O}Live Love Life
[ Go to bottom | Go to latest post | Subscribe to this topic | Latest posts first ]
Reply
Re: O}Live Love Life
from CupCake on 01/13/2018 03:02 PMNyala Madaki - 17 jaar 
Nyala:
Na het verliezen van mijn ouders, later mijn broers en zussen en als laatst mijn oma, had ik niemand meer die voor me zorgde. Zodoende was ik in een weeshuis terecht gekomen. Ik had prima voor mezelf kunnen zorgen, maar als alleenstaande jonge vrouw was het te gevaarlijk zonder enige bescherming. Ik had in het weeshuis kunnen helpen om voor de kleine kinderen te zorgen, een taak die me goed gelegen had tot die ene dag. De dag dat een blank gezin was gekomen en in gesprek was gegaan met de leidinggevende. Voorzichtig bereidde ik de kleintjes voor op een afscheid, echter was gebleken dat ík degene was die geadopteerd werd. Ik had het niet kunnen geloven, de toekomstvisie die ik sinds de dood van mijn grootmoeder had gehad was dat ik uitgehuwelijkt zou worden aan een man en een gezin zou stichten. Op adoptie had ik niet meer gerekend vanwege mijn leeftijd.
Zodoende was ik uiteindelijk aangekomen in een totaal andere wereld. Een wereld waarin ik mezelf niet voelde en de gebruiken niet van kende. Ik had mijn koffer moeten pakken met mijn jurken, veel meer had ik immers niet. Ik had afscheid genomen van de kleintjes en hun de hoop gegeven dat hun op een dag ook goed terecht zouden komen. Zenuwachtig was ik vertrokken met de man en de vrouw. De taalbarrière maakte de communicatie er niet gemakkelijker op. Ik sprak enigszins Engels en hoopte dat het voldoende te zijn om me voorlopig te redden. Ik hoopte op een goed onderkomen en een warme, grote familie zoals ik deze gekend had. Het was leuk om voor jonge kinderen te kunnen zorgen en bij te kunnen dragen aan het huishouden: water halen, schoonmaken en het eten verzorgen. Scholing was er nauwelijks geweest. De eerste verbazing was al gekomen op het vliegveld wat me mee naar hun land nam. Ik keek mijn ogen uit en imiteerde enkel hun gedrag zonder te weten waar het allemaal voor bedoeld was. Het opstijgen en landen had ik niet prettig gevonden, maar in de lucht en eenmaal terug op de grond voelde ik me al meer tot rust komen. Tot nu toe had niemand geschreeuwd of geslagen, dat was al een hele geruststelling. In mijn cultuur was het normaal als het de man niet naar wens verging.
Re: O}Live Love Life
from Painkillers on 01/14/2018 12:39 PMJill
Jill is een stil, sociaal meisje van 18 jaar, maar dat niet alleen. Jill is ook de moeder van een twee jarig meisje, Mirthe. Een ondernemende peuter die ze eigenlijk geen seconde alleen kon laten. Zo nu dus ook, Jill had gehoopt dat ze vandaag iets langer kon slapen. Maar helaas, Mirthe was al om vijf uur wakker. Dat zou geen probleem zijn als ze weer kon slapen. Maar ook al legt Jill haar bij der in bed, ze gaat niet meer slapen. Ze loopt naar haar kamertje toe en glimlacht. 'Goedemorgen meisje'' Zegt ze tegen der en tilt der dan op. Ze glimlachte even naar haar dochter terwijl ze der luier verschoonde, iets wat ze tot op de dag van vandaag nog steeds het ergste vind om te doen. Hierna loopt ze met der naar beneden en zet haar in de speelhoek. 'Mama gaat even een sigaretje roken, in de tuin. Ga jij lief spelen?' Vroeg ze aan het meisje, dat knikte en lief ging spelen. Ik loop naar de tuin toe waar ik een sigaret op steek en ondertussen hou ik Mirthe in de gaten. Ze zuchten even het is zwaar een kind te hebben. Ze is nu hard op zoek naar een bijbaantje, zodat ze in september ook weer kan beginnen aan haar school. Doordat Jill zwanger raakte op haar 15e, heeft ze nooit een middelbare school diploma gehaald. Dit omdat, haar ouders hadden gezegd dat: als ze het wou houden ze er zelf voor moest zorgen. In het begin heeft Jill dan ook alles alleen gedaan, oké haar moeder heeft wel in de eerste twee weken na de bevalling geholpen. Maar voor de rest heeft ze alles zelf gedaan. Iets wat heel zwaar was, ze heeft toen ook paar keer er aan gedacht om Mirthe te laten adopteren. Ze had geen sociaal leven meer, haar vrienden lieten der vallen, volgens haar gevoel lieten haar ouders der in de steek. Ze weet nu ook wel dat haar ouders het goed bedoeld hebben, ze lieten der zien dat als je oud genoeg bent om seks te hebben, je ook oud genoeg bent voor de consequenties. Aan abortus had Jill ook gedacht. Maar toen ze er achter kwam dat ze zwanger was, was ze al te ver. De vader van Mirthe is minimaal in beeld. Hij komt zo 3x in de maand langs, maar dat is dan meer voor Jill. Zijn dochter boeit hem niet zo veel. Hierdoor weet Jill niet zo goed wat ze moet doen, ze heeft het wel regelmatig met der moeder er over. Die vindt dat ze hem moet laten vallen, maar Jill wil niet dat Mirthe haar papa niet kent.
