Latest posts

Re: ORPG || Her skin smells of vintage books and pale moonlight, exotic things, forbidden loves and rainy nights.

Sophie leunde met haar ogen gesloten tegen de koude muur aan, nog buiten adem van haar climax. Ze had echter niet veel tijd om bij te komen, Alex trok haar met zich mee onder de straal van de douche. Het warme water hielp haar bij te komen, maar het maakte haar wel alleen maar duffer.
'No,' mompelde Sophie. 'I like it when you're a little rough.' Glimlachte ze. Dat was juist het mooie aan Alex. Hij leek de perfecte combinatie tussen zachtaardig en ruw, met af en toe een mooie afwisseling zoals eerder die avond. Ze was al bijna Rachel vergeten.
Sophie ving de handdoek net op tijd op en begon zichzelf af te drogen, waarna ze een poging deed om haar haren droog te wrijven. Maar beter dan licht vochtig kreeg ze het niet. Ze had ook niet bepaald zin om nu te vragen of Alex een föhn had, ze had überhaupt geen zin om dat ding nu te gebruiken. Vermoeidheid overspoelde haar, gelukkig hoefde ze nu niet nog terug naar huis. Sophie liet zichzelf naast Alex op het bed vallen en trok de dekens over haar heen. 'God, this feels amazing.' Mompelde ze over het bed. Het duurde dan ook niet lang voordat Sophie in slaap viel.

Inmiddels waren ze alweer een paar weken verder. Sophie begon steeds meer gewend te raken aan het feit dat ze een affaire had met één van haar docenten. Het was ook eigenlijk niet zo moeilijk om geheim te houden, zelfs niet voor Maisie. Iedere keer kwam ze met een nieuw leugentje, het ging steeds makkelijker. Soms vertelde ze dat ze naar de sportschool ging, soms naar de bibliotheek. Enkele keren vertelde ze dat ze een date had met iemand, maar die leugen probeerde ze zoveel mogelijk te vermijden. Maisie zou natuurlijk foto's willen zien, bovendien zou het opvallen als ze iedere week een nieuwe date had.
Buiten colleges om, zag Sophie Alex minstens twee keer in de week. Het lag er natuurlijk aan waar ze zelf zin in hadden. Vandaag had Sophie weer een college van Alex en ze moest toegeven, ze was een beetje in een bepaalde stemming. Vandaar dat ze die dag een strak topje aan had gedaan, wat ze afschoof op het feit dat het heet was, waar het kant van haar bh bovenuit kwam. Dat was natuurlijk zogenaamd een ongelukje waar ze pas achter zou komen als ze zich niet meer kon omkleden.
Normaal gesproken zat Sophie meer in het midden van de zaal, maakt niet uit om wat voor college het gaat. Dit keer liep ze een stukje verder, tot de derde rij van voren en nam ze plaats op één van de stoelen in het gezichtsveld van Alex.

You will love him to ruins

Re: ORPG || Her skin smells of vintage books and pale moonlight, exotic things, forbidden loves and rainy nights.

Veel sneller dan hij zelf had gewild was hij weer klaargekomen in Sophie. Met zijn hand had hij met haar gespeeld totdat ze ook klaar was gekomen, waarna hij zuchtend weer onder het water was gestapt. Alex had Sophie van de muur getrokken. Zijn armen legde hij lui rond haar schouders. Gapend leunde hij met zijn kind op haar hoofd.
"Was ik te ruw?" mompelde Alex. Hij vond het juist heerlijk om ruw te zijn, ruw met een vrouw en een vrouw mocht net zo ruw terug doen. Maar hij moest wel zeker zijn dat Sophie hetzelfde leuk vond en niet gewoon maar iets deed omdat ze iets niet durfde te zeggen. Alex en Sophie bleven nog even onder het water staan, waarna ze samen eruit stapte. Glimlachend had Alex een badhanddoek gepakt en die naar Sophie haar hoofd gegooid.
"Ik moet eerlijk zeggen dat al lang niet meer zo'n drukke avond gehad heb," zei Alex. Hij had het niet eens specifiek over de seks, maar ook over dat gedoe met Rachel. Alex hield wel van een drukke avond, maar als hij eerlijk moest zijn dan was hij aardig moe geworden door alles. Alex liep de badkamer uit. Hij was er vanuit gegaan dat Sophie bij hem zou slapen, daarbij wist ze waar de slaapkamer was dus ze zou hem vanzelf wel komen volgen. Gapend en met een handdoek op zijn hoofd om zijn blonde haren droog te wrijven wandelde Alex zijn eigen slaapkamer binnen. Hij plofte op zijn bed.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG / No angels could beckon me back 18+

Het ging eigenlijk wel een beetje de kant op van sexisme, de manier waarop de jongens zo over Dahlia's capaciteiten spraken terwijl ze letterlijk naast hen stond. Het viel ook niet mee om er niet tegenin te gaan en haar mond open te trekken, maar ze realiseerde zich dat ze dan de hulp van Seth wel kon vergeten. En of zijn plan dan wel zou werken, was ook maar de vraag. Ze wilde dat ze wist wat zijn plan was, ze haatte het om zo in het duister te lopen tasten. Ze moest er maar van uit gaan dat hij zich aan zijn woord zou houden, zolang Dahlia mee deed aan het toneelstukje vanavond en morgen gewoon zou rijden.
'He actually did show me some stuff,' Merkte Dahlia op om zich in het gesprek te mengen, ze negeerde maar de onderliggende toon van de jongen. Bovendien was het ook een leugen, ze hadden alleen maar een gesprek van hooguit vijf minuten in zijn kantoor gehad eerder die dag. Zoveel kon er niet gebeuren in vijf minuten, en tussen nu en toen. 'It actually made me a bit nervous, but Seth guaranteed me I'll be a great fox.'
'To catch, maybe.' Lachte één van de jongens, wat natuurlijk ook Dahlia's bedoeling was geweest.

You will love him to ruins

Re: ORPG. || "You're all I need to take over the world."

Liam Ridley
Hij rolde zijn ogen. Het was te verwachten dat Fallon niet  zat te springen op een tweede eerste ontmoeting met zijn moeder. Het geruststellende hiervan was, was dat het waarschijnlijk ook nooit zou gebeuren. Fallon was met Cullhane, dus er was geen reden meer om de ontmoeting even gladjes over te doen. Niet dat Cullhane's moeder zo geweldig was. Hij had wat scenario's gehoord die niet goed uit hadden gepakt, in het nadeel van Fallon. Zijn moeder wantrouwde de familie aangezien hun degene waren die indirect haar man en Cullhane's vader hadden vermoord. In huize Carrington kon nooit iets normaal gaan, dat bleek wel weer.
"I do drink now and then. But not mixed drinks." Champagne kon er bij hem wel gemakkelijk in. Het waren de zoetere shotjes waar hij niet zo goed tegen kon. Vooral niet als ze vanalles door elkaar gingen drinken. "I'm not a professional drinker like you, Fallon." plaagde hij. Ergens was het best sneu dat Fallon zoveel dronk. Bij elke gelegenheid had ze wel een glas drank in haar hand. Het was geen eens lekker meer, het was gewoon een gewoonte om overal wat alcohol bij te hebben. A om de problemen weg te spoelen, of B om iets te 'vieren,' wat Fallon al gauw deed zodat ze een reden had om naar een fles te grijpen. "Does that disappoint you?" vroeg hij haar. Misschien zocht Fallon wel iemand die het langer vol kon houden aan de bar. Hij zat nu echt best wel aan de max. Of hij moest doordrinken en wetende dat hij de volgende ochtend wakker zou worden met knallende koppijn. "I can't drive back to my place now. I might as well rent a room here." Om nu te gaan rijden onder invloed was geen goed idee. Daar was Liam zich bewust van, en daarom maakt hij de verstandige keuze om ook een kamer te boeken. De consequenties zouden niet te overzien zijn mocht hij crashen. Liam zette de palm van zijn hand even tegen zijn hoofd aan terwijl hij kreunde. "I'm so drunk." mompelde hij met een kleine grijns op zijn gezicht. Leuk vond hij het niet, maar het was zijn eigen stommiteit geweest om zo te gaan drinken. Fallon had het hem niet bepaald makkelijk gemaakt door drankjes aan te blijven bieden, maar hij had zelf alles in de hand kunnen houden. "You might want to place buckets everywhere, just in case my body wants to empty all of that toxic poison out of me." grapte hij. Hij visualiseerde het gebouw met rijen emmers, tot aan zijn kantoor. Dat zou ergens best hilarisch zijn, maar onrealistisch. Liam knipperde een aantal keren met zijn ogen, in de hoop alles weer even scherp te krijgen. Hoe deed Fallon dat, doen alsof ze de alcohol amper voelde? Het was een mysterie, waar ze verdomde goed in was.

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Gretig was Chris weer in bed gekropen. Hij had het niet kunnen laten om zijn handen plagend rond Ellie haar billen te leggen. Chris kon genieten van de zachte kreetjes die ze soms uitliet. Ze was zo verschrikkelijk schattig. Grijnzend duwde Chris Ellie op haar rug. Hij leunde over haar kleine lichaam. Hoe hij zo veel geluk gehad wist hij niet, maar op één of andere manier was hij gezegend met het mooiste meisje in de hele wereld. Chris duwde zijn lippen tegen haar hals. Hij wilde van haar kunnen houden, niet op de manier zoals hij net gedaan had. Maar oprecht van haar houden, door kusjes en woorden. Seks met Ellie was geweldig en hij zou nooit anders willen. Maar soms verlangde hij naar meer.
"Wat er ooit mag gebeuren, weet dat ik van je zal houden. Ik zal altijd blijven genieten van die prachtige ogen en die mooie lach," sprak Chris zacht. Hij aaide een lange bruine lok uit Ellie haar fijne gezicht. Ze was de reden geweest dat hij zichzelf overeind had kunnen houden. Zo veel ochtenden had Chris niet uit bed willen komen, zichzelf zielig willen vinden en gewoon willen huilen. Maar Ellie had hem hoop gegeven, hoop op een beter leven. Hij had haar willen bewijzen dat hij goed genoeg was voor haar.
"Je bent zo verschrikkelijk mooi, alles is zo mooi aan jou," zei hij. Zacht duwde Chris een kusje tegen haar kaak. Zijn ruwe vingers gleden over haar hals omlaag naar haar schouders. Uiteindelijk had hij haar hand vast gepakt waar de ring rond haar vinger zat.
"Je bent de liefde van mijn leven, alles dat ik doe, alles dat ik wil bereiken, doe ik dankzij jouw liefde," fluisterde Chris. Hij keek op naar Ellie en glimlachte liefdevol. Hij was zo verschrikkelijk gek op haar, meer dan ze zich ooit zou kunnen beseffen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG || Her skin smells of vintage books and pale moonlight, exotic things, forbidden loves and rainy nights.

Sophie sloot haar ogen, een zucht verliet haar lippen bij het voelen van Alex' tong. Ze kon ontzettend genieten van wat hij met haar deed. Het ging er alleen maar om hoe ze zich fysiek voelden, of het goed voelde of niet. Niet om gevoelens die een relatie met zich meebracht. En Alex zorgde er zeker voor dat Sophie zich geweldig voelde. Hij wist precies wat hij moest doen om haar te laten ontspannen, te laten genieten van iedere aanraking van zijn handen. Het maakte niet uit of hij zachtjes of ruw met haar omging, het uiteindelijke resultaat bleef hetzelfde.
Sophie had de plotselinge verandering van intensiteit niet verwacht, maar je hoorde haar zeker niet klagen. 'Fuck,' mompelde ze zachtjes toen hij haar eenmaal had omgedraaid en tegen de muur aan duwde. Als Alex zich zo gedroeg tijdens seks, deed het haar hart sneller kloppen. Het was niks vergeleken bij de jongens, vergeleken met Alex waren het meer jongetjes, waarmee ze voorheen het bed heeft gedeeld. Ze waren klungelig of zelfs onzeker in hun handelingen, soms gedroegen ze zich alsof Sophie breekbaar was. Alex was het tegenovergestelde. Als ze er nu over nadacht, had ze zoiets al veel eerder moeten beginnen.
'Don't be a tease,' kreunde Sophie zachtjes bij het voelen van zijn lengte, die zeker niet teleurstellend was. Al snel luisterde Alex echter naar haar en duwde hij zichzelf naar binnen. Een hoge kreun verliet haar mond toen ze hem voelde en drukte haar nagels in de palm van haar hand. 'Fuck, you're amazing.' Kreunde ze.

