ORPG] Tous pour un, un pour tous.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 07/27/2018 08:37 PM

Xavier:
Ik was de hele dag nog bezig geweest met de laatste voorbereidingen voor Flora Day. Ik had er zelfs mijn uniform voor gepoetst. Normaal had ik er nooit moeite mee, overigens had ik ook zelden te kiezen wat ik aan zou trekken. Het was nieuw voor me dat dit een bezigheid geworden was vandaag. Het pak wat ik vroeger naar Flora Day had gedragen lag naast het uniform op mijn bed en met mijn handen in mijn zij gezamenlijk met een frons op mijn voorhoofd woog ik af wat ik aan zou trekken. Ik zou ontzettend opvallen als ik het uniform aan zou trekken. Ik was er trots op, maar nu had ik tevens de kans om eens iets anders te dragen. Uiteindelijk besloot ik mijn oude kleding aan te trekken. Het zou mijn moeder en zusje vast ook een plezier doen om me eens in iets anders te zien. Om het kostuum te complementeren had ik twee bloemen in het borstzakje gestoken. Echter had ik ook de stem in mijn hoofd niet kunnen negeren. De ontmoeting in het bos zat me dwars en tevens ook alle gebeurtenissen van de laatste tijd. Ik had besloten mijn riem om te doen met enkel een klein zwaard op de rug en een pistool. Een lang zwaard opzij zou alleen maar voor meer ongemak zorgen. Eén blik op mijn moeder toen ik beneden kwam vertelde me genoeg. Het was een juiste keuze geweest om de oude kleding aan te trekken. Ik had haar nog even geholpen met inpakken voor ik met haar naar het terrein vertrok. Algauw hadden we ons aangesloten bij een klein groepje wat ervoor zorgde dat de laatste (details) ook in orde gebracht werden voor we ons op het veld waagden om mee te doen aan het feest. Ik bedankte Rosa nogmaals voor het feit dat ze organisatie op zich had genomen dit jaar en het veld ter beschikking had gesteld voor ik verder rondkeek. Mijn ogen gleden over het veld heen en als eerste zag ik Julie. Dan moest Camille er vast ook al zijn! Met een glimlach liep ik enkele stappen om haar te zoeken. Dat was niet moeilijk geweest, ze stond er wat ongemakkelijk bij aan de rand waarop ik naar haar toe holde. Ik wilde haar dat zo kort mogelijk laten ervaren. Ik hoopte maar dat ze er nog niet zo lang had gestaan. 'Milady', zei ik met een losse buiging. 'Please come and join us', nodigde ik haar uit voor ik haar hand vastpakte en haar mee het veld op leidde. 'Did you just arrive?', informeerde ik bij Camille. 'I will introduce you to some people this evening if you don't mind.', zei ik tegen haar. Als ze wat meer mensen had gezien, hoopte ik dat ze zich wat beter op haar gemak zou gaan voelen.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 07/23/2018 12:22 AM

Camille
Een dag later stond ik met Julie in haar kamer om ons klaar te maken voor Flora Day. De hele ochtend waren we nog druk bezig geweest met voorbereidingen zoals het bakken van allerlei lekkers en het versieren van het huis met bloemen, maar uiteindelijk had Xavier's zusje me apart getrokken, omdat wij ons volgens haar ook voor moesten bereiden. Ik had geen idee hoe het verder ging op deze dag dus liet ik haar maar de leiding nemen en alles over me heen komen. Tevens leidde dat me toch ook af van de toch wel angstige gevoelens die sinds de avond ervoor door mijn hoofd spookten. In de nacht ervoor was ik dan ook wakker geworden van een nachtmerrie, maar deze keer had ik Xavier met rust gelaten en was ik in mijn eigen kamer gebleven. Het had even geduurd, maar uiteindelijk had ik mezelf ook kunnen kalmeren en was ik weer terug in slaap gevallen. Het was daardoor wel een vrij korte nacht geweest, want ik was in de ochtend ook weer vroeger wakker geschrokken door nare dromen, maar daar had ik maar gebruik van gemaakt door dan ook vroeg uit bed te komen zodat ik kon helpen met voorbereidingen en mezelf daarmee af kon leiden. Terwijl ik terug dacht aan die nare dromen had ik op de rand van Julie's bed gezeten en wat voor me uitgestaard waardoor ik me niet realiseerde dat ze tegen me gesproken had. 'Earth to Camille... Did you hear anything I just told you?' vroeg ze terwijl ze met een hand door mijn blikveld zwaaide en er daarmee voor zorgde dat ik opschrok. 'I am so sorry. No, I didn't. My mind was... Elsewhere.' antwoordde ik met een zwakke glimlach voor ik mijn rug rechtte en haar aankeek. 'But now I am all ready to listen.' vervolgde ik, wat me een opgetrokken wenkbrauw opleverde. 'You were back in Courdemanche, weren't you? You seem a little pale...' vroeg Julie direct op de man af waardoor ik niets anders kon doen dan knikken. Ze kon me immers haast net zo goed lezen als haar broer dus het had geen nut om erover te liegen. 'So... To bring your thoughts to something else. What are you going to wear? How will you dazzle my brother?' vroeg ze daarna, dat laatste met een harde lach. 'Shush! Your mother will hear!' waarschuwde ik haar, maar door mijn serieusheid moest ze alleen maar harder lachen en dat zorgde ervoor dat ik ook in de lach schoot. 'I mean it, though. We don't... No one is supposed to know.' zei ik hoofdschuddend waarna ik opstond van het bed en keek naar de verschillende opties die ik over de achterkant van het bed had gelegd. Julie had zich tijdens mijn dagdromen al omgekleed in een simpel, maar prachtig ensemble en in vergelijking daarmee leken al mijn jurken vreselijk formeel. 'They are absolutely beautiful.' glimlachte Julie terwijl ze de jurken bekeek en de stoffen zacht door haar vingers liet glijden. 'But they are awfully formal and overdressed. I would stand out llike a sore thumb and honestly that's the last thing I wish.' viel ik haar in de reden waardoor ze opnieuw moest lachen. 'That's something I never thought I would hear from a lady.' zei ze hoofschuddend waarna ze nog eens van mij naar de jurken keek. 'Take that off.' beval ze me niet veel later voor ze mijn stays los begon te maken en daarna ook het touwtje dat mijn rokken passend maakte. Ik voelde dat mijn wangen rood werden. 'What are you doing?' vroeg ik, enigszins beschaamd. Ik was het niet echt gewend om hulp te hebben bij het aankleden of uitkleden dus het voelde wat vreemd dat iemand daar ineens de leiding in nam. Op het moment dat ik dan ook niets anders dan mijn chemise droeg, sloeg ik dan ook wat onwennig mijn armen over elkaar, voor mijn buik, alsof ik daarmee iets kon verbergen. 'Sorry, but this is how we do it in the country.' lachte Julie voor ze een paar passen naar achteren zette en me daarna nog een bekeek. 'Your dresses are stunning, but as you said, it will make you stand out.' zei ze daarna bedenkelijk.

Ik had nog een paar momenten zo gestaan, ongemakkelijk en kwetsbaar, voor Julie een idee had. 'I might have something for you...' zei ze waarna ze naar haar kast liep en daar alle planken kort bekeek voor ze eruit haalde wat ze nodig dacht te hebben. 'Here!' vervolgde ze waarna ze de bundel met verschillende kledingstukken en stoffen in mijn armen drukte. 'It is beautiful!' glimlachte ik nadat ik alles bekeken had. 'I believe it was mother's once, but she gave it to me and well... Blue isn't really my colour.' knikte Julie voor ze de bundel weer uit mijn handen nam zodat ze me kon helpen. 'No, I can't wear it. It's a family piece. You shouldn't lend it to me.' protesteerde ik hoofdschuddend. Ik kon toch niet zomaar een familestuk dragen? Ik was geen lid van deze familie en daarnaast was het ook niet alsof Xavier's moeder het niet zou zien. 'But you must. I am giving it to you. Trust me... We're not that traditional in this family. Besides... You will be family soon, won't you?' knipoogde Julie waardoor ik mijn wangen weer warm voelde worden. 'Not a word of it will reach mother. I promise. I know my brother wants to do things the proper way.' lachte ze toen ze mijn wangen zag waardoor ik kort mijn hoofd schudde terwijl er een glimlach rond mijn lippen doorbrak. 'That's very, very kind to you. Thank you.' bedankte ik haar. 'Alright! Now, let's get you dressed because we also still have to do your hair and well... We don't want to miss half of the festivities, do we?' glimlachte ze terwijl ze me omdraaide om me in het grijs/blauwe ensemble te helpen. Niet veel later stond ik voor de spiegel in een grijs-blauwe rok met een heel fijn bloemenpatroon, - waardoor je eigenlijk niet goed zag dat het bloemen waren, tenzij je echt goed naar de stof keek - een paar donkerblauwe stays met prachtige decoratieve stiksels en een jasje van een wat lichtere blauw met lossere vlindermouwen. Het was iets heel anders dan wat ik in het paleis altijd droeg - daar waren de mouwen vaak wat meer poffend, de neklijn een stuk lager, de rok groter en alles rond mijn middel een stuk strakker - maar ik kon niet goed beslissen wat ik nu mooier vond. Dit voelde veel beter, minder benauwend en alsof ik er daadwerkelijk in kon bewegen, en het had al het kant en de kraaltjes die op mijn jurken in Parijs droeg helemaal niet nodig. 'See? I told you it would be perfect for you!' glimlachte Julie toen ze zag dat ik lichtjes naar mijn spiegelbeeld lachte. Meteen sloeg ik mijn ogen neer, maar dat lokte alleen maar een lach uit voor ze me weer naar de rand van het bed duwde. 'Now as for your hair... I think you should wear it up. If only because of the heat and dancing.' begon Julie, misschien wel meer tegen zichzelf dan tegen mij. Ik liet het allemaal maar gebeuren, want ik vertrouwde erop dat ze niets raars zou doen. Het fijne van dit alles was dat ik even totaal niet bezig was met het feest zelf en mijn zenuwen daarvoor. Ik dacht even helemaal niet aan wat er in Courdemanche of het klooster was gebeurd, wat er eventueel hier zou kunnen gebeuren, al was de kans klein. Nee, Julie wist me helemaal af te leiden van dat alles waardoor ik eigenlijk ook echt zin kreeg in het feest. 'Finished.' glimlachte ze na een tijdje waardoor ik opkeek. 'Hold on. For finishing touches...' mompelde ze waarna ze wat bloemen pakte die we eerder ook als decoratie rondom het huis hadden gebruikt. 'It's beautiful! Thank you.' glimlachte ik toen ik zag wat ze gedaan had. Al mijn haar was als een soort kroon rondom mijn hoofd gevlochten waarna ze drie rode rozen net achter de vlecht had gestoken aan de voorkant, waardoor het haast leek alsof ik echt een kroon droeg. 'And now it must be time we go! I am sure my brother is waiting for you and he musn't wait too long.' knipoogde Julie waarna ze haar eigen outfit nog eens checkte voor we de kamer verlieten.

Het was niet ver lopen naar Rosa's huis en het veld waar de festiviteiten gehouden werden. Wel merkte ik onderweg dat ik wat nerveus werd, maar meer om het feit dat ik niemand echt kende dan omdat ik dacht aan wat er eventueel kon gebeuren. Gelukkig had ik Julie's arm vast. 'I do want to warn you. People are quite... curious, so they might have a thousand questions for you.' glimlachte Julie waarna ik knikte. Ja, zoiets had Xavier me ook al verteld toen we hier voor het eerst aan waren gekomen en het was niet alsof we heel veel tijd hadden gehad om met mensen te praten daarna. Daarvoor waren we simpelweg te druk geweest bij Isabelle en de voorbereidingen rondom Flora Day. Dit was dan ook een ware vuurdoop, maar het was niet anders. Ik vertrouwde erop dat Xavier, Julie en waarschijnlijk ook hun moeder me er wel doorheen zouden slepen. Het duurde niet lang voor het veld in zicht kwam en daarmee ook een glimlach op mijn gezicht bracht. Het was echt prachtig. Ieder oppervlak was met bloemen in allerlei kleuren versierd en er stonden lange tafels met eten en drinken en de mensen die er waren leken het al ontzettend naar hun zin te hebben. Mijn blik gleed kort langs de aanwezigen om te zien of ik Xavier al kon zien, maar dat was niet het geval. Samen met zijn moeder was hij al eerder richting Rosa gegaan om daar nog verder te helpen met voorbereidingen, want uiteraard waren zij ook sneller aangekleed geweest. Ik had zo'n vermoeden dat Julie er alleen zolang over had gedaan om mij af te leiden en eventuele zenuwen tegen te gaan. Wat natuurlijk vreselijk lief was en daar was ik haar ook erg dankbaar voor. Ik keek nog even rond toen we aangekomen waren, maar werd al snel door Julie op mijn arm getikt. 'Would you mind if I go and see my friends? I'll see you later, of course!' vroeg die waarna ik met een glimlach mijn hoofd schudde. 'No, please, go! Enjoy your evening!' antwoordde ik waarna zij mijn wang kuste en daarna haast naar haar vrienden huppelde. Ik lachte even bij mezelf. Nee, ik had geen