ORPG] Tous pour un, un pour tous.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 08/20/2018 11:00 AM

Xavier:
Terwijl Leon onder me zacht zijn excuses aanbood, gleed mijn blik naar Camille toe die enkel een knikje gaf. Waarschijnlijk had ze net als mij door dat het niet gemeend was, maar we konden niet meer van hem verlangen op dit moment. Haar daarop volgende woorden om te gaan wandelen, zorgden ervoor dat de woede wat zakte en ik me minder met Leon bezig hield. Ik had haar hand aangenomen voor ik van hem af stapte en de neiging om hem nog eens stevig na te trappen moest onderdrukken. Hij zou zich vreselijk moeten schamen voor zijn woorden en zijn gedrag. Ik hoorde hoe Julie ervoor zorgde dat iedereen weer terug ging naar hetgeen waar hij/zij mee bezig was. Daar was ik haar ontzettend dankbaar voor. Ik klopte zo goed als het ging even mijn kleding af en keek naar Camille en Julie. 'I'm sorry that you had to see this', verontschuldigde ik me. Het had een leuke, onbezorgde Flora Day moeten worden, maar dat was niet gelukt omdat ik me niet in had kunnen houden tegenover Leon toen hij er met Camille vandoor ging. Alweer een moment wat mooi had moeten zijn en overschaduwd werd door andere dingen. Het leek ons niet mee te zitten.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 08/20/2018 11:48 AM

Camille
Ik glimlachte zwak toen Xavier zijn excuses aanbood. Wat mij betreft was er niets waar hij zich voor hoefde te verontschuldigen, maar ik wist dat hij het toch zou negeren als ik dat zou zeggen. Hij zou zijn schouders ophalen, zijn hoofd schudden en zeggen dat hij wel degelijk ergens zijn excuses voor moest maken. Zo zat hij gewoon in elkaar. 'Here... Come.' zei ik op zachte toon terwijl ik hem weg begon te leiden van het veld, weg van de vele ogen die toch nog onze kant op keken. Niet dat ik echt een idee had waar ik hem mee naartoe nam, want zo goed kende ik Fontaine nog altijd niet, maar ik ging er maar vanuit dat hij later de weg wel weer terug zou kunnen vinden. 'Are you hurt?' vroeg ik toen ze een eindje van het feest weg waren en ik zijn hand even in de mijne nam. Er zat vast wel genoeg afstand tussen ons en het feest om ervoor te zorgen dat niemand het zou zien. Hopelijk zouden we later terug kunnen gaan om onze dans af te maken, want ik had er juist zo van genoten. Het was echter net alsof het ons niet gegund was om samen tijd door te brengen. Iedere keer gebeurde er wel iets of werd iets moois weer teniet gedaan door nare gebeurtenissen. Ik zuchtte lichtjes. Het enige wat ik wilde was tijd spenderen met Xavier, maar zelfs dat leek teveel gevraagd en als het hier al niet ging, hoe zou het dan op het paleis gaan? Wat als de koning ons verzoek af zou wijzen? Als hij iemand anders voor me op het oog had? Ik probeerde er allemaal maar niet aan te denken, maar dat was wel lastiger als we niet gewoon samen waren en het naar ons zin hadden.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 08/20/2018 12:12 PM

Xavier:
Ik knikte toen ze me vroeg om mee te gaan, echter had ik onze armen al snel door elkaar heen weten te haken, zodat het niet leek dat zij mij wegvoerde, maar andersom of zelfs samen. Zoals het in het paleis ook zou zijn gebeurd. Toen we een eindje weg waren merkte ik dat Camille mijn hand vastpakte, waarop ik niet anders kon dan glimlachen. 'No, I'm not.', verzekerde ik haar. Het knietje wat Leon me gegeven had was de enige klap die ik had moeten incasseren. 'I'm fine.', benadrukte ik nogmaals. 'I hope Fontaine will see this as an ordinary fight. When we were younger, Leon and I rolled over the ground regulary. But we were still friends then.', sprak ik mijn hoop uit tegenover haar. Even bleef ik stil en bleef mijn blik bij haar hangen. 'You were right', zei ik zacht. 'He isn't worth it, but you are.', zei ik en streelde met mijn duim over de rug van haar hand die ik nog vast had. 'I mean... he was wrong. And I won't let anybody, even if he should be the King, offend you.', zei ik tegen haar. 'But I messed up Flora Day for us, I believe', zei ik en beet zacht op mijn onderlip. 'Not if this makes things good, but it is very difficult to behave yourself if you're full of hatred about somebody', mompelde ik. 'And maybe I'm still not completely myself.', verzuchtte ik. 'I can only hope that you have had a nice evening so far?', deed ik een poging om de sfeer wat op te beuren.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 08/20/2018 01:08 PM

Camille
Ik glimlachte door Xavier's antwoord. Gelukkig maar. Dat zou nog het ergste van allemaal zijn; als hij pijn zou hebben of gewond zou zijn geraakt. Dat had hij al wel genoeg meegemaakt en was zo'n kleine vechtpartij niet waard. 'I'm certain everyone could tell that he was drunk.' knikte ik toen hij de hoop uitsprak dat iedereen het af zou doen als een vechtpartij tussen de twee kwajongens die ze vroeger waren geweest. Ik was allang blij dat Xavier's moeder het niet gezien had en dat de meeste aanwezigen waarschijnlijk teveel gedronken hadden om zich er de volgende dag nog wat van te herinneren. Mijn glimlach werd alleen maar groter door zijn volgende uitspraak, al verdween deze wel weer een beetje toen hij zei dat hij waarschijnlijk Flora Day voor ons verpest had. Ik schudde mijn hoofd en stopte met lopen, mijn vrije hand op zijn bovenarm om hem ook te laten stoppen. 'You didn't rmess up anything. A whole day cannot be ruined by a single accident.' schudde ik mijn hoofd terwijl ik hem aankeek. 'I have had a nice evening actually. I'm spending my evening with you, so... How could I not?' glimlachte ik., zijn opmerkingen daarvoor negerend. Het leek me niet dat hij nu veel zin zou hebben om te vertellen wat er tussen hem en Leon gebeurd was of om nogmaals na te moeten denken over wat er in het klooster allemaal gebeurd was en wat de gevolgen daarvan waren geweest. We konden het veel beter hebben over deze avond en ons daarop focussen dus had ik alleen zijn vraag over hoe ik de avond tot nu toe ervaarde en of ik het naar mijn zin had en het antwoord daarop was simpel. Het feit dat we samen tijd door konden brengen was meer dan genoeg om ervoor te zorgen dat ik het naar mijn zin had. Het was het enige wat ik wilde en nodig had.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 08/20/2018 08:24 PM

Xavier:
Stiekem was ik blij dat Camille zei dat het voor iedereen overduidelijk moest zijn geweest dat Leon dronken was. Blozend sloeg ik mijn blik neer toen ze ontkende dat ik hierdoor de hele dag verpest had. Doemdenken, nog zoiets waar ik goed in was - echter wanneer het moest, zoals op de verjaardag van de Koning - vertrouw je er toch op dat iemand anders de zaken goed op orde heeft. Volgende keer niet meer dus.
Haar woorden kwamen langzaam binnen waarop zich een glimlach rondom mijn lippen begon te vormen. 'There could be lots of reasons why you shouldn't, but I'm happy you had a nice evening so far', zei ik tegen haar. 'How did everybody welcome you? Do you like Fontaine and Flora Day', veranderde ik het onderwerp. Zonder dat het dorp goed kennis met haar had kunnen maken, werd ze nu toch wat in het diepe gegooid en het zou mooi zijn als het van beide kanten zou bevallen. 'Besides me then', plaagde ik haar met een knipoog.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 08/21/2018 02:38 PM