You will love him to ruins

Re: ORPG. || "You're all I need to take over the world."

Fallon
"Okay it may play a part in it." met deze woorden besloot ze het onderwerp maar af te sluiten voordat het een hele discussie werd, terwijl het een onzinnig onderwerp was. Het was namelijk niet eens een diepgaand onderwerp over iets wat belangrijk was. Want eerlijk, was het nou echt zo belangrijk of hij nou wel of niet goed was in tennis? En of het niet willen spelen invloed had op zijn tenniskunsten? Niet echt. En daarom was het niet iets waar ze nog langer over wilde praten, want het begon haar nu al te vervelen – zoals wel vaker overkwam dat ze al snel verveeld raakte bij een onderwerp. Een gespreksonderwerp moest nuttig zijn, want anders vond ze negen van de tien keer dat het haar tijd niet waardig was.
Probeerde hij zijn moeder in een goed daglicht te zetten? Ze wist het niet zeker en dacht er maar niet te lang over na. "Unless that second first impression is as worse as the first." Fallon wist er natuurlijk weer wat negatiefs van te maken. Nu hoefde ze zijn moeder niet nog een keer te ontmoeten. Liam en zij hadden niets meer met elkaar en daarom was ze ook niet verplicht om zijn moeder nog een keer te zien. Het zou ook onwaarschijnlijk zijn dat ze Laura in de toekomst nog eens zal ontmoeten. Ze verwachtte dat het niet zou gebeuren.
Enkele keren schudde ze haar hoofd afkeurend op zijn woorden. Liam kon echt niet tegen alcohol. Althans, niet tegen veel alcohol en dat bleek want hij voelde zich als een zestienjarige. "Yes, I actually did." zei ze volkomen serieus, maar het was uiteraard volledig sarcastisch. "Liam, you got drunk so fast. Don't you drink that often? Or never that much?" grinnikte ze. Ze had hem vaak genoeg zien drinken, maar had er nooit op gelet hoeveel hij dronk. Hier en daar een glas champagne of wijn in de tijd dat ze samen hadden gespendeerd, maar was dat alles wat hij dronk? "And what If I don't allow that? I expect you at work tomorrow." grapte Fallon met hem. Ze probeerde rechter op de stoel te gaan zitten. Bij het bewegen voelde ze pas echt hoe aangeschoten ze was.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Deze afspraak met hun ouders was belangrijk en noodzakelijk. Het was niet enkel belangrijk voor de connecties met hun ouders, maar ook voor de buitenwereld. Het was niet geheel toevallig dat ze precies bij een lunchroom hadden afgesproken die behoorde tot het eigendom van de bende van zijn vader, uiteindelijk ook zijn eigen bende. Hoogstwaarschijnlijk wist Noralie hier niets vanaf, wat uiteraard ook zo gelaten moest worden. Het was het beste dat ze zo veel mogelijk buiten de zaken zou houden, het was onverantwoord om zich onnodig zorgen te maken over bepaalde zaken binnen de bende.
Fynn knikte. Haar vader was inderdaad belangrijker dan haar moeder. Hij zou immers de bende van haar vader voor een groot deel gaan overnemen, wat vervolgens weer inhield dat er veel vertrouwen bij zou kijken. Haar vader zou zijn pareltje aan hem gaan overdragen. Volgende week had hij een zakelijke afspraak met slechts haar vader, om bepaalde zaken alvast te regelen en zijn visie van de bende te achterhalen. Voor hij zijn deel over zou gaan nemen, was het belangrijk dat hij de bende (en de bendeleden) op zijn duimpje kende. Dit zou nog wel even duren en gold voor op lange termijn, maar de voorbereidingen dienden nu al gestart te worden, ook al waren Noralie en Fynn nog niet getrouwd. ,,I'm quite sure he likes me, as you say, he personally chose me" knikte hij nogmaals. Er verscheen een zwakke glimlach op zijn gezicht toen Noralie zei dat zijn grappen wel slecht waren. ,,Hmm, I'll pay attention to his jokes then" zei hij maar. Het was hem al tijdens eerdere dinertjes opgevallen dat hij inderdaad een vrij slecht gevoel voor humor had. Zijn vader had het er ook al eens over gehad. Professioneel was het niet echt.
Fynn en Noralie zouden inderdaad behoorlijk wat moeten liegen, zodat hun ouders hen zouden geloven. Hij knikte. ,,To be honest, I couldn't care less about the whole wedding" zei hij. ,,In my opinion, you may plan the whole wedding all by yourself or with your, maybe even my, mother". Voor vrouwen was een bruiloft toch een bijzondere dag, je ging ervanuit dat je maar een keer trouwde en het was voor vele vrouwen echt de droomdag van hun leven. Fynn boeide het niet veel, hij zou er gewoon in een pak staan en 'ja' zeggen.
,,But indeed, we need to make plans about the marriage soon" Bevestigde hij knikkend. Er zou overlegd moeten worden hoe het zou gaan wat het geld betreft, maar ook toekomstplannen zoals kinderen dienden besproken te worden. Fynn wilde niet dat hun ouders hier de zeggende hand in zouden krijgen.
Hij rolde grinnikend met zijn ogen toen Noralie nog zei dat ze hoopte dan hun ouders zouden betalen. ,,Are you serious?" vroeg hij. ,,Money isn't an issue Noralie. Not for them, but also not for us. I – so We – 've got plenty of money" grinnikte hij hoofdschuddend. Bijna twijfelde hij eraan of Noralie ooit veel geld gekregen had van haar ouders. Fynn had zelf meer dan genoeg geld, zijn bankrekening bestond uit behoorlijk wat cijfertjes.
Noralie had zijn hand vastgepakt, deze liet hij maar vast. Voor het openbaar moest het immers lijken alsof ze een stelletje waren. Eenmaal buiten, duurde het niet lang voor ze langs een bloemist liepen. Bedenkelijk gleden zijn ogen over de verschillende boeketjes die al klaar stonden, hij had eigenlijk geen enkel verstand wat betreft bloemen. Hoe graag hij ook een lelijke keuze zou willen maken, elk boeketje zag er eigenlijk best goed uit. Er waren nergens verdorde bloemen te bekennen. Zijn ogen vielen op een boeket met veel verschillende bloemen, het boeket was behoorlijk vrolijk. Áls hij bloemen in huis zou nemen, dan zou hij nooit zo'n boeketje nemen. Hij haalde het boeket uit de emmer. ,,I guess this one will do, right?" vroeg Fynn Noralie. Het duurde niet lang voor hij betaald had en naar het lunchroompje liepen.

why do you hesitate?

Re: ORPG| Your presence can give happiness. I hope you remember that.

Nayeon wist niet wat ze hoorde toen Dae aankondigde dat zij ook was aangenomen. Het was een behoorlijke stap om opeens van fotograaf naar manager te gaan en ergens was ze dan ook bang dat ze wellicht niet goed genoeg zou zijn voor de jongens. Aan de andere kant, Dae zou haar niet aannemen als zij niet in haar vertrouwde. Het rond zwermen voor een opdracht en geld was voorbij. Nu zou ze iets hebben wat vast was. Een vast inkomen. Het haalde een hoop zorgen van haar schouders. Al wist ze wel dat een vaste baan meer van haar zou gaan eisen dan wat opdrachten hier en daar. Ze zou zich volledig moeten focussen op hetgeen wat ze nu zou doen en waarschijnlijk ook overuren maken. Niet dat -dat haar veel uitmaakte. Dae was ook altijd op het kantoor dus wellicht dat ze elkaar wat gezelschap konden houden tijdens het werken. Niet per se om te praten, maar in een ruimte werken waar iemand anders ook zat, voelde toch minder eenzaam aan. Nayeon liep met Dae mee naar de verdieping van de assistentes en las het contract zelf door voor ze het zou voorleggen aan de jongens. Bedenkelijk tuitte ze haar lippen. Met een marker markeerde ze een aantal dingen aan en daarna liep ze terug naar de assistentes. "Dit wil ik aanpassen," zei ze en ze kwam achter eentje staan om het door te nemen. De industrie was enorm competitief, maar ze wist wat ze uit de jongens kon halen. Het zou naar haar mening beter werken als ze een iets losser contract hadden. Al bleven er een aantal dingen wel in staan. Zo was het hebben van een relatie oké, maar het mocht niet bekend worden onder de fans. Ze liep met het contract naar een lege vergaderkamer en ging daar alvast zitten. Toen de jongens eindelijk binnen kwamen, stond ze op en deelde ze de contracten uit. "Lees het goed door," zei ze. "Jullie zullen merken dat er een aantal regels niet tussen staan die jullie wel gewend zijn. Zoals het bezitten van een mobiel en het mogen drinken van drank. Laat ik één ding heel duidelijk maken. Wij geven deze vrijheid, omdat wij weten wat jullie kunnen en omdat wij jullie vertrouwen. Schaadt dit vertrouwen en we zullen deze vrijheid weer terug nemen. Dit geldt dan niet alleen voor de desbetreffende persoon, maar voor de hele band. Draag de verantwoordelijkheid samen. Jullie mogen een mobiel hebben, maar plaats geen onverantwoordelijk gedrag, foto's of teksten online. Wel staat de regel dat als jullie hier trainen dat de telefoons in de kluisjes moeten voor optimale concentratie. Dan drank. Jullie zijn volwassen mannen. Ik wil geen dronken leden online vinden of in het openbaar. Je mag best eens een biertje of een soju drinken, maar als je dronken wil worden, doe dit dan in een privé omgeving. Zijn de andere regels duidelijk?" Ze keek alle leden stuk voor stuk aan.

Shownu lachte om Jin's haar die alle kanten op stak. Met zijn hand duwde hij de pieken wat meer omlaag om ze hopelijk te temmen. Grijnzend keek hij om naar Jimin. "Charmeur, zoals altijd."
Al kon hij niet ontkennen dat de dames er goed uitzagen. Dus hij gaf Jimin best gelijk om dergelijke gedachtes te hebben, zolang het wel op een professionele manier zou blijven. "Dat denk ik ook. Het zou best kunnen dat Dae zich af en toe ermee zal bemoeien. Dat zou ik ook doen als CEO. Checken of alles gaat zoals gewenst en zo niet wat er dan kan worden gedaan om het resultaat wel te behalen."
Shownu kneep in de schouder van I.M. en glimlachte. Zijn vroegere maknae was nog altijd zo enthousiast. "We hebben enorm veel geluk. Allemaal dankzij Jin."
Alle leden keken om naar Jin en Shownu klapte een paar keer in zijn handen. "Zonder jouw geweldige idee zouden we hier niet staan met een aangeboden contract. We gaan er iets geweldigs van maken!"
Met die woorden waren ze weer de toilletten uitgekomen en werden ze door een werknemer naar een kamer gestuurd. Hij liep naar binnen en zag Nayeon al zitten met de papieren. Hij nam plaats en keek nieuwsgierig naar de blaadjes die keurig uitgeprint en in een hoesje zaten. Nayeon deelde ze uit en meteen begon hij te lezen. Het was belangrijk om alles goed in zijn achterhoofd te houden. Hij wist immers nog goed hoe het was als trainee zonder debut en hoewel hij graag weer muziek wilde maken, wist hij niet of hij die ellende weer in wilde. Al viel dit contract hem enorm mee. Verbaasd keek hij dan ook op naar Nayeon die uitlegde dat ze vrijheden hadden gekregen vanwege vertrouwen. Hij vond het dan ook meer dan logisch dat die vrijheden weer zouden worden ingetrokken als één van hen zich niet gedroeg. "Dat is enorm redelijk," gaf hij toe en hij keek zijn bandleden even aan. Iedereen stemde ermee in zo te zien. Hij las verder tot hij alles had gelezen. "Ik word de leider?" vroeg hij verrast aan Nayeon. "Maar Jin kwam met het idee om u op te zoeken. Ik vind dat hij de leider zou moeten zijn."
Nayeon glimlachte en schudde haar hoofd. "Jin is verantwoordelijk, redelijk en zorgzaam. Hij is daarbij ook erg verlegen. De leider moet spontaan zijn. Iemand die gemakkelijk kan praten tegenover de pers, tijdens concerten en tv shows. Je was de leider van Monsta X. Je hebt jezelf bewezen die rol aan te kunnen en daarom zal je de rol nu weer krijgen. Suga, jij wordt de main rapper. Kihyun zal de main vocalist zijn en Jimin zal samen met jou, Shownu, de main dancers zijn. Jullie zijn beide voortreffelijk met choreografie. V, jij wordt de visual van de groep."
Het was veel informatie om in te nemen, maar iedereen knikte. Shownu zag dat Nayeon's blik op Jin bleef rusten. "En Jin en I.M. wil ik meer aandacht geven. In jullie vorige bands waren jullie vaak een beetje de schaduw van de rest. Daarom wil ik dat jullie samen een nummer maken en die zullen we als eerst bekend maken. Fans zullen verrast zijn door de collaboration en het is een goede sneakpeak voor de nieuwe band. Zijn jullie het daarmee eens?"
Shownu keek om naar zijn nieuwe beste vriend en grijnsde breed. Het was een enorme verantwoordelijkheid, maar hij was er zeker van dat hij en I.M. er iets prachtigs van gingen maken. Desnoods kon hij ook nog altijd helpen. Zijn blik viel daarna op Dae die in de ruimte was. Sinds wanneer was zij binnen gekomen? Hij glimlachte breed naar haar.

Re: ORPG. || "You're all I need to take over the world."

Liam Ridley
Lichtjes rolde hij zijn ogen. Bedankt, Fallon. Wrijf het er nog maar even lekker in hoe uitermate teleurstellend slecht hij was in tennis. "Well maybe. It plays a part in it. I guess I never wanted to be successfull with tennis anyways, so that's a good thing." Hij had ook nooit een professioneel tennisser kunnen worden. Dat moest hij maar aan zijn moeder overlaten, of misschien zelfs Fallon, die ook wel een aardig balletje wist te slaan. Liam wreef even licht over zijn gezicht heen. De alcohol was goed zijn werkaan het doen. Hij voelde zich zweverig, en kon zich niet super goed meer focussen. Vanaf nu zou het pas een echte uitdaging worden om Fallon niet té lang aan te kijken met zijn liefdevolle maar doordringende ogen. 
Ook al was een geen behoefte aan een nieuwe ontmoeting met zijn moeder, hij wilde toch even duidelijk maken dat het niet allemaal zo dramatisch was. Zijn moeder was nu eenmaal een apart type, daar kon hij zelf ook niks aan doen. "There's always something like a second first impression." Hij knipoogte even vlug naar haar. Niet dat er vraag naar was, om zijn moeder opnieuw te ontmoeten. Maar mocht er ooit een gelegenheid komen waar de twee elkaar weer zouden moeten ontmoeten, wist hij zeker dat het allemaal wel mee zou vallen. Als zijn moeder zich een beetje in toom kon houden dan. 
Het was duidelijk dat Liam het er zwaarder mee had dan Fallon. Zoveel gemengde alcohol drankjes was hij, én zijn maag niet gewend. Normaal was hij van de champagne, en af en toe een wijntje. Een hele grote drinker was hij niet, al wist hij dat het bij huize Carrington heel normaal was om voor elke gelegenheid een glas alcohol erbij te betrekken. "It feels like I'm 16 again." mompelde hij. "You didn't drug my drink, did you?" vroeg hij uitdagend. Waarschijnlijk kon Fallon nog wel even doorgaan met drinken, terwijl hij echt al redelijk aan de max zat. "I'm taking a day off tomorrow." grapte hij. Hij liet zijn vingertoppen even over de bar glijden. Zelfs de blik in zijn ogen was redelijk versoepeld. Je kon zien dat hij aardig onder invloed was.