Latest posts

Re: ORPG] How we need that security!

James:
Geduldig had ik afgewacht tot het moment dat ze zich goed genoeg voelde om te vertellen wat haar dwars zat. Het was duidelijk dat die stap haar veel moeite kostte en ze er niet comfortabel bij was. Algauw begreep ik waarom. Mijn ogen werden groter en groter. Het duurde niet lang voor ik vermoedde waar het verhaal zou eindigen toen ze begon over het drankje en het dronken gevoel wat ze op dat moment gehad had. Ik moest steeds meer moeite doen om ervoor te zorgen dat mijn onderkaak niet naar beneden toe zakte en ik met open mond naar haar keek. Niet te geloven dat uitgerekend de leidinggevenden in het leger haar niet geloofd hadden. Waarom namen ze iemand als hem in bescherming? Hadden ze geen onderzoek in kunnen lasten? 
'That's horrible.', zei ik zacht terwijl ik wat ging verzitten om de hand van mijn goede arm op haar onderarm te laten rusten, bang dat het te intiem zou worden. 'There is one thing I'm sure of... this is not your fault. It isn't.', herhaalde ik. 'He's an asshole.', zei ik tegen haar. 'Do you think there is something we can do about it right now? Do you think your colleagues will testify against him? Do you still have that ripped dress?', vroeg ik aan haar. Ik zou de jurk niet hebben gehouden, maar wie weet had ze ooit de hoop gehad op een eerlijk proces waarna hij zou moeten boeten voor zijn daden. 
'As long as you're with me, you're safe. I won't send you away.', verzekerde ik haar. 'But if you want to quit, just be honest and I will let you go', zei ik tegen haar. Ik wilde haar ook niet tegen haar zin hier houden. 'We can banish him? Like... putting him on a kind of black list, that he can't be a guest at whatever place I go, and therefore he can't be near you at that events?', stelde ik aan haar voor. 'I don't like the idea of you freaking out every time that you'll be confronted with him because of the past. 'What an asshole...', mompelde ik fronsend. Ik kon er niet bij dat iemand dat een ander aan zou doen. 'I don't want you to be hurt.', herhaalde ik in andere woorden. 'I want you to feel comfortable and safe, at your job too.', zei ik tegen haar. 'I don't blame you for the fact that you panicked. I can't imagine what you've been going through. Probably I would have freaked out.', zei ik tegen haar. 'And that you were not in the room for a while isn't the reason that I've been shot. It's not because you're not strong, because you are the strongest woman I know. Don't feel guilty or sorry, please don't.', zei ik tegen haar terwijl mijn hand afzakte naar de hare en ik daar zacht in kneep terwijl ik haar blik opzocht. Ik wilde dat ze me geloofde en dat ze zich niet schuldig zou voelen. Het had ieder ander kunnen overkomen en zelfs al was die persoon altijd alert geweest, het was geen garantie. Als een gek een aanslag wilde plegen, dan zou het hem of haar toch wel lukken.

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

Xavier:
Terwijl ik haar stevig tegen me aan hield, viel het me in eerste instantie niet op toen ze kreunde. Pas bij de tweede kreun en de woorden die volgden bedacht ik me dat er wel eens meer aan de hand kon zijn. Ze had zich tegen me aan geklampt en angstig had ze haar verhaal verteld. Om haar het in haar eigen bewoordingen te laten vertellen, onderbrak ik haar niet. Echter liet ik mijn grip wat losser en streelde ik over haar haren heen. 'Shhhht', zei ik zachtjes. 'It's allright. You did the right thing. It was you or him. I'm happy you're the survivor', zei ik tegen haar en drukte mijn lippen zacht op haar voorhoofd. 'It's okay to feel confused', probeerde ik haar gerust te stellen. 'How are you? Did he hurt you before he died?', vroeg ik bezorgd aan haar terwijl ik mijn handen zacht om haar gezicht heen legde en met mijn duimen over haar wangen streelde. Mijn blik gleed langzaam omlaag, waardoor de rode plekken in haar jurk zichtbaar werden. Ja dus. 'We have to take care of that before we go to Paris.', zei ik tegen haar. Als het niet anders ging, zouden we toch hier moeten blijven als de verwondingen te ernstig waren. Ik wist dat mijn beenwond vervelend zou worden tijdens de rit, maar dat ik erger had verdragen. Daarbij viel een wond in het been gemakkelijker af te klemmen door een strakke riem dan in de buurt van de schouder of de zij. 'You'll be allright', verzekerde ik haar met een flauwe glimlach. Het zou tijd kosten, maar ze zou vast genezen. 'I'm so sorry that I wasn't here with you', verontschuldigde ik me alsnog. Ik kon haar wel vertellen dat ik vrijwel niks aan de mannen had gehad, maar het was niet het moment om met glorie en eer te strijken. Het kon me niet schelen, zolang we maar veilig waren en Camille weer in orde zou zijn. 'Would you go downstairs with me to take care for your wounds?', vroeg ik aan haar. 'Or do you want to lay on the bed for a while?', vroeg ik aan haar. 'Without him in the room', verduidelijkte ik. Ik kon hem gemakkelijk uit het raam wegwerken of elders heenbrengen. Ik zou alles doen voor Camille en ik voelde me verschrikkelijk dat ze dit had moeten doorstaan zonder enige hulp.

Re: ORPG. || "You're all I need to take over the world."

Fallon
Het gezelschap van Liam kon ze waarderen. Fallon moest toegeven dat ze het fijn vond dat hij hier was. Nu had ze tenminste een bekende naast zich met wie ze kon praten. Zo zat ze hier ook niet de hele avond droevig in haar eentje aan de bar. Hoewel zij het zelf kon waarderen dat hij hier was, hoopte ze in haar achterhoofd dat Michael hier niet van zou komen Hij mocht er niet achter komen dat ze hier zat te drinken met Liam. Dat zou alles slaan. Dan kon hij daarover ook weer boos worden, omdat ze ten eerste überhaupt met Liam was en ten tweede ook nog eens aan het drinken was waardoor grenzen makkelijker werden verlegd. Hij wist ook hoe Fallon was als ze gedronken had. Ze ging er niet vanuit dat hij erachter kwam. Ze had geen idee wat hij aan het doen was en op dit moment interesseerde het ook niet wat hij uitspookte.
Zachtjes moest ze lachen om zijn woorden. "That's right. You're not a complete hopeless person." Het was geen makkelijk onderwerp om over te praten. Daar hadden ze beide voor gezorgd. Hij door zijn gevoelens voor haar te uiten, wetende dat ze in een relatie zat, en haar te laten kiezen. En zij door niet voor hem te kiezen. Het had aan het begin voor enig ongemak gezorgd. Maar nu hij er luchtig over probeerde te doen, probeerde ze hetzelfde te doen. Vooral nu hij voor haar bleef werken, zou het fijn zijn als het niet altijd ongemakkelijk was tussen ze.
Daar had hij zeker gelijk in; ze had zich zeker ongemakkelijk gevoeld in het restaurant. Ze had zich er niet op kunnen voorbereiden dat hij daar ook was, terwijl ze met Michael daar was. "I understand that he doesn't like us talking because you expressed your feelings and he knows about that. But chose him and it is like he doesn't even get that." sprak ze, gevolgd door een zucht. Ze begon weer over de situatie te praten waar ze eigenlijk helemaal niet over wilde praten, maar toch zat het haar dwars. "He didn't accuse me. I think he accused you." – "We should't talk about this. I just want to drink and be in your company." schoof ze het onderwerp weer weg. Met een grijns op haar gezicht knikte ze. "Sounds like it." ze wilde hem wel dronken krijgen. Zelf was ze aardig op weg en zou ze ook niet zo snel stoppen met drankjes bestellen. De barkeeper stond inmiddels voor hun. "Two martini's." gaf Fallon door. In de tijd dat de barkeeper de cocktails ging maken, keek ze weer opzij. Liam was zeker knap. Dat ontging haar niet. "I'm glad you reached out because it would have been boring to sit here all by myself." haar blik werd teruggetrokken naar de barkeerper die bezig was met hun drankjes. Ze probeerde lang oogcontact toch weer te vermijden.

   

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG. || "You're all I need to take over the world."

Liam Ridley
Het was nog redelijk vroeg in de avond, wat betekende dat hun drankfestijn nog wel even door kon gaan. Deze avond mocht van Liam nog wel even aanhouden. Niet persé om de drankjes, maar omdat hij samen met Fallon kon zijn buiten werk om. Dat was niet helemaal de afspraak tussen de twee, en dat wist hij. Toch kon hij de verleiding niet weerstaan om in haar buurt te zijn. Blijkbaar had Fallon zelf er ook geen problemen mee, aangezien ze niet van hem weggelopen was. En zijn sms'je over dat hij wilde praten, liet ze ook een beetje aan haar voorbij gaan. Beide personen vonden het aangenaam om elkaar te zien, ookal was dat misschien niet helemaal de bedoeling. Haar reactie op het vinden van de lijm om zijn hart weer te herstellen was niet het antwoord wat hij wilde horen. Maar hij kon ook niet van Fallon verwachten dat ze zich ineens aan hem ging hechten, meer dan ze ooit had gedaan. Aan het einde van de dag had ze nog steeds haar keuze op Cullhane laten vallen, en niet op hem. Dus om te horen dat hij heus wel iemand zou vinden die bij hem paste, was een zeer redelijke reactie. "I'm not a complete hopeless person. Just a little bit." plaagde hij met en grijns op zijn gezicht. Ook al was dit een ongemakkelijk onderwerp om over te praten, omdat Fallon hem toch keihard had afgewezen, hij probeerde het altijd wat luchtiger te laten verlopen door een grap te maken. 
Zijn schouders liet hij even vlug op en neer bewegen. "I just did. We both felt extremely awkward when we saw each other at the restaurant. I knew Michael saw us talk. Of course he's not gonna ignore the fact that we were talking back there. He's not accusing you for us being there at the same time, right?" vroeg hij even serieus. Als dat zo was, zou hij Cullhane een waardeloze partner vinden. Als hij Fallon niet zou geloven, wat wel de waarheid was, zou hij het overwegen om de schuld op zich te nemen, ook al was het de waarheid dat de twee niet gepland hadden afgesproken. Zijn ogen lieten even een sarcastische blik richting Fallon seinen. Seriously? Nog meer drankjes? "Are you trying to get me completely wasted? You're succeeding." Normaal dronk hij niet op zo'n hoog tempo, maar met Fallon moest hij zijn best doen om haar bij te houden. "Martini's fine." Nog één drankje dan. Ach, wie hield hij hier voor de gek. Fallon kon hem vast overtuigen om er hierna nog een te nemen. Of misschien nog wel twee. Zijn grenzen waren inmiddels door de alcohol ook al verlegd, en dat werd niet minder door meer alcohol in zijn systeem te drinken. 

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie's adem was nog altijd onregelmatig, maar toch perste ze een antwoord eruit. "Please do."
Ze had zelf met Dani en Maddy ook nog veel gesproken over dingen die ze met de jongens konden doen en hoewel ze het enorm graag deed, vond ze dit ook geweldig. Seks kwam van twee kanten en daarom liet ze Chris ook zijn gang gaan om dingen bij haar te ontdekken, zoals zij had gedaan toen ze in de douch hadden gestaan. Ellie's ogen schoten open toen zijn vingers weg gingen en ze maakte een soort teleurgesteld geluidje, totdat ze voelde wat hij bij haar naar binnen drong. Ze kreunde opnieuw en kwam iets overeind, zodat ze beter zou kunnen bewegen. Ze keek Chris aan en kneep haar ogen samen. "Sneaky," grijnsde ze.
Met zijn hulp bracht ze haar heupen in beweging al bewoog ze niet heel snel of hard. Sowieso zou ze niet enorm snel kunnen gaan door de beperkte ruimte. Ze vond het niet erg. Soms was het fijn om ook eens een beetje rustig aan te doen en gewoon van elkaar te genieten. Ze gaf hem een zachte kus op zijn lippen en genoot van het moment. Met haar hand streelde ze zacht zijn wang. Het water klotste alle kanten op en ging zelfs over de rand. Het maakte Ellie vrij weinig uit. Ze zou het straks wel opruimen.
Ellie positioneerde haar voeten naast Chris' heupen en ging toen meet overeind zitten. Haar knieën begonnen pijnlijk te worden dus ze zocht naar andere posities. Het was zwaarder om op deze manier te bewegen, maar in elk geval zou ze dan haar been work-out ook hebben gehad. Ze keek naar Chris die nog altijd met zijn ogen dicht zat en grijnsde licht. Plots liet ze hem helemaal in haar glijden. Haar benen trilden licht, maar het was godsallemachtig heerlijk om zijn gehele lengte in haar te hebben. "Jezus, Chris."

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Een trotse glimlach verscheen op het gezicht van Chris toen hij de reactie van Ellie zag. Toen hij, Jeff en Jim gesproken hadden over seks hadden ze het wel gehad over vingeren, maar hij had geen idee dat dit inderdaad zo fijn was voor vrouwen. Kort hadden ze elkaar aangekeken, Chris vol trots en Ellie met grote ogen. Daarna had ze haar hoofd tegen zijn schouder gelegd en haar lippen tegen zijn hals geduwd. Chris liet zijn eigen hoofd weer tegen de muur leunen. Zelf kon hij nu vrij weinig zien, dus hij ervaarde Ellie haar genot liever via andere zintuigen. Haar gesmoorde gekreun klonk als muziek in Chris zijn oren. Daarom kon hij het ook niet laten om voorzichtig een tweede vinger naar binnen te duwen.
"I can make you just as fucking crazy," grinnikte Chris zacht. Jeff en Jim hadden hem aangespoord om eens een porno te kijken, maar Chris had er oprecht weinig plezier uit kunnen halen. Het enige wat hij er leuk aan vond was het feit dat hij nieuwe dingen leerde die hij aan Ellie kon laten zien. Maar erg spannend vond hij het niet. Hij was veel liever met Ellie intiem dan met een of andere vreemde van een computerscherm. Waarschijnlijk zou hij het ook niet vaker herhalen. Hij zou de jongens wel vragen voor ideeën. Plagend trok Chris zijn hand weg. Hij had zijn erectie vast gepakt en die vast gehouden terwijl hij zichzelf bij Ellie naar binnen duwde. Een kreun verliet zijn lippen.
"Fuck, El," kreunde hij. Chris liet zijn ogen dicht vallen. Hij had in haar billen geknepen terwijl hij haar hielp met het bewegen. Het bad was niet erg groot, dus ze had vrij weinig plek om steun te kunnen zoeken. Daarom moest Chris haar ondersteunen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie hield ervan om hem uit te dagen, maar wat ze nog leuker vond was als Chris haar uitdaagde. Ze merkte snel op wanneer hij aan dit soort dingen dacht en vaak was zij dan ook degene die erop anticipeerde, maar die uitdagende blik die hij haar gaf terwijl haar hand naar beneden gleed... Het deed zoveel met haar. Met alleen die blik zou ze al gek kunnen worden. "Moet jij eens opletten," mompelde ze tegen zijn lippen aan. Ze kuste hem met de liefde die ze voor hem had, maar ook met het verlangen wat steeds meer opborrelde. Haar slanke vingers raakte hem aan, streelde zijn half harde erectie. Het was vreemd om te denken dat er een moment was geweest waarbij ze beide nog zo onzeker waren geweest over dit en nu waren ze steeds meer aan het experimenteren. Haar hand gleed van zijn erectie weg toen hij haar hogerop trok. Ze had hem graag nog langer willen plezieren, maar ze hadden alle tijd van de wereld en daarnaast kon ze niet ontkennen dat ze het heerlijk vond om diezelfde aandacht van hem te krijgen. Afwachtend keek ze hem aan toen zijn hand over haar billen gleed. Ze waren ruw, maar dat vond ze juist fijn. Een rilling ging over haar rug bij de aanraking. Ze schoot iets omhoog toen hij opeens zijn vingers bij haar naar binnen bracht. Verrast keek ze hem aan, waarna ze terug zakte in de houding waar ze in had gelegen zodat zijn vingers weer terug naar binnen gingen. Ellie bleef met haar grote ogen hem aan kijken, terwijl zijn vingers bij haar speelden. Het maakte Ellie niet uit hoe gek hij haar maakte. Dat vond ze juist leuk en ze had zo het idee dat als ze liet zien hoe gek hij haar maakte dat het hem dan ook gek ging maken. Daarom bleef ze hem aan kijken, met haar mond een klein beetje open. Ze kreunde zachtjes en sloot haar ogen voor een moment. Haar adem stokte en haar handen grepen zijn schouders vast waar ze in kneep. Hij maakte haar zo gek met de simpele bewegingen die zijn vingers maakten. "Chris," kreunde ze hardop en ze legde haar voorhoofd in zijn nek. Ze kon haar hoofd niet eens meer omhoog houden. Het was net alsof hij een knop had ingeduwd en al haar spieren ontspanden, op de spieren na tussen haar benen die af en toe samen trokken van het fijne gevoel. Ze drukte haar lippen tegen zijn nek om haar eigen geluiden te dempen, maar zelfs met haar mond dicht kwam er geluid. En ze vroeg zich af of dit was wat hij had gevoeld toen ze hem had laten genieten onder de douch.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Glimlachend had Chris zijn handen rond Ellie haar billen gelegd. Ze had net wel opgemerkt dat ze graag zijn kont weer wilde zien, maar ze had geen idee dat ze net zo gek was op haar prachtige vormen. Chris kon het dan ook niet laten om zacht te knijpen. Zijn ogen bleven gericht op de prachtige blauwe ogen van Ellie. Hij zou nooit genoeg kunnen krijgen van haar. Ze was niet alleen mooi, maar zo verschrikkelijk slim en grappig. Ze was zijn muur. Uitdagend bleef Chris haar aankijken terwijl haar hand over zijn buik omlaaggleed.
"Weet waar je aan begint. Ik herinner me gister nog heel goed en je het de lat nu heel erg hoog gelegd," glimlachte Chris. Hij liet haar hand over haar bil glijden naar haar onderrug om haar zo dicht mogelijk tegen hem aan te trekken. Nu ze zo dicht op het lag kon hij het niet laten om zijn ogen af te laten dwalen naar haar borsten. Veel kon hij niet zien, omdat ze tegen zijn borst aan lag. Maar het was genoeg voor hem om zijn bloed toch wel iets sneller te laten stromen. Chris duwde zijn lippen tegen die van Ellie. Zacht kreunde hij bij het voelen van haar hand om zijn half harde erectie. Ze hoefde weinig moeite te doen om hem gek te krijgen. Zijn gehele lichaam hunkerde naar Ellie, elk moment van de dag. En zodra zijn huid haar vingertoppen aanraakte was het alsof er een lichtje aanging en alles opeens veel beter voelde. Het was magisch. Chris trok Ellie iets hoger op, zodat zijn erectie tegen haar billen kon rusten.
"Need you," gromde Chris zachtjes. Zijn hand liet hij over haar billen glijden, tussen haar benen. Een nieuwe kreun verliet zijn mond opnieuw bij het voelen van haar lippen. Hij liet er twee vingers tussendoor glijden. Plagend duwde hij zijn vinger iets naar binnen, niet te ver. Hij wilde haar niet zo gek maken als zij dat bij hem deed.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Ellie keek bedenkelijk, maar knikte uiteindelijk. "Ik denk dat je gelijk hebt," zei ze en ze glimlachte. "Dan ga ik na het weekend als we weer terug zijn gelijk ernaartoe om het in elk geval op tafel te leggen."
Ze kon het altijd proberen en als het werd afgewezen dan was het maar zo. Schatterend van het lachen keek ze hem aan en ze legde haar hand op zijn wang. "Je bent altijd welkom, maar privé lessen kunnen ook thuis. Misschien onder het genot van een glaasje wijn en een zacht bed."
Ze ging met haar buik tegen de zijne aan liggen en keek naar hem op. "Of op de bank... Keukentafel is volgens mij ook een goede plek. Mmmm... Of wat dacht je van het zachte tapijt?"
Grinnikend kwam ze nog iets hoger en beet ze zacht in zijn onderlip. "De wasmachine kan ook, maar misschien maakt dat een beetje veel lawaai."
Al zou ze hem al te graag willen bijscholen. Het was waar dat ze meerdere jaren had gehad op school, maar zelf miste ze ook nog een hoop. Ze studeerde nu vooral tijdens haar vrije uren thuis. Ellie trok het niet om full time te werken en zich onder de mensen te begeven met haar angst dus werkte ze drie dagen in de week met soms een extra half dagje. De andere dagen waarop Chris weg was voor werk gebruikte ze dus om zichzelf bij te scholen met online cursussen en begeleiding. Dat vond ze fijner dan dat ze op een school rond moest lopen. Ze had aardig al wat ingehaald en het leek erop dat ze best slim was. Ze was er trots op. Al vertelde ze het niet altijd aan Chris. Ze wist dat hij zich er soms voor schaamde en ze wilde hem niet slecht laten voelen. Juist omdat ze wist dat hij net zo slim of misschien wel slimmer was dan haar. "Kom je iets te kort?" vroeg ze zacht tegen zijn lippen. Haar ogen lagen rond de zijne, zo vol en zacht. Ze keek weer naar hem op. "Moet ik je helpen?" Haar hand gleed langzaam van zijn borstkas naar beneden. Ze vond het leuk om het te doen.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Bedenkelijk keek Chris op naar Ellie. Elke keer als ze iets zei of opperde gaf hij zijn aandacht volledig aan Ellie. Hij vond het prachtig om te zien dat ze zichzelf wilde ontwikkelen en dat het niet stopte bij dit huisje. Hij moedigde haar aan bij welk idee ze ook had. Daarom had hij de film ook op pauze gezet om haar verhaal aan te kunnen horen.
"Dat klinkt goed. Het is ook een zorg van de overheid. De kinderen worden nu in de gaten gehouden, maar ze hebben inderdaad begeleiding nodig," zei Chris instemmend. Hij leunde met zijn hoofd tegen de muur. Zijn ogen had hij nadenkend omhoog gedraaid. Het liefste zou hij zeggen dat ze zich niks van anderen moest aantrekken en gewoon naar school moest gaan. Maar Chris wist als geen ander dat haar krachten gevaarlijk zijn en dat ze het nog niet goed beheerste.
"Als ik jou was zou ik een balletje opgooien bij onze begeleiders, die staan in contact met de overheid. Misschien dat zij jou scholing willen geven en financiën om het op te starten?" stelde Chris voor. Hij aaide met zijn vingertoppen over haar ruggengraat. Hij zou haar compleet supporten als ze dit wilde doen. Als het nodig was zou hij zelfs meewerken. Hij had een heel aantal kinderen begeleid, de enige die hij niet compleet had kunnen helpen was Ellie. Dat was voornamelijk omdat ze haar eigen krachten ook nog niet compleet vertrouwde. Hij kon op een gegeven moment niet meer doen dan dit. Pas als ze zichzelf zou accepteren kon hij meer doen.
"Of misschien dat ik wel lessen ga volgen. Ik heb toch geen diploma's... kan ik af en toe bij de directrice langst komen voor prive lessen," grijnsde Chris. Hij schaamde zich er regelmatig over. Hij wist heel veel dingen niet en dat was niet omdat hij dom was, Chris vond zichzelf juist slim. Maar hij had alleen het onderwijs gekregen dat het instituut wilde, en dat was vrijwel niks.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven