Latest posts

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Rabia
Dat deed ze al, dat waren de woorden waarmee de jongeman haar opmerking had beantwoord. Het zorgde vrijwel meteen voor blosjes op haar wangen, en deze kleurde roder dan dat ze eigenlijk wilde hebben. Hij had gelijk, en hoe. Iedere cel in haar lichaam wist het, dat ze inderdaad op een zeer zekere manier van hem hield. Er liep echter ergens iets mis, tussen de verbindingen van haar hart naar haar hersenen, en deze naar haar mond toe. Was het hem zo enorm duidelijk geweest, dat ze inderdaad gevoelens voor hem had, of was dit oude vertrouwde Ross en zat hij met haar te klieren? Momenten zoals deze wenste ze om een verklaring om zijn woorden, al nam dit natuurlijk weg van Ross zijn persoonlijkheid. De persoonlijk waar ze dus zo verschrikkelijk verliefd op was geworden. Haar blik wende ze af, niet eens wachtend op een reactie op de laatste woorden die ze had gesproken. De realisatie dat ze daadwerkelijk verliefd was op de jongeman deed haar huid doen tintelen. Binnen in haar buik voelde ze vlinders en haar ogen leken even onder een waas te zitten. Voelde hij hetzelfde, zaten ze beide in hetzelfde schuitje? Of strandde het schip hier, en zeilde hij verder? Even beet ze kort op haar lip, voordat ze besloot dat ze het moment niet een serieus sfeertje wilde geven. Ze schudde dan ook weer zachtjes met haar hoofd, liet haar blik weer op de jongeman vallen die was ingegaan op haar verzoek, met een vraag. Zachtjes grinnikte ze voordat ze knikte. "And the cuddles, don't forget the cuddles." Ze glimlachte weer, voordat ze het rietje tussen haar lippen zette en hiermee een slik van haar cola nam. Pas toen het goedje haar keel had verlaten zette ze het in de speciaal gemaakte houder, en friemelde ze even aan haar eigen vingers voordat ze haar blik op de handen van de jongeman liet vallen. "Do you love me?" Fluisterde ze, zonder dat ze erg had in de vraag die ze zojuist had gesteld. Ze had echter geluk dat een man vlak achter hen ook was gaan praten, en dat haar woorden een beetje weg waren gevallen. Ze kon haar vraag dan ook opnieuw stellen, in de hoop op een herstel van deze. "Do you like creepy movies?" Het begon beide met een L; het was te proberen. In ieder geval volgens haar beredenering.

i bet your momma named you goodlookin'

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Ross
Hij grinnikte om wat ze zei. 'I'll think about it.' Net zoals hij erop had gestaan dat hij betaalde, leek deze dame er nu op te staan een keer voor hém te betalen. Natuurlijk hoefde dit niet van Ross, hij hoefde niet voor alles een goedmakertje, maar het leek erop dat Rabia niet om te praten was. Hij kende haar goed genoeg om te weten dat ze erg koppig kon zijn op sommige momenten, maar zelfs dat vond hij leuk aan haar. Ross zei niet graag dat hij een bepaald ''type'' had waarop hij viel, maar hij wist van zichzelf dat hij niet snel zou vallen voor iemand die ingetogen en onavontuurlijk was. Dat botste, omdat hij het tegenovergestelde was. Ross hield juist van uitdaging, was totaal niet het verlegen type persoon en zei wat hij dacht. Het was echter niet alsof hij alles er zomaar uitfloepte. Hij dacht wel degelijk na voordat hij woorden over zijn lippen liet rollen en wist vaak echt wel te pijlen wat hij wel en niet moest zeggen, of op welke momenten hij beter helemaal niets kon zeggen. Ook was hij vrij makkelijk in omgang. Over he algemeen kon hij goed met iedereen overweg, maar natuurlijk zaten er altijd mensen bij waar hij niet per se mee in contact hoefde of wilde komen, of zelfs uit de weg ging. Hier had iedereen immers last van, daar was Ross echt geen uitzondering op.
'Thank you.' bedankte hij de jongedame achter de toonbank, voordat hij de beker cola er vanaf pakte. Hierna werd híj bedankt, door Rabia. Hij lachte kort om haar opmerking. 'You already do.' fluisterde hij haar toe, en wierp haar hierna plagend een knipoog toe. Samen liepen de twee naar de zaal waar hun film gedraaid zou worden en namen ze plaats op de juiste stoelen. De glimlach waarmee ze naar hem op keek liet hem warm worden van binnen. 'Isn't that why you picked this movie?' grijnsde hij, opnieuw plagend, waarna hij een slok nam van zijn cola, die hij hierna in de houder zette. Hij richtte zich weer tot Rabia en wachtte geduldig op een reactie, dit met een speels glimlachje rond zijn lippen.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky. 

Re: Orpg || If you fill my heart with love, then you'd fill my voids above 18+

Nonchalant haalde Harvey zijn schouders op toen de jongen opmerkte dat het onbeleefd was om je glas te laten staan. 'Dat is beter dan dat ik straks sta te kotsen omdat ik te snel heb gedronken', merkte hij op, terwijl hij lichtjes grijnsde. Hij had zijn vorige glas al redelijk snel naar binnen gegooid en als hij dat zou blijven doen, dan zou het niet goed gaan. Daarbij was hij hier ook niet voor de drank, maar voor zijn eigen plezier. Toen hij de eerste paar keer naar een seksclub was gegaan, had hij zichzelf wel moed ingedronken. De eerste keren waren gewoon spannend, maar inmiddels had hij er niet zoveel moeite meer mee. Er waren genoeg mensen die dit deden en hij had dan ook geleerd dat hij zich er niet voor hoefde te schamen. Al waren de meeste mannen waar hij naar toe ging wel verbaasd over het feit dat hij nog zo jong was. Gelukkig werd er nooit iets gevraagd. Hij zou zich enorm ongemakkelijk voelen als hij uit moest leggen waarom hij dit deed. Het kamertje waar hij mee naartoe was genomen was niet heel groot, maar er stond alles wat je nodig had. Het was overigens niet raar dat het een kleine kamer was, dat was in de meeste gevallen zo. Zijn glas werd op het kastje gezet, dus hij kon het nog altijd opdrinken. De jongen vertelde hem dat er in deze kamer geen verzoek te vreemd was, dat hij alles mocht zeggen dat hij wilde. Harvey bekeek de jongen kort. Hij had de juiste keuze gemaakt, daar was hij zeker van. Al was de jongen ook nog redelijk jong voor zijn doen, meestal ging hij voor iemand die toch wel enkele jaren ouder was dan hij. Geen idee waarom hij dat deed, misschien omdat het veiliger voelde. 'Ik denk niet dat ik een vreemd verzoek heb, geen rare fetishes of zo. Alhoewel, misschien heb ik wel het vreemdste verzoek dat je ooit hebt gehoord.' Een zwakke glimlach vormde zich rond zijn lippen. Het was Harvey al wel vaker verteld dat het verzoek dat hij had niet vaak voorkwam. Hij begreep het ook wel, mannen gingen naar de hoeren voor hun eigen plezier, niet voor het plezier van degene waar ze het mee deden. 'Ik wil gewoon dat je aangeeft als je iets niet fijn vindt, ben gewoon eerlijk', sprak hij zijn verzoek uit. Hij had zelf gewoon meegemaakt dat in kamers naast die van hem, iemand aan het schreeuwen was van de pijn. Je kon het verbloemen door te zeggen dat het van genot was, maar er was wel degelijk een verschil te horen. Harvey had dan ook met zichzelf afgesproken dat hij iemand nooit zo inhumaan zou behandelen. Als iemand ook maar een beetje liet merken dat hij tegen zijn wil aan het werk was, dan ging hij ook direct weg. 'En ik zou inderdaad graag mijn glas nog even leegdrinken.' Op die manier gunde hij de jongen ook nog wat tijd, want God mocht weten hoe kort het geleden was dat hij zijn vorige klant had gehad. Hij pakte het glas dan ook van het kastje en nam er een kleine slok van. Hij nam gewoon zijn tijd om het op te drinken.