Re: O}Live Love Life
from CupCake on 01/22/2018 07:27 PMNyala:
Na een lange vlucht waren we aangekomen in het land waar ik ook zou gaan wonen. Ik kon het nog steeds nauwelijks geloven. Ik was geadopteerd. Maar waar kwam ik in terecht? Ik had geen enkel idee van het land. De eerste indruk was koud, bijna alleen maar blanke mensen en ik voelde me ongelofelijk aangekeken. Om alle blikken te ontwijken had ik mijn blik neergeslagen naar de grond en naar mijn voeten die in een paar sandalen gestoken waren.
Op het vliegveld haalden we de koffers op en wat verloren speelde ik met de hengsels van de grote tas die ik ingepakt had in het weeshuis. Het enige wat ik nog van mezelf bij me had. De weinige spullen die ik ooit gekoesterd had. Enkele sieraden die al generaties in de familie waren. De ketting die ik om had was van kralen gemaakt, die had ik ooit op een verjaardag gekregen en was voor onze familie erg prijzig geweest. Het betekende veel voor me en de felle kleuren zorgden er normaal voor dat ik vrolijk werd, echter op het vliegveld niet. Het leek alsof ik overal buiten viel, de kleuren leken te fel, mijn huidskleur te donker, de taal zo anders. Ik kon er niks van maken wat er tegen elkaar gezegd werd. Opgelucht zuchtte ik even toen ook de laatste koffer van het echtpaar van de band rolde en gepakt werd om verder door de grote hal te lopen. 'We're going home and we're going to introduce you to some persons you have to know', werd me gezegd. Vragend trok ik een wenkbrauw op. Was dit niet gewoon een echtpaar wat een kind adopteerde omdat het er zelf geen had? 'Okay', sprak ik zachtjes voor ik de man en vrouw kort aankeek en ik hen op de voeten volgde.
Re: O}Live Love Life
from Painkillers on 01/23/2018 04:19 PMJill
Ik was met Mirthe naar schiphol gereisd, met de trein. Mirthe vond het echt helemaal niks. Ze heeft het niet zo met opgesloten zitten ergens in. De reis was dan ook echt heel erg gespannen en te veel prikkels voor haar. Maar zo dus ook voor Jill. Als ze dan op schiphol is loopt ze met Mirthe een winkeltje in, hier mocht ze iets kiezen voor zichzelf. Dit omdat ze het zo goed gedaan had. Zelf kocht ik een pakket met echte Nederlandse dingen, tulpen, verschillende soorten kaas, drop. Maar omdat het december was ook een mini kerstboompje met ballen en lampjes. Maar natuurlijk niet te vergeten een chocolade letter. Klinkt als een vaag cadeautje maar Jill vond het leuk. Mirthe had een knuffel uitgekozen en na dat ik het afgerekend had, loop ik na de goede aankomst hal. Hier wacht ik op mijn ouders en nyala. Als ik ze dan zie glimlach ik even. Ik bijt dan op mijn lip als je aan Nyala kon zien dat ze het eng vond, maar vooral heel raar. Ik kijk dan even naar hun, waarna me ouders een knuffel geef. Mirthe had ik in me armen die begint fanatiek te lachen en te zwaaien als ze opa en oma ziet. Als ik nyala zie geef ik der een hand. 'I'Am Jill you're sister, and this is Mirthe my daughter' Zeg ik op mijn beste Engels. Ik moest dat echt beter leren, anders word het niks. Voor vanavond had ik al wat eten gemaakt, hierdoor konden we thuis gelijk beginnen met eten.
Re: O}Live Love Life
from CupCake on 02/05/2018 10:51 AMNyala:
Ik keek toe hoe de jongedame, die zich later voorstelde als mijn zus, het echtpaar knuffelde. Een kleine glimlach brak door op mijn gezicht bij het zien van de kleine meid. Ik was dol op kinderen. Even keek ik afwachtend naar de uitgestoken hand voor ik deze aannam. Deed ik het zo goed? Was dit gebruikelijk hier? In Afrika hadden we dit niet. Ik knikte begrijpelijk. 'Nyala', zei ik enkel en mijn aandacht werd algauw weggetrokken naar Mirthe. 'She is beautiful', zei ik zachtjes terwijl ik mijn hand naar haar dochter uitstrekte en met de rug van mijn vingers over het wangetje streelde met een brede glimlach. 'Hi darling', zei ik warm met een accent. Misschien was het hier nog niet zo erg als gedacht en anders kon ik me vast om de kleine meid bekommeren. Dat had ik in het weeshuis met de kinderen ook gedaan en ik had die taak heerlijk gevonden.