Search for posts by CupCake

Re: ORPG] Back to the stars. Perhaps I'll find you there.

Kath

Ik zucht diep, en staar naar de donkere lucht boven me, voor ik weer naar de grond staar in gedachten. Het zit me soms nog wel dwars, dat ik zomaar achtergelaten ben als kind. Dit weer maakt me altijd verdrietig, om de een of andere manier. Maar ik probeer niet te lang bij het verleden te blijven hangen. Mijn huidige leven heeft genoeg problemen om op te lossen. Onder andere het feit dat ik geen werk kan houden. Onderweg haal ik wat avondeten op, en dan ga ik door naar het kraakpand waar ik momenteel woon. Als ik daar ben, kijk ik eventjes rond, of niemand naar me kijkt, voor ik door een kleine opening in een hek naar binnen glip. Hoewel het binnen droog is, is het niet warm. Zodra ik genoeg geld heb, wil ik hier weg. Dit is geen comfort. Ik haast me naar boven, groet wat mensen, en op de bovenste verdieping laat ik mezelf binnen. Ik heb gelukkig een sleutel voor mijn kamer, gevonden toen ik rond liep. Alleen het is dus zo hoog. Ik doe de deur weer achter me op slot, tenslotte lopen er genoeg junkies rond hier, en dan kleed ik me vlug uit. De doorweekte kleren hang ik op een waslijntje dat ik door de kamer gespannen heb. Eventjes kijk ik rond. Al mijn spullen hier, liggen aan een kant van de kamer. Zo ver mogelijk weg van het raam. Mijn hoogtevrees maakt deze kamer er niet makkelijker op, maar in ieder geval liggen mijn spullen veilig. En bovendien kan ik geen gordijnen betalen. Eventjes kijk ik naar de grote torenklok, die ik vanaf hier kan zien, voor de tijd. Ik zucht diep, pak mijn laatste droge kleding en kleed me weer aan. Een dunne nachtjapon. Niet heel warm, en vooral niet heel erg bedekkend maar gelukkig heb ik een deken gekocht. Die trek ik dan ook maar om me heen. Ik moet echt mijn kleding wassen. Als iemand me zo zou zien, zou ik meteen mogen vechten zodat ze me niet aanraken. Niet dat ze me in andere kleding niet aanraken. Ik kijk eventjes naar de blauwe plekken die nu zichtbaar zijn geworden. Nog een voordeel waarom ik deze kamer met slot wilde. Ik eet eerst wat, een broodje die ik met mijn laatste geld gekocht heb en pak dan de gitaar van de vloer af. Met mijn vingers glij ik eventjes over de versiering op het gladde hout. Dit is mijn dierbaarste bezit. Ik glimlach zwakjes terwijl ik terug denk aan de dag dat ik voor het eerst een les kreeg. Misschien was mijn laatste gezin nog niet eens zo slecht. Maar ik ben liever alleen. Mensen zijn niet te vertrouwen. Ik bijt op mijn onderlip, en knijp mijn ogen dicht als ik plotseling de nare herinneringen niet kan tegenhouden. Maar dan zucht ik diep, en waarop ik begin te spelen, en na een tijdje zacht te zingen.

ORPG] Back to the stars. Perhaps I'll find you there.

Can contain 18+

Naam: Katharina (Kath)
Leeftijd: 19
Achtergrond en overig: Kath is na haar geboorte al gauw achtergelaten. Ze weet niet wie haar ouders zijn, en heeft allerlei weeshuizen, en pleeggezinnen gehad. Dat zijn de enige herinneringen die ze heeft. Toen ze 18 was, is ze er gewoon vandoor gegaan, met een tas onder haar arm en een gitaar in tas op de rug. Het enige waar ze momenteel plezier aan beleefd, is muziek. Ze kan allerlei instrumenten bespelen, heeft tijdens haar jeugd vaak lessen gehad en uiteindelijk bij haar laatste pleeggezin een gitaar mee gestolen, die ze nu altijd bij zich draagt. En soms, lijkt het alsof haar stem de jongens echt aantrekt. Ze krijgt vaak dingen voor elkaar door het alleen lief te vragen aan de jongens. Verder werkt ze bij verschillende bedrijven, soms weer hier, soms weer daar. Ze heeft een vurig temperament, wat passend is voor haar rode haren, en word daardoor vaak ontslagen. Ze probeert sinds haar 18e te overleven, maar heeft nooit het gevoel had dat ze ergens thuis hoorde. Ze houdt van het strand, en voelt zich echt thuis in het water. Ze heeft trouwens ontzettende hoogtevrees.



Naam: Matthew (Matt)
Leeftijd: 21
Achtergrond en overig: Matt herinnert niet veel meer van zijn jeugd. Hij is een keer achtergelaten op een eiland. In de avond hoorde hij allemaal geluiden, dingen die zich in de schaduween verstopte. Als iemand in het donker alleen rond loopt, verdwijnen ze. Sinds die dag probeert hij gewoon te overleven.


Naam: Amira
Leeftijd: 18 jaar
Achtergrond/overig: Amira heeft alles wat haar hartje zou moeten willen begeren; haar adoptieouders die lijken van elkaar te houden, ze zit op een goede school, ze woont in een mooi groot huis, heeft alle spullen die ze wil hebben en loopt vaak in de nieuwste mode rond. Nee, ze is niet verwaant en helaas heeft ze ook niet alles wat ze zou willen hebben... Haar adoptieouders zijn veelal op zakenreis, bezig met diners van grote bedrijven etc. en dus amper thuis, waardoor Amira vrijwel altijd alleen thuis is en ook alleen haar warme maaltijd eet. Ook ontbreken vriendinnen haar en dat maakt dat ze zich vooral terug trekt op haar kamer. Daar leest ze dan een boek, luisterd wat muziek en maakt haar nodige huiswerk. En als ze dat alles al niet aan het doen is, speelt ze muziek en schrijft ze haar eigen lyrics welke ze ook zingt.
Amira heeft geen herinneringen voor dat ze in het weeshuis belandde en weet dus ook niet wie haar biologische ouders zijn, en of ze überhaupt nog leven. Ze heeft geen drang om ze te zoeken, maar je kunt wel stellen dat Amira ongelukkig is en weliswaar een beetje verdwaald is in haar leven, omdat niemand haar kan leiden... Ze heeft een redelijk zacht karakter, is goed gelovig maar heeft moeite om daadwerkelijk te 'bonden' met iemand. Hierdoor neemt ze sneler afstand, dan dat ze toenadering zoekt.



Naam: Castian
Leeftijd: 21 jaar
Achtergrond/overig: Castian heeft geen herinneringen meer van zijn jeugd, hij is dus opgegroeid met alles wat in zijn wereld voorkomt: magie en dingen die in sprookjesboeken thuis horen als het aan de grotemensenwereld ligt. Castian is nogal uitbunidig in zijn benaderingen, koppig ingesteld en hij neemt niet gauw iets aan van een ander: alles moet op zijn manier of gewoon helemaal niet. Dat betekend niet dat hij niet nadenkt, want dat doet hij zeker wel twee keer en dat maakt hem misschien wel de verstandigste van het hele gezelschap op het eiland. Al zul je merken dat Castian in zijn doen en laten nog even kind is als hij was voor hij zijn huidige leeftijd bereikt had, hij heeft dan ook geen blad voor zijn mond en zal niet zo gauw schaamte erkennen in zijn doen en laten.



Naam: Dyani
Leeftijd: 19
Achtergrond/overig: Dyani is een introverte dame. Ze zal uit zichzelf niet snel iets van zich laten horen en trekt zich liever terug tussen de dieren. Ze heeft voornamelijk een sterke band met paarden. Echter is ze niet erg geduldig met mensen. Ze kreeg constant onenigheid met ze en dit heeft haar ertoe gedreven om met haar paard ervandoor te gaan en de wildernis in te gaan om zoveel mogelijk contact te vermijden. Als bagage heeft ze enkel een bijl, wat extra kleren en een tentje om in te slapen bij zich. Het eten vind ze voornamelijk onderweg, hoewel ze soms een dorp aandoet om te werken voor een nieuwe voorraad, medicatie of voor een onderkomen in de winter. Elke keer dat ze weer gedwongen wordt om naar de wereld van de mensen terug te gaan wordt ze nerveus en kiest ze voor de meest gemakkelijke weg door zoveel mogelijk het contact te vermijden.


Naam: Jason
Leeftijd: 22
Achtergrond/overig: Jason is iemand die geen vlieg kwaad doet. Hij is als 12-jarige op vakantie aan zee afgedwaald door de stroming. Er was geen mogelijkheid meer om bij het strand te komen. Dark elves hebben hem uit het water geplukt en ervoor gezorgd dat hij kon overleven op een eiland vol mythische wezens. Later kwamen hier meer jongens bij. Jason is de dark elves nog altijd dankbaar, want waren hun er niet geweest; dan was hij verdronken. Daarom staat hij ook nog altijd bij ze in het krijt. Hij is te goedgeefs naar anderen toe, waardoor de elven graag gebruik van zijn goedheid maken door nog maar eens te hameren op het feit dat hij dankzij hen nog leeft. Echter ziet hij ook wel dat de elven fout zijn, echter kan hij niet alleen tegen ze in opstand komen. Hij is bang dat ze hem opnieuw ergens in de zee achterlaten en hij reddeloos verloren is, of in de rest van de wereld, waar hij sinds zijn twaalfde al niet meer geweest is. Echter heeft hij een laatste deal gemaakt; hij helpt de dark elves nog maar één keer om daarna voorgoed van ze af te zijn. Mits zij zich ook aan hun deel van de afspraak zouden houden.
Jason heeft van zijn opvoeding nog behouden dat hij altijd eerlijk is en slecht tegen leugenaars kan; deze werken hem gigantisch op zijn zenuwen. Hij is in de loop van de haren behendig geworden in het contact met andere wezens op het eiland en heeft onder andere van hen geleerd hoe hij het beste kan overleven.

Re: ORPG] My reality is just different than yours.

James:
Ik luisterde geïnteresseerd naar haar woorden en zorgde ervoor dat elk woord in mijn geheugen gegrift zou staan. Ooit zou het me mogelijk kunnen helpen. Het bleek verder dat ze ook nog niets wist tussen de bijzondere bond tussen wolven en magiërs. Dat kon ik ook nog maar beter even zo houden. 'Ik denk dat elk wezen er zo over denkt', antwoordde ik haar toen ze me ervan overtuigde dat Wolf zijn geen gift is. Algauw legde ze haar "zwakke", oncontroleerbare plek bloot. De verandering bij volle maan, ongecontroleerd. 'Dan blijven we binnen', verzekerde ik haar toen ze dat aangaf. 
Het duurde even voor de stilte doorbroken werd en Ally van houding veranderde in de stoel. 'Ja, voor de meeste dingen heb ik spreuken nodig. Spreuken, gebaren, gevoel...', somde ik op en keek naar haar. 'Het komt niet helemaal vanzelf', zei ik tegen haar. 'Vandaar dat ik graag mijn spullen bij de hand heb.', legde ik haar misschien wel onnodig uit. Zodoende kon je voorkomen of de kans verkleinen dat iets fout ging, kon je nieuwe kennis opdoen die je later weer van pas kon komen. 'Alle drie de elementen zijn belangrijk voor zowel het ijs als het vuur', voegde ik aan mijn eerdere uitleg toe. 'Mijn zwakke plek ligt bij het vuur. Het ijs kan ik eigenlijk altijd onder controle houden.', zei ik tegen haar. Ik vond het wel zo eerlijk om haar te waarschuwen voor het vuur en tevens had zij ook haar zwakke plek blootgelegd.

Re: ORPG] My reality is just different than yours.

James:
Op mijn antwoorden had ik maar weinig reactie teruggekregen. Een enkele hum tot de stilte onderbroken werd. "Alserien", had het geklonken gevolgd door "Ally". 'Alright, Ally is the name', herhaalde ik en knikte. 'Fine by me, Ruby', plaagde ik haar met een knipoog. 'James, maar dat wist je al. Jameson Diarasso om volledig te zijn.', liet ik dan ook maar blijken. Ik stelde me maar zelden met mijn volledige naam voor. Echter vertelde mijn voorgevoel dat ik maar beter rekening kon houden met Ally voor er dingen mis zouden gaan of ze me eruit zou trappen. Ze had me niet graag uitgenodigd, maar toch had ze me in haar huis toegelaten. Even later was ze zelfs van mening geweest dat het beter was dat ik hier bleef, bij haar, dan dat ik terug ging naar mijn eigen plekje in de bossen. 'Deal', zei ik rustig toen ze toezegde op mijn vraag, eerder een voorstel om mijn spullen te verhuizen naar hier. Zonder de boeken en scripties was ik waardeloos als het ging om nieuwe dingen oefenen en uitproberen. 'Vertel eens, waar zijn weerwolven nog meer goed in naast stil rondsluipen, reuksporen opzoeken en geluiden oppikken van heinde en verre?', vroeg ik aan haar en nam in kleermakerszit plaats op een bank. 'Het lijkt me het beste om elkaar een beetje beter te leren kennen. Tenminste om te weten wat we aan elkaar hebben.', stelde ik voor. Meer zou ik voor dit moment niet van haar vragen. Ik had haar ongemakkelijkheid gemerkt, maar het was ook zo. Het voelde wat kil in het huis, niet alleen door de aanwezigheid van ons beiden, maar ook door de witte doeken, de dikke laag stof en meer. Echter zag ik deze informatie-uitwisseling niet anders dan een noodzakelijk kwaad naast het feit dat het me stiekem wel interesseerde. Zou ze afweten van de band die vuurmagiërs en weerwolven met elkaar ooit zouden hebben gehad?