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Rabia
"Well then i'm aking you for a night away from the house next week, and i'll pay. And now thats setteld, you can think of where you want to go." Zacht grinnikte ze voordat ze jammergenoeg zijn hand weer moest los laten. Even bleef ze staan wachten op de plek waar ze zojuist hadden gestaan, zoals ze dat met haar broer bijvoorbeeld deed. Al vond ze het op de een of andere manier ongemakkelijk en stapte ze al snel naast de jongeman, glimlachte ze naar de jongedame achter de toonbank en bekeek haar bewegingen toen ze de bekertjes vulde met het bruine, suikerige goedje. Ze gruwelde van de gedachte van gekookte cola, of het drankje gemixed met melk, maar kon zichzelf niet weerhouden van een paar slokken, iedere keer dat ze de kans kreeg. Misschien was het een slechte vergelijking, maar ze kon hetzelfde over Ross zeggen. Iedere keer dat ze de kans kreeg, wilde ze deze goed gebruiken. Door dicht bij hem te zijn, dingen tegen hem te zeggen die ze eigenlijk niet eens zou mogen dromen. Zo had ze bijvoorbeeld niet eens mogen dromen over wat er deze avond weer zou gebeuren, en was het al helemaal fout dat de eerste avond haar nog niet was ontgaan. En dat werd pas echt mooi wanneer je je bedacht dat ze haar aller eerste keer in minder geuren en kleuren voor de geest kon halen. Ross was speciaal geweest, wellicht niet alleen door de manier waarop hij haar had behandeld. Er was immers een kans, klein of groot, dat ze altijd wel wat gevoelens had gehad voor de jongeman. Zelfs voor de avond, anders was het er waarschijnlijk nooit van gekomen. Ze kon niet zeggen dat ze Josh ooit echt had vertrouwd, maar dat was wel hetgeen wat ze wilde voelen voordat ze überhaupt iets zou doen, met wie dan ook. Al was het met Ross nooit een twijfel geweest. De jongeman zou haar niet gebruiken en had zeer zeker ook geen kwade bedoelingen gehad, dat had ze al geweten op het moment dat hij bij haar op het bed was gekomen. Natuurlijk had ze naderhand enige twijfels gehad, al kwam dat vooral door de band die de blonde jongeman met haar broer had. Al zou dat vanavond het laatste zijn waar ze aan zou denken - en als ze eerlijk was dobberde het al naar de achtergrond op het moment dat ze haar beker van de toonbank af kon halen. Glimlachend bedankte ze de jongedame, en niet veel later de jongeman die het voor haar had betaald. "One would almost start to think you'd try to make me love you.." Ze grinnikte, schudde hierna kort met haar hoofd. "That's ours," ze wees, liep vervolgens in de richting van de zaal. Eenmaal binnen nam ze plaats op een van de twee aangewezen stoelen en keek ze weer omhoog, met een zachte glimlach op haar gezicht. "You better hold me when the creepy shit starts happening.. please." Ze grinnikte zachtjes, verstopte haar handen in haar mouwen en plaatste haar voeten tegen de stoel voor haar. Mocht het irritant zijn, zou ze het wel horen.

i bet your momma named you goodlookin'