Camille
Een klein lachje ontsnapte aan mijn keel toen ik zag dat Xavier bloosde. Niet omdat ik hem uitlachte - daar had ik absoluut geen recht toe aangezien ik zelf regelmatig met blozende wangen rondliep en daarnaast was het niet vriendelijk en verdiende hij dat niet - maar omdat ik het fijn vond om te zien dat mijn woorden die reactie bij hem teweeg konden brengen. 'With... Ale.' gaf ik in eerste instantie lachend antwoord op het moment dat Xavier vroeg hoe ik verwelkomd was, waarna ik mijn hoofd schudde omhem te laten weten dat dat niet mijn serieuze antwoord was. Het was wel een soort van de waarheid, want zo'n beetje iedereen die ik had gesproken of waarmee ik gedanst had, had me een beker in de handen geduwd - die ik, tot eigen verbazing, ook allemaal leeg had gedronken - voor er verder gesproken of gedanst werd, maar dat was natuurlijk niet waar Xavier naar op zoek was. Hij wilde weten of mensen me goed behandeld hadden en vriendelijk waren geweest. 'Everyone has been really nice and welcoming. I do really like it here. It's... calmer and more free than what I'm used to.' glimlachte ik voor ik moest lachen om zijn volgende opmerking. 'Hmmm.. Yes. That does help.' zei ik uiteindelijk. Ik kon nu wel een gevatte opmerking maken over hoe ik me hier ook wel zonder hem had kunnen vermaken, maar de waarheid was nu eenmaal dat hij de enige reden was dat ik hier was. Zonder hem had ik nog altijd vastgezeten op het paleis. Daarnaast was hij ook een van de redenen dat ik het hier zo naar mijn zin in. Hij maakte me aan het lachen, liet me plekken van zijn jeugd zien, vertelde er verhalen over en zorgde er gewoon voor dat ik me helemaal thuis voelde. Ik keek hem dan ook met een glimlach aan. 'So... Are there any other special or beautiful places to show me?' vroeg ik. Er was nog zoveel van Fontaine en de omgeving die ik nog niet gezien had en hoewel we later natuurlijk nog wel terug zouden moeten naar het Flora Day feest om onze dans af te maken - iets waar we waarschijnlijk nog meer dan genoeg tijd voor hadden aangezien Julie me verteld had dat het feest vaak heel lang doorging - leek het me leuk om nu nog meer te zien en Xavier daarbij ook de tijd te geven compleet te kalmeren voor we terug zouden gaan. Hij leek al wel een heel stuk gekalmeerd, maar je wist nooit hoe hij zou reageren op het moment. Beiden hadden we flinke stappen gezet sinds ons vertrek uit Parijs, maar we waren nog niet helemaal terug bij wie we waren. Voor mezelf wist ik eigenlijk niet eens goed wie dat was omdat ik altijd voor anderen geleefd had, altijd een toneelstuk had opgevoerd.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 08/26/2018 08:33 PM

Xavier:
Ik grinnikte toen ze antwoordde dat ze met ale verwelkomd was. Het klopte dat met Flora Day iedereen voor iedereen ale haalde en er niet zuinig geschonken werd. Ik glimlachte toen het serieuzere antwoord volgde, 'Good to hear that.', zei ik oprecht. Het was fijn dat ze - op Leon na - goed ontvangen was. dat maakte het eerste deel van de avond waarop ik me van haar afzijdig had gehouden toch wel weer goed.
Ik keek op toen ze vroeg of er nog meer speciale of mooie plekken waren die ik haar kon laten zien. 'There are enough places to show you', vertelde ik haar. 'Let's just walk around and see what we find.', zei ik tegen haar. Ik had zo snel geen écht bijzondere plek kunnen verzinnen. Het dorp had nog een kleine kapel, maar die had je overal in het land. Als deugniet had ik alle hoekjes en gaatjes van het dorp wel verkend, maar een écht speciale plek? Fontaine was verder maar een simpel dorp met alles wat het nodig had om in de eerste levensbehoeften te kunnen voorzien. De omgeving was prachtig en de mensen zachtaardig. 'Maybe we can ride by horse through the environment of Fontaine, I can tell you it's very beautiful.', ging ik verder. 'Or the market', vervolgde ik terwijl ik met haar begon te lopen.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 08/26/2018 09:02 PM

Camille
Ik knikte bij Xavier's voorstel. Dat was waarschijnlijk ook wel het beste; gewoon rondlopen en kijken wat we tegen zouden komen. Het maakte me eigenlijk ook niet uit waar we zouden eindigen, want het belangrijkste was dat hij naast me liep. 'Are you glad to be back? To be home?' vroeg ik na een tijdje in stilte te hebben gelopen, voor zover het daadwerkelijk stil was. Het was nooit echt stil, net zoals het dat in Parijs nooit was, maar hier was het prettig. In Parijs was er de constante drukte van de stad; paard en wagen die langs kwamen, het geschreeuw van verkopers op de vele markten, de voetstappen van de werkende bewoners. Hier in Fontaine hoorde je de wind door de bomen waaien, de krekels die zich in het gras verstopten en tjirpten, de vogels die zich in bomen genesteld hadden en daar zachtjes floten. Thuis in Courdemanche was ik regelmatig voor het open raam gaan staan, het liefst laat in de avond wanneer iedereen sliep en er wel degelijk totale stilte heerste. Op mijn eigen ademhaling na had ik vaak niets gehoord in het hele huis. Vaak had het me het gevoel gegeven dat ik helemaal alleen was - iets wat op een aantal vlakken ook waar was geweest - maar ik kon me niet voorstellen dat je je in Fontaine ooit alleen zou voelen. De afgelopen dagen was ik dan ook steeds meer na gaan denken over Courdemanche. Zou ik teruggaan? Kijken wat er over was van de plek waar ik was opgegroeid? Al was het alleen maar om dat met Xavier te delen. Hij had zijn thuis immers ook met mij gedeeld en door iedereen die ik de afgelopen dagen ontmoet had, de dingen die we hadden gedaan en de plekken die ik had gezien, was ik hem beter gaan begrijpen, snapte ik beter wie hij was. Nu was Xavier nooit iets anders dan begripvol geweest over mijn situatie, maar misschien dat de puzzelstukjes nog net wat beter in elkaar vallen, beter snappen waarom ik verafschuwde hoe ik opgegroeid was. Nu kende hij immers alleen de verhalen, maar de schaal waarop op geleefd had, was hem compleet onbekend. Het enorme formaat van het huis, de eindeloze gangen, de gedecoreerde tuin. Naast het paleis leek natuurlijk alles klein, maar wanneer we deze niet meetelden, was ons huis enorm geweest. Veel te groot en veel te overdreven. Ja, we hadden het halve dorp werk geboden, maar wat hadden we nog meer voor hen gedaan? Niets. Ze hadden gewerkt voor een idioot laag bedrag en daar was niemand ooit dankbaar voor geweest. En nu stond ik haast aan de andere kant. Ik stond in dat dorp, hier in Fontaine, en zag hoe deze mensen zich uit de naad werkten om een dak boven hun hoofd te houden, maar nog altijd voor elkaar klaar stonden, samen rouwden en samen vierden. Het was voor mij meer dan duidelijk waar ik wilde staan. 'Perhaps tomorrow? I might have had a little bit too much ale tonight.' reageerde ik met een lachje op Xavier's voorstel. Het leek me geweldig om meer te zien, maar voor vanavond leek me dat een beetje te veel. Nu we een eindje weg waren van de drukte begon ik pas te merken hoeveel ik eigenlijk gedronken had en dat ik dat gewoonweg niet gewend was. Op het paleis dronk ik meestal wel wijn, maar dat ging met kleine sipjes en na twee glazen hield ik er eigenlijk altijd wel mee op. Nu had ik echter meerdere glazen in een keer achterovergeslagen en was ik eigenlijk de tel wel kwijtgeraakt. De hitte hielp ook niet echt mee, maar gelukkig had ik Xavier om me aan vast te houden.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 08/27/2018 08:42 PM

Xavier:
Met een glimlach keek ik naar Camille toen ze vroeg of ik blij was terug thuis te zijn. 'It is the place where I grew up and I know everyone. You won't never ever get that in Paris. But here I miss a little bit of Paris and in Paris I miss it here.', zei ik tegen haar. 'Maybe it's the people more than the place that matters.', zei ik en keek even om me heen voor ik haar onder een groepje bomen trok. 'Right now... home is where you are.', gaf ik aan haar toe waarop ik mijn voorhoofd kort tegen de hare liet rusten en een korte kus op haar lippen drukte. 'I'm happy when I'm with you, it feels amazing.', zei ik en streelde met de rug van mijn hand over haar wang. 'But I think the village-life is more for me than the wealthy-palace life.', zei ik grinnikend. 'If that is what you were seeking for.', vervolgde ik. Ik hoefde geen macht of autoriteit uit te stralen, ik voelde me niet beter dan anderen, hoewel ik me er wel naar moest gedragen. Gewoon simpel was vaak al goed genoeg. Wat heb je uiteindelijk aan rijkdommen als je maar alleen bent? Ik had veel liever mensen om me heen, vrienden, dan dat ik volledig uitgedost een hoogwaardigheidsbekleder uit moest hangen.
Ik grinnikte opnieuw toen Camille toe gaf dat ze iets teveel ale gedronken had. 'You'll make it home safely, I promise', beloofde ik haar. 'And I expect that you're going to have a very good, deep sleep this night untill you wake up with a headache if you're not cautious. So drink enough water or other stuff but ale', waarschuwde ik haar. Van eerdere edities van Flora Day en andere feestelijkheden (of gewoon drinken met vrienden) was ik het wel gewend om meer alcohol te drinken, maar het werd in het paleis niet als "ladylike" beschouwd als een dame veel dronk, waar een man stomdronken zonder opmerking weg zou kunnen komen. 'I believe I'm more used to it', gaf ik haar ook eerlijk toe. 'The ale doesn't hit me so hard as it did before. I didn't remember a lot of that times, but I guess the rest of Fontaine will', zei ik tegen haar.

29, female