn hoofd wat zodat de kus op zijn lippen terecht kwam en had haar daarna weer los gelaten. ''Of andersom.'', was zijn opmerking. Hij zou het immers ook niet erg vinden om binnen te wandelen als zij zich omkleedde. Hoewel er nog niets tussen hen gebeurd was verder, was het zeker ook niet preuts tussen hen en dat kon hij wel waarderen. Preuts zijn kon een relatie onderling een stuk lastiger maken dan het nodig was. Maar het was ook niet anders te verwachten bij een vrije geest zoals Grace. Hij zakte neer op het randje van zijn bed en haalde even een hand door zijn ietwat warrige haren.
Hoewel hij had willen antwoorden op haar vraag, maar de stem van Natasha deed de plannen anders lopen. ''Ik denk persoonlijk dat je beter nu je zwemkleding aan kan trekken.'', gebood hij haar. Hij probeerde haar misschien ook wel een beetje aan te sporen om met Natasha op te trekken, op die manier zouden ze beide ook een beetje ademruimte hebben want wanneer je in een circus leefde, zat je vrijwel altijd op elkaars lip. Daarbij leken zij en Natasha het goed te kunnen vinden, én Natasha kennende nam ze of de paarden mee, of Betsy. Ongetwijfeld dat Grace dat nog leuk zou vinden ook.
''Ik neem het eten en drinken wel tot mijn rekening. Plezier behoort ook toe tot het deel uitmaken van een circus.'', knipoogde hij haar toe. Hij drukte een kus op haar lippen en aaide Scruffy even over zijn kop, voor hij de wagon uit sprong en richting de bearded lady liep, sinds die het eten en dergelijke in haar beheer had. Het was misschien wel leuk om gewoon bij het water te lunchen, zelf ging hij niet zwemmen namelijk. Dat was niet de bedoeling dan toch, maar hij kon wel genieten.

Re: O|| Perfect should try to be you

Grace vond het heerlijk om in het zonnetje te kunnen lopen. Eén voor één was ze de verschillende wagons binnen gewandeld om te vragen hoe alles was verlopen. Ze vond het belangrijk dat iedereen een beetje aandacht kreeg, zeker na zo'n lange reis. Daarbij had Grace verschrikkelijk veel behoefte aan weer wat sociale contacten. Ze vond Demian geweldig en ze had zich geen moment verveeld. Maar het was fijn om ook met andere mensen te kunnen praten. En ergens wilde Grace ook graag de taak op zich om een beetje te kunnen zorgen voor anderen. Zoals de beared lady zorgde voor eten, wilde Grace er op letten dat iedereen zich goed voelde. Uiteindelijk was Grace weer samen met Scruffy naar Demian gewandeld. Grijnzend klom ze de wagon in, waar Demian bezig was met omkleden.
"Ik had eerder terug moeten komen," glimlachte Grace. Ze sloeg haar armen rond Demian zijn nek en duwde zachtjes een kus tegen zijn wang. Grijnzend liet ze zichzelf in zijn stoel vallen. Ze vond Demian er altijd fantastisch uitzien in zijn pak. Hij zag er uit als een man die verschrikkelijk belangrijk was. Maar Grace vond het nog leuker wanneer hij gewoon luchtige kleding droeg. Daarom bleef ze de man ook met twinkelende ogen aanstaren. Het was één van de grote voordelen geweest van samenwonen in een krappe wagon, zo kon ultiem genieten van hem.
"Als je vanavond tijd hebt wil je dan ook mee naar het strand? Ik wil graag nog met je zwemmen," vroeg Grace. Ze sloeg haar armen rond Scruffy die ondertussen langzaam op haar schoot was geklommen. Glimlachend woelde ze door Scruffy zijn vacht heen, terwijl ze kusjes tegen zijn hals duwde. De hond zou het waarschijnlijk ook heerlijk vinden om even te kunnen zwemmen. Misschien konden ze zelfs de dieren van Natasha en James meenemen.

James had al verwacht dat de opmerking weer zou komen. Hij had eenmaal beloofd dat hij samen met Betsy en Natasha het water in zou gaan en dat ging gebeuren ook. Glimlachend was James te werk gegaan. Hij wilde er zo snel mogelijk voor zorgen dat Betsy en de paarden weer naar buiten konden én dat ze een goede plek zouden hebben. James besloot ze rond een aantal bomen los te laten, dus daar kon hij de ren opzetten. Al snel had James zijn blouse weer uit getrokken. Hij vond het vreselijk om met een natte blouse te moeten werken. Daarbij had iedereen hier zijn bovenlijf toch al gezien. Met behulp van een paar jongens lukte het James om relatief snel een heerlijke plek te kunnen maken. Ze stonden in de schaduw, maar konden de zon wel opzoeken als ze wilde. Bij de boom stond een grote bak water en hij had het eten al klaar gezet.
"Laat de beesten maar vrij, ik heb alles klaar gemaakt dus ze kunnen genieten van het weer hier," riep James naar Natasha. Tien minuten later stonden de paarden dolgelukkig te grazen en liet Betsy zichzelf op een gelukkige toon horen.
"Nu moeten we nog zorgen dat jij niet al te heet gaat worden," zei James glimlachend. Hij had zijn arm rond Natasha geslagen toen ze Betsy haar hek had gesloten. Grijnzend legde hij zijn hand tegen haar hals.
"Ah, mislukt," grinnikte hij. James duwde een kus tegen haar wang voordat hij haar weer los liet. Glimlachend wandelde Jams naar de paarden zodat hij die voorzichtig kon aaien. Ze verdiende wat aandacht. De afgelopen dagen had hij Natasha genoeg aandacht gegeven.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha had opgekeken toen ze Grace haar stem hoorde en de daarop volgende zucht van James' kant. Even fronste ze dan ook voor ze met een glimlach haar hoofd schudde. ''Ze heeft de zorgen die ze had niet meer, laat haar.'', gebood ze hem dan ook om het gewoon los te laten en zijn eigen ding te doen. Ze drukte een kus op zijn wang en glimlachte even toen Grace langs kwam huppelen. Kort knikte ze even. ''Als de paarden buiten staan en Betsy oké is, kom ik.'', beloofde ze Grace op haar beurt, waarna ze de vrouw nakeek. Tash vond het nog steeds fijn om een 'jonge geest' rond te hebben huppelen, omdat het gewoonweg een luchtige sfeer bracht en daar konden ze niet om heen. Daarom zei ze er verder ook niets over, omdat ze haar mening al eens duidelijk had gemaakt.
Haar blauwe ogen gingen al snel naar haar metgezel waarna ze even fronste. ''Hoe ben ík niet compleet gek geworden?'', wierp ze hem plagend toe en kort stak ze haar tong even uit. Ze plaagde hem maar wat, ze hield het immers al zeven jaar met hem vol, dus gek worden was iets wat er niet meer toe behoorde. Het was alleen maar beter geworden de laatste tijd en daar was ze ontzettend dankbaar voor. Hoewel ze nog lichtelijke spierpijn in haar bovenbenen had dan toch.
Tegenstribbelen deed ze niet toen James haar uit haar stoel plukte en haar armen vouwde ze rond zijn nek. ''En we hebben een strand, vlakbij nu. Dus dat betekend dat je nog een belofte hebt om te vervullen, nog meer tegenover Betsy dan tegenover mij eigenlijk.'', grinnikte ze. Ze wou nog steeds het water in met elk geval Betsy, de olifant zou waarschijnlijk de tijd van haar leven hebben. Het was immers niet te vergelijken met een tuinslang.
Al snel knikte Natasha even. ''Lijkt me een goed plan. Ik zal de dekens vast van ze af halen.'', stemde ze in. Als James zich bezig hield met de ren, zou zij de dieren kunnen ontdoen van hun dekens en vlechten. Dat gaf hem wat meer tijd, dan konden de paarden meteen de ren in en konden ze daarna buigen over Betsy. Met die woorden was ze dan ook richting de wagon van de paarden gelopen. In haar tuinbroek die ze iets opgerold had omdat het inderdaad snikheet was. Ze had nu al spijt van het t-shirtje wat ze aan had getrokken. Een topje was beter geweest tezamen met een korte broek of rokje.

Demian rolde met zijn ogen toen Grace alsnog in haar eentje de zware schuifdeur van de wagon open schoof. Hij zei er verder maar niets over, want hij had het idee dat Grace elk moment kon ontploffen en dan wou hij niet in de buurt zijn. Hoewel hij haar karakter omarmde, was het wel fijn om beide even ademruimte te hebben na dagen in een wagon vast te hebben gezeten met enkel elkaar. Frisse lucht, beweging, andere –maar bekende- gezichten om even naar te kijken. Dit was een nieuwe start voor Grace, letterlijk, omdat ze nu werkelijk weg was van huis. Los van alles wat haar thuis in zijn greep had gehouden. Daarom had hijj deze plek ook uit gezocht, omdat het hen even zou afleiden.
Zijn armen gleden rond haar middel en kort glimlachte hij even voor hij iets naar voren boog om één van de kusjes iets langer aan te houden. ''Bedankt?'', vroeg hij echter ietwat verbaasd. ''Het lag op de route, ik heb weinig gedaan.'', lachte hij even hoofdschuddend. Nee, hij had weinig gedaan en hoewel hij had geweten dat de dames dit wel geweldig gingen vinden, was het niet alsof hij het specifiek had gepland, zoals een vakantie. Het was een bijkomstigheid, omdat iedereen het beetje aan ontspanning wel konden gebruiken, sinds ze dubbele winst moesten maken om alle kosten weg te krijgen, die ze vorige week hadden gemaakt dus. Er was niet genoeg in het laatje gekomen door hun vroege gesprek.
Demian keek zijn vriendin na, want ze waren immers officieel gezien ze dat besproken hadden, vooral hij zich richtte tot zijn eigen kledingkast om iets luchtigers eruit te plukken. In een strak pak rondlopen zou niet te doen zijn nu, hoewel hij dat normaal wel deed omdat hij toch het aanzicht was voor de mensen die langs kwamen. Zoals Grace zijn kantoor in was gewandeld. Morgen konden ze de tenten echter ook wel opzetten en daarom gebood hij iedereen die hij tegen kwam, ook te genieten en morgen alles op te pakken.

Re: O|| Perfect should try to be you

Grijzend had Grace de schuifdeur van de wagon open geduwd. Ze had Demian wel horen roepen dat hij de zware deur zou openen, maar de vrouw had na een paar dagen opgesloten gezeten in de wagon te veel energie om netjes te wachten. Scruffy sprong tegelijk met haar het grote grasveld op. Een grote glimlach verscheen op Grace haar gezicht. Ze stonden op een spoor dat grensde aan een gigantisch grasveld. Het grasveld eindigde in het strand, met de zee op de achtergrond. Grace was vaak genoeg naar het meertje geweest bij haar woonplaats, maar nog nooit echt bij de zee.
"Scruffy dit is fantastisch," fluisterde Grace zachtjes. Ze draaide zich om en rende glimlachend terug naar Demian. Grace sloeg haar armen rond zijn nek en duwde zachtjes een paar kusjes tegen zijn lippen.
"Ik vind het hier nu al geweldig, bedankt dat we hier heen gingen," riep Grace, waarna ze nog een paar kusjes tegen zijn lippen duwde. Nadat ze de man los had gelaten, greep ze Scruffy zijn riem en rende ze richting de wagon van Natasha en James. De gespierde man had de deur al open geduwd en was bezig met het vrijlaten van de dieren.
"Natasha! Wil je alsjeblieft mee naar het strand?!" Riep Grace. Ze kwam bij de deur staan, zodat ze de wagon in kon kijken van Natasha en James. Nieuwsgierig keek ze naar de blonde vrouw die zich waarschijnlijk klaar aan het maken was om de dieren te verzorgen.
"Als je klaar bent met de dieren, wil je dan mee naar het strand?" vroeg Grace. Ze wierp de vrouw een vriendelijke glimlach toe. Met Scruffy aan haar zijde wandelde ze de trein wagons langst om te checken hoe het met iedereen was. Grace vond het belangrijk om zeker te weten dat iedereen de treinreis goed had overleefd.

James had het niet kunnen laten om verbaasd te zuchten toen hij hoorde hoe Grace in een perfect humeur de wagon uit sprong. Hij kon niet begrijpen hoe de vrouw altijd in zo'n goede bui te zijn. Fronsend keek hij toe hoe Grace met haar hond richting Natasha huppelde. Uiteindelijk leek ze gelukkig door te hebben dat hij en Natasha nog geen tijd hadden om iets te doen met haar.
"Hoe is Demian niet compleet gek geworden," grinnikte James. Hij keek Grace na die nu de andere wagons langst leek te gaan. James klom de wagon in. Het was altijd een lastige klus om de dieren weer uit hun stallen te laten. Allemaal waren ze klaar met het stil staan en wilde ze weer wat beweging. Zeker Betsy vond het na twee dagen wel genoeg. Ze moesten echter eerst zorgen dat ze de buiten stallen klaar hadden staan voor Betsy alles zou kapot stampen.
"Hij heeft wel een fantastische plek uitgekozen dit keer. Het ziet er hier prachtig uit," zei James. Hij had een kus tegen Natasha haar wang geduwd, voordat hij haar van haar stoel op tilde en mee nam naar buiten. De zon scheen hier vele malen feller dan in de vorige plaats dat ze waren. Hij wist nu al wel dat James waarschijnlijk verschrikkelijk bruin zou worden in deze paar dagen.
"Zal ik de ren voor de paarden opzetten zodat jij bezig kan gaan voor Betsy?" stelde James voor. Hij zette de vrouw weer op haar voeten, waarna hij een nieuwe kus tegen haar wang duwde.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha had het wat onwennig gevonden in het begin, maar daarna had ze gek genoeg kunnen genieten. Het was weer een heel ander gevoel dan 'vlinders in je buik' wanneer je naar iemand keek en je verliefd op ze was. Ze had haar eerste keer met James gedeeld en dat was voor haar alleen al enorm speciaal geweest. Hoewel ze wel de lakens had mogen verschonen ergens in de avond, en ze vooralsnog een douche had genomen om haarzelf op te frissen. Nu had ze gewoon wat spierpijn in haar bovenbenen. Daarom besloot ze zoveel mogelijk te blijven zitten en wat rond te hangen op het bed, met een boek dan toch, wanneer ze zich niet met James bezig hield ondanks. Ze had op haar buik gelegen, met het boek voor haar neus en haar handen onder haar kin terwijl haar blauwe ogen over de regels vlogen. Tot de trein tot stilstand kwam. Een tussenstop, zoals altijd en dat was misschien maar goed ook.
James had ze nagekeken toen die mede had gedeeld snel de dieren te checken en wat te eten te halen. Zelf was ze overeind gekomen en had ze haarzelf in kleermaker neer gezet. Even sloot ze haar ogen nu ze met haar rug tegen de muur zat, vooral ze weer naar James opkeek toen die binnen kwam. Een glimlach sierde haar al snel bij zijn opmerking. ''Volgens mij ben jij de enige die het een gedoe vind.'', grinnikte ze. ''Ik vind het wel lekker om onderweg te hebben en even niet aan mijn verplichtingen te denken. Optreden is ook niet alles, hoewel ik er van geniet.'', verklaarde ze haarzelf maar nader. Dit waren van die dagen dat ze vrij had, want normaal had ze dat niet omdat de dieren aandacht nodig hadden wanneer ze niet aan het optreden was. Training, verzorging en zeker Betsy wassen was een hele opgave met ladders en haar slurf om op plekken te komen waar ze met een bezem niet kwam.
Een zachte giechel verliet haar. ''Slijmbal.'', wierp ze hem wat plagend toe. Ze duwde even tegen zijn schouder met de hare vooral ze haar eigen toastjes pakte en dankbaar een hap nam. ''Ze kunnen zeggen wat ze willen van behaarde vrouwen, maar ze kan maaltijden maken al de beste. Zelfs simpele toastjes.'', merkte ze met volle mond op.

Demian had diep maar rustig geslapen, met Grace in zijn armen. Hoewel het misschien wel wat anders was geweest omdat hij enkel in zijn boxershort sliep deze keer, maar het was gewoon verlopen zonder ongemakken (you know hahaha!) omdat het zeker wel wat met hem deed om haar in een simpel nachtjaponnetje te zien. Het was gewoon anders dan een jurk die andere vrouwen ook wel droegen. Het was altijd anders wanneer je diepe gevoelens voor iemand had. Een zachte zucht verliet hem dan ook toen hij beweging naast hem voelde en hij met een half oog kon zien hoe Grace de wagon verliet samen met de hond. Die gek genoeg braaf op zijn plek had geslapen.
Een zachte kreun volgde toen Grace hem voor een tweede maal wakker maakte. ''Dit leven ís fantastisch.'', verbeterde hij haar. ''Geen verplichtingen, geen gezeur, vrijheid, wat wil een mens nog meer? Je krijgt er een gratis familie bij die niet veroordeeld of onmogelijke dingen verwacht.'', glimlachte hij. Dit leven was perfect, helemaal perfect. Hij zou niet meer anders willen ook, gewoonweg omdat het niets voor hem leek te zijn om een groot huis te kopen en huisje, boompje, beestje te gaan spelen.
Demian duwde zichzelf overeind en haalde een hand door zijn warrige haren. ''Het is meer sorteren en zorgen dat alles weer bij elkaar licht, vanuit daar hoeven er enkel nog wat dingen ondertekend te worden.'', liet hij haar weten. Het was het opruimen wat hij constant uitstelde, hij had na een lange dag vaak de motivatie gewoon niet meer om het te doen. Demian plaatste een kus op haar wang en keek haar even dankbaar aan. ''Je ondersteund me al door gewoon aanwezig te zijn. Jouw hoge energie, geeft mij weer energie.'', lachte hij zachtjes. Hij was overeind gekomen en pakte zijn broek, die hij omhoog trok en dichtknoopte.

Re: O|| Perfect should try to be you

Vannacht had Grace in tegenstelling tot de dag daarvoor wel verschrikkelijk goed geslapen. In Demian zijn armen was ze binnen een paar seconden in een diepe slaap gevallen waar ze pas uit was gekomen omdat ze de eerste tussenstop hadden. Op een stationnetje in het binnenland kon het gehele gezelschap hun benen even strekken en ontbijten. Voor Scruffy en Grace was dat weer een mooi moment om even rond te kunnen lopen en te trainen met netjes bij elkaar lopen. Tegen tien uur waren ze de wagon weer in gesprongen en was Grace weer op bed geploft naast Demian om het knuffelen nog even af te kunnen ronden.
“Ik vind dit leven eigenlijk fantastisch,” zei Grace zuchtend. Ze had een borstel uit haar tas gepakt en borstelde daar haar blonde lokken mee door. Vandaag zou ze niet zo heel veel tijd verspillen aan het opsteken van haar haar, zoals ze gewoonlijk deed. Ze zou toch vrijwel alleen met Demian zijn, afgezien van een paar stops. Daarom liet ze haar krullen gewoon voor wat het was.
“Kan ik je anders nu helpen met je papierwerk? Je hebt er gisteren ook niet echt tijd voor gehad. Ik wil je graag extra ondersteunen,” zei Grace. Ze was overeind gekomen van haar plek zodat ze glimlachend haar armen rond Demian zijn nek kon slaan. Zachtjes duwde ze kusjes tegen zijn hals. Het liefste zou ze alle werk van Demian overnemen, zodat hij zelf kon genieten zoals zij dat ook heel veel deed. Zorgzaam veegde Grace een paar plukjes van Demian goed, zodat hij er netter uitzag. Zeker als ze hier zo zou zitten, dan wilde ze liever meehelpen. Anders voelde ze zich nutteloos. Grace liet Demian los. Met nieuwsgierig ogen keek ze omhoog naar Demian.

James had zijn nacht niet anders kunnen omschrijven dan gewoonweg fantastisch. Zo voorzichtig en langzaam mogelijk was James met Natasha bezig geweest. Hij had van haar lichaam gehouden en genoten van elk klein dingetje die bij haar hoorde. Ze hadden van elkaar genoten op een manier die nieuw was voor hen beide. Nog nooit in zijn leven had James seks gehad met iemand waar hij oprecht van hield. Hij had tot nu toe alleen maar genot willen voelen. James wist wel dat deze manier het mooiste was wat hij ooit had meegemaakt. Om Natasha niet al te veel te belasten had hij in de tussenstop wat eten gehaald en bij Grace gecheckt of ze nog wat snacks had die hij mocht hebben voor Natasha. Met armen vol was hij uiteindelijk terug gelopen naar Natasha. Terwijl de vrouw haar eten opat was James naar de dieren gegaan om daar te checken of alles goed was en of het eten nog genoeg was. Vermoeid was James na een goed uur weer bij Natasha op bed geploft.
“Wat een gedoe allemaal zo’n reis,” zuchtte James. Hij wreef met zijn hand door zijn haren, waarna hij omkeek naar Natasha. Elke keer als hij zijn ogen naar haar draaide voelde hij weer zo verschrikkelijk veel warmte door zijn lichaam gaan. Hij werd zo verschrikkelijk gelukkig als hij naar haar kon kijken.
“Je bent prachtig,” zei James zachtjes. Hij duwde een kusje tegen haar wang, waarna hij zelf langzaam van zijn toast begon te eten.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| Perfect should try to be you

Natasha kon er niets aan doen. Zeven jaar had ze moeten wachten voor ze eindelijk uitkwamen voor wat ze voor elkaar voelden en als ze nu nog moest wachten tot ze eindelijk getrouwd zouden zijn, wanneer dat ook mocht gebeuren, zou ze stilletjes aan gek worden van verlangen was ze bang. Ze verlangde ontzettend naar James en dan niet alleen op een seksuele manier zoals het nu het geval leek te zijn. Ook zijn aanwezigheid, zijn simpele aanrakingen, zijn glimlach, de twinkeling in zijn ogen wanneer hij naar haar keek, zijn stem wanneer hij tegen haar sprak; het waren allemaal dingen waar ze dag in en dag uit naar verlangde. De situatie nu stond het alleen nu toe om ook op een ander level haar verlangens te laten blijken, omdat ze eindelijk privacy hadden. En hoewel het misschien een beetje gepland voelde, was het dat zeker niet. Alles wat ze tot nu toe had gedaan, vanaf de douche, was omdat zij het wou en niet omdat ze rekening hield met haar omgeving. Uiteindelijk was het geen geheim dat ze van hem hield. Hoewel ze er natuurlijk ook niet op zat te wachten dat iemand binnen kwam stormen, maar ze had zich er dan ook niet voor kunnen schamen dan toch. Dergelijke dingen waren normaal, het ging niet volgens het boekje als je bij het circus was.
Pas toen Natasha met haar rug tussen de lakens lag, had ze een antwoord klaar gehad; ''Ik heb geen bescherming nodig, niet van jou.'', zuchtte ze zachtjes. ''Je bent de enige die ik ooit gewild heb de afgelopen zeven jaar, ik heb lang genoeg gewacht.'', fluisterde ze zachtjes terwijl ze haar vingers door zijn lokken heen liet glijden en haar hand uiteindelijk tegen zijn wang aan liet liggen. Ze knikte dan ook even ter bevestiging toen James haar zei het te laten weten als iets niet prettig was, of pijn deed. Ze ging er niet vanuit dan toch, ze vertrouwde erop dat James haar met respect zou behandelen en zacht met haar om zou gaan. Erover inzitten deed ze dus absoluut niet.
Natasha sloot genietend haar ogen en zuchtte even zachtjes daarbij. Het was fijn om zijn lippen te voelen en het was ergens jammer dat ze hem nu niet kon kussen, behalve door zijn haren woelen dan toch. Dat was iets waar ze ook wel van kon genieten. ''James?'', vroeg ze zachtjes. ''Wat ga je doen?'', vroeg ze zich af. Ergens gierden de zenuwen door haar buik heen, maar dat leek even snel weer weggekust te worden door James' zekerheid in dit hele gebeuren.

Demian glimlachte even door Grace's lieve woorden. Hij kon zich niet heugen dat hij het ooit zó fijn had gehad met een vrouw dat hij zelfs kon genieten van de simpele gesprekken die ze voerden over het hun gedachten en gevoelens. Hij sloot dan ook kort zijn ogen om haar kus in ontvangst te nemen vooral hij met een twinkeling in zijn ogen naar haar opkeek. ''En ik zal nog meer mijn best doen om je nóg gelukkiger te maken.'', beloofde hij haar zachtjes. Hij wou haar de hele wereld geven als hij kon, maar omdat dat niet mogelijk was, wou hij zijn best doen om daar dicht bij in de buurt te komen. ''Je hoeft het enkel maar te vragen.'', gebood hij haar. Als ze iets nodig had, iets wou doen, of wat dan ook; ze hoefde het hem maar te vragen en hij zou zijn best doen om het waarheid te maken.
Een beetje afwezig had hij met een lok van haar blonde haren gespeeld terwijl hij naar haar verhaal luisterde over hoe ze eigenlijk nooit iets mocht en zodoende ook niets had geleerd eigenlijk. Alles was nieuw voor haar en dat vond hij ergens niet gek. Hij had in hetzelfde schuitje gezeten, het verschil was dat hij geld had gehad en niet persé had hoeven vluchten maar gewoon weg had kunnen gaan. ''Zo vat ik het ook niet op.'', wuifde hij het weg. Hij vond niet dat ze zielig deed, absoluut niet. Demian rolde op zijn zij en zette zijn elleboog op het matras zodat hij zijn hoofd kon ondersteunen met zijn hand. Onderzoekend keek hij haar even aan voor hij kort even glimlachte.
''Ik kom uit een advocaten- en doktersfamilie. Ik gok zo dat de verwachtingen aan onze levens best wel hetzelfde zijn. Waren.'', verbeterde hij zichzelf nog. ''Ik heb alleen nooit interesse gehad in één van die dingen, laat staan dat ik interesse had in de brunette die mijn ouders uitgenodigd hadden met haar ouders. Begrijp me niet verkeerd, ze was prachtig, maar haar inhoud was zo rot als een lijk wat al weken in zee lag.'', gniffelde hij. ''Ik ben pas gaan leven toen ik dus ben vertrokken en deze trein heb gekocht tezamen met het circus wat erbij hoorde.'', knikte hij. ''En toen jij om het hoekje kwam kijken, is het allemaal nog beter geworden.'', greens hij tevreden. God, hij was zelf ook zo gelukkig als maar kon. ''Prachtig en talentvol, wat wil een man nog meer.'', lachte hij zachtjes.