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Ross
Hij was blij dat hij haar even af kon leiden, zichzelf trouwens ook. Het was niet dat het hele gebeure met Josh hem gote zorgen baarde, maar het zat hem toch dwars, merkte hij. Voor zowel Rabia als Ross was het beter om het even naar de achtergrond te laten verdwijnen en het even te vergeten. Zoals het er nu uitzag, lukte dat aardig goed. Ross had er niet aan getwijfeld, niet dat híj het even van zich af kon zetten in ieder geval. Als hij in Rabia's buurt was leek hij regelmatig te vergeten in welke situatie hij zat. Een week geleden bijvoorbeeld, toen ze hem hartelijk hadden ontvangen en hij die avond met Rabia in zijn armen gepraat had over meerdere dingen. Naarmate ze hem langer gezelschap hield, vergat hij gewoon dat hij een felle ruzie gehad had. Zo'n werking had ze op hem. Ze bezat zijn gedachten volledig, en dit had zowel voor- als nadelen. Hij vergat even alles om zich heen, maar hij wist dat het niet hoorde dat hij op zo'n manier beïnvloed kon worden. Het was al helemaal niet handig als er ook nog andere mensen bij waren en Ross zijn gevoelens eigenlijk hevig moest zien te verbergen. Dat ging nogal moeilijk als de desbetreffende persoon het enige was dat door je gedachtes heen dwaalde. Soms was het een vreselijke kwelling, willen wat je niet kan krijgen. Aan de andere kant had het iets opwindends, een soort spanning, weten dat het fout is wat je doet, maar het alsnog doen.
Na het krijgen van de kaartjes, merkte hij hoe Rabia opnieuw zijn hand vastpakte. Het zorgde voor een glimlach op zijn gezicht. Hoewel hij wist dat het risicovol was, trok hij zijn hand niet los. Ook Ross grinnikte kort om haar opmerking. Hij vond het schattig om te zien hoe ze probeerde iets te betalen, maar het was niet nodig. Ross trakteerde haar met veel genoegen. Hij had het immers zelf voor gesteld. 'The ice cream is all you're paying for tonight.' glimlachte hij, waarna hij toch haar hand losliet. Niet omdat hij dit wilde, maar omdat hij zijn portemonnee uit zijn achterzak viste en naar de toonbank liep om twee cola's te bestellen.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky. 

Re: Orpg || If you fill my heart with love, then you'd fill my voids above 18+

Blake.
Eenmaal terug bij de jongen, was ik enorm opgelucht dat hij er überhaupt nog zat, maar liet dit natuurlijk niet merken, ik moest tenslotte professioneel blijven. Toen de jongen me vertelde dat ik niet beter mijn best hoef te doen, onstond er een licht verbaasde blik op mijn gezicht. De meeste mannen willen juist dat ik extra mijn best doe, vaak meer mijn kont tevoorschijn liet komen en ze zou teasen. 'Allright.' Zeg ik met een grijns, als hij zegt dat hij met me mee gaat. Dat was apart, ik heb nog nooit zo snel iemand aan de haak geslagen als nu en ik moet toegeven dat ik daar bijzonder blij mee ben. Vanuit mijn ooghoeken zie ik dat het glas van de jongen nog half vol zit, dus ik pak het glas en knik naar de barman, waarna ik samen met de jongen weg loop. 'Zo onbeleefd als je een glas laat staan.' Zeg ik en ik grijns naar de jongen.
Zodra we bij mijn kamertje aan komen, open ik de deur en zet zijn drankje op het tafeltje dat er staat. Mijn kamertje ziet er nog redelijk fris en netjes uit, in tegenstelling tot andere kamers. Ik heb bij de vrouwen gezien dat ze vaak hun seksspeeltjes al klaar hadden liggen en daar stopte het vaak niet bij. Ik wist hoe vies vrouwen konden zijn, maar ik wil niet gelijk laten zien wat ik allemaal heb, ik wil de klanten niet afschrikken, al weet ik dat sommigen vreemde verzoekjes hebben. 'Ik wil je even laten weten dat je hier alles mag zeggen en doen wat je wilt. Heb je een verzoek, hou je dan niet in en zeg het tegen me. Geen verzoek is te vreemd en als je wilt mag je je glas nog leeg drinken voor we beginnen.' Zeg ik. Ik stelde mezelf natuurlijk nooit voor, ik wou tenslotte niet dat iemand me op zou zoeken of me zou herkennen als ik over straat zou lopen. School en werk hou ik graag privé, dat zou deze jongeman denk ik ook wel begrijpen.
Hij daarentegen mocht zichzelf wel gewoon voorstellen, al zou ik zijn naam waarschijnlijk toch niet onthouden. Toch vind ik deze jongen best al bijzonder, hij heeft iets wat er voor zorgt dat ik het geen probleem vind dat hij mee gaat. Ik moet zeggen dat hij ook een van de weinige jongens is van mijn leeftijd waarmee ik het heb gedaan en ik hoop zo erg dat hij veel wensen heeft. Ik hoop zo erg dat ik aan al deze wensen mag voldoen en hij met een goed gevoel naar huis gaat. Vaak vroeg ik me bij klanten wel af waarom ze hier waren en ondanks ik het ze nooit echt heb gevraagd, kon ik het wel raden. Bij deze jongen was het anders, hij is nog ontzettend jong en super aantrekkelijk, hij zou zijn behoefte vast wel ergens anders kwijt kunnen. Het is onbeleefd om te vragen, daarom hou ik mijn mond en glimlach ik alleen maar naar hem, tot hij me vertelt wat hij precies wilt.

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Rabia
Dat ze zijn hand zou mogen vasthouden, ergens buiten de veiligheid van een van beide huizen, had ze nooit verwacht. Het verbaasde Rabia dan ook dat hij niet terug trok, dat hij haar niet vertelde dat het wellicht niet een al te best idee was om zo gezien te worden. Al was het oke toch? Haar excuus kon simpelweg zijn dat ze het wachten zat was, dat ze hem op de been wilde helpen en sneller wilde laten lopen. Al zou ze dan de naam van de film erbuiten moeten laten, gezien het feit dat ze voor zo een film niet snel met zo een pas naar binnen wilde stormen. Toch kon ze niet vervelend kijken, door de hand van de jongeman. Het voelde eerder goed dan slecht, en gaf haar op de een of andere manier een onzekere zekerheid. Zekerheid dat hij wellicht iets voor haar voelde, waarvan het onzekere was of ze dit ooit aan elkaar of aan anderen zouden bekennen. Als er geen moeilijkheden waren geweest dan had ze het wel geweten, dan had ze het verteld toen ze de avond omhoog, in zijn ogen had gekeken. Toen al, al was het niet geheel zeker te zeggen wat haar die gevoelens had gegeven, was ze betoverd geweest door de jongeman. Wat hij met haar deed en kon doen verbaasde haar, en na die avond was die 'hekserij' enkel gegroeid. Ze liep dan ook, desondanks dat haar mond een beetje open hing van de snelle passen, met een glimlach het gebouw binnen. Pas toen ze bij de balie was nam ze weer een normale houding aan, liet ze de hand van Ross los. De jongeman had haar immers gezegd dat hij er zeker van was geweest dat hij zou betalen. Daarin zou ze hem dan, hoewel ze het liever anders had gezien, niet stoppen. Zelf mocht ze het ijsje dat ze op de terug weg zouden halen, betalen. Als dat alles was dat ze kon betalen, nam ze de kans met beide handen aan. Haar hand vond die van Ross al snel, nadat de jongeman de kaartjes in handen had gekregen. Haar ogen volgde die van hem, en glimlachte toen ze belande op de plek waar hij op gedoeld had. Even keek ze bedenkelijk voordat ze terug naar de jongeman keek. "I can't eat sticky stuff.. you wouldnt like that.." Zachtjes grinnikte ze. "You like coke, don't you? Mind if we get a drink?" - "No, mind if i get, you'd pay for the movie, we hadnt discu.. oh, you did.. god, Ross.." Ze grinnikte, schudde zachtjes met haar hoofd. "That drink then, if you dont mind."

i bet your momma named you goodlookin'

Re: O|| If you want to know what a man's like, take a good look at how he treats his inferiors, not his equals

Zoals verwacht had het Aeson vrij weinig moeite gekost om Nimara te kunnen helpen. Het scheelde dat hij nog nooit in zijn jonge leven verantwoordelijk had gehad voor iets. Wanneer Aeson iets deed dat niet de bedoeling was of wanneer hij de regels brak strafte niemand hem. Geen van de nimfen durfde de man tegen te spreken die speciaal ontworpen was door de goden. Iedere nimf wilde een goed leven hebben wanneer de boom des levens stopte met het afleveren van zijn vruchten. Vroeger gebruikte hij dat nooit voor de hulp van anderen. Maar nu hij volwassen was en wist dat hij nimfen zoals Nimara zou kunnen helpen nam hij regelmatig de schuld op zich.
"Je hoeft je nergens voor te verontschuldigen. Het was Nimara haar fout. Het is haar fout. Ze had op haar plek moeten staan om jou tegen te houden," zei Aeson duidelijk. Hij wandelde met de elf die zichzelf Lura noemde de trap op. Het viel hem mee hoe gemakkelijk de elf met hem mee wandelde. Ergens had hij verwacht dat de elf was zoals in de boeken. Gemener en veel gevaarlijker. Lura kwam in geen enkel opzicht gevaarlijk op hem over.
"Opnieuw; zoals ik al zei. Het is beter als je niks weet over mij. Maar om het je makkelijk te maken mag je mij Aeson noemen," zei Aeson. Ze stopte bij een grote houten deur dat was versierd met gouden sierlijke lijnen. Achter hen hoorde Aeson hoe twee nimfen achter hem aan liepen, klaar om de deur van Lura te beschermen tegen haarzelf.
"Het wordt verzocht dat je hier blijft," zei Aeson. Hij had de deur geopend en wandelde met Lura de grote slaapkamer binnen. Nimfen hadden geen gevangenis. Daarom hadden ze speciale slaapkamers waar gasten bleven omgetoverd tot gevangenis voor vandaag. Lura haar slaapkamer had een gigantisch bed gemaakt van de zachtste dekens van de zijderupsen. Er was een groot balkon dat neerkeek op de kleine huisjes van de nimfen. Er stonden een aantal boeken met nimfenliederen en er stond een groot bad in de hoek van de slaapkamer. Nimfen hadden nooit moeite gehad met naaktheid. Het betekende niks voor hen als ze elkaar zagen zoals de natuur ze geschonken had. Ook met Aeson zijn komst veranderde dat niet. Daarom hadden ze geen speciale kamers zoals de mensen waar in werd gebaden.
"Er staan nimfen voor je deur die je helpen als je iets nodig hebt. Ik zal kijken of ik iets van entertainment voor je kan vinden," glimlachte Aeson liefjes.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| If you want to know what a man's like, take a good look at how he treats his inferiors, not his equals

Lura
Even kijk ik de nimf nog aan, die zijn arm laat zakken. Tot mijn verbazing laat hij vervolgens een glimlach zien, dat had ik niet verwacht. Normaliter zou ik terug glimlachen, al was het alleen maar uit vriendelijkheid. Door alle gebeurtenissen in nog geen paar minuten tijd, kan ik het echter niet voor elkaar krijgen. Mijn mondhoeken weigeren simpelweg omhoog te komen, hoe oogverblindend de glimlach van de enige mannelijke nimf ook mag zijn.
'Weet je het zeker?' vraag ik onzeker en trek ietwat verbaast een wenkbrauw naar hem op als hij zijn arm door die van mij haakt. Alsof ik nog niet genoeg problemen heb. Nu wilt een opstandige mannelijke nimf de aandacht nog meer op mij vestigen door arm in arm de zaal binnen te lopen. Diep haal ik adem en begin met hem mee te lopen. Heel veel dieper in de problemen kan ik mogelijk niet zakken, dus ik laat het maar over me heen komen. De nimf lijkt me te willen helpen, dus dat moet ik voor nu maar geloven en accepteren. Zacht schud ik met mijn hoofd en kijk nog even naar hem op door zijn opmerking. Voor ik erop kan reageren, lopen we een grote zaal in en zie ik alle ogen zich op mij focussen. Waar die ogen zojuist nog nieuwsgierig en open-minded hadden gestaan, staan ze nu vol afgunst en afgrijzing. Onder die blikken krimp ik wat ineen, wat een oprechte reactie is die alles meehelpt aan mijn onschuldige uiterlijk en onschuldige indruk die ik wil wekken. Ondanks mijn dekmantel, voel ik me oprecht een beetje bang dat ik straks weggestuurd zou worden. Door een domme fout als dit.
Wijzelijk houd ik me heel stil als de nimfen beginnen te praten. Ook houd ik mijn blik heel stil gericht op de vloer, omdat ik zo min mogelijk aandacht wil trekken. Het was een oprechte fout, die ik niet bedoelde te maken. Als ik had geweten dat het niet mocht, had ik het niet gedaan. Waarschijnlijk wel, maar niet direct. Uiteindelijk zal ik de wand moeten vinden, maar het was niet de bedoeling de eerste momenten hier al direct op hun lange en oude tenen te trappen. Uiteindelijk bied de man zijn excuses aan, waardoor ik ietwat verrast naar hem opkijk. Hoewel hij had gezegd dat ik beter niets kon zeggen of doen, had ik niet verwacht dat hij álle schuld op zich zou nemen. Miniscuul glimlach ik dankbaar naar hem, waarna ik mijn blik weer richt op de ouderlingen. 'Het spijt me.' zeg ik zacht, waarna ik me ook snel omdraai en achter de mannelijke nimf aan loop. Zijn benen zijn een stuk langer dan die van mij, maar het kost geen enkele moeite om hem bij te houden. Al snel heb ik hem zelfs ingehaald. 'Bedankt.' zeg ik zacht en kijk strak voor me uit. Elven bedanken haast nooit, omdat een bedankje betekend dat je de ander iets verschuldigd bent. In dit geval is dat werkelijk zo. 'Ik ben trouwens Lura, ik had me eerder voorgesteld, maar de twee korte audiencies achter elkaar sloegen me ietwat uit het veld.' zeg ik in een poging vriendelijk te zijn en glimlach klein.

they might have stolen the heart from inside you, but this does not define you

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Ross
Eigenlijk was het een schande, gezien hun verleden met elkaar en het feit dat ze van plan waren dit opnieuw te doen, of er in ieder geval op deze manier over te praten. Het maakte niet uit of de dame serieus was of enkel een grap maakte over het hele gebeure, Ross zou vanavond haar kamer betreden en hoogstwaarschijnlijk alsnog krijgen waar hij zichzelf heimelijk al een paar keer op had moeten inhouden. De afgelopen week, en de maanden daarvoor, na hun avond samen, had hij hard zijn best gedaan alles naar de achtergrond te verplaatsen, zowel de herinneringen aan de avond als het verlangen dat er nog steeds was. Maar hier zou hij zich vanavond aan toe geven, hij zou al het uithoudingsvermogen dat hij de afgelopen tijd had laten zien ineens weggooien. En hoewel hij wist dat het volkomen fout was, dat ze het eigenlijk niet moesten doen, zou Ross niet degene zijn die er een stop op zou zetten. En hij gokte ook dat Rabia dit niet zou doen, als het er op aan kwam. Ze wisten van elkaars verlangens, dit was allang duidelijk geworden, al helemaal nadat de twee elkaar zo geplaagd hadden enkele momenten geleden. Het kwam nu aan op hunzelf, of ze zichzelf over zouden geven aan de verlangens of dat ze zich hopeloos in zouden praten dat het een grote fout zou worden. Dat besef bevond zich op de achtergrond, en als Ross eerlijk moest zijn, ontging het hem soms.
Het feit alleen al dat de dame aan het fluisteren was, liet een grijns zijn lippen bespelen. Antwoord gaf hij haar niet, hij besloot het aan haar over te laten. Hij sloot de kans immers ook niet uit dat ze hem aan het lijntje hield nu, en dat er vanavond werkelijk níks zou gebeuren. Ross bekeek haar even toen ze langs hem heen liep, glimlachte, en kwam weer naast haar te lopen na het zetten van een paar grotere stappen. Het duurde niet lang voor de dame een film had gevonden die haar goed genoeg leek, wat ze ook letterlijk zo uitsprak. Hij keek haar zijdelings aan en wierp haar een grijns toe. Hierna sloot ze haar hand in de zijne en werd hij naar binnen getrokken. Ze liepen naar de balie toe, waar Ross om twee kaartjes vroeg die Rabia aan had gewezen. Na betaald te hebben, nam hij deze aan, bedankte hij de man achter de balie en liep hij vervolgens samen met Rabia verder het gebouw in. 'You want something?' Vroeg hij haar, terwijl hij demonstratief zijn ogen naar de drankjes en snacks bewoog.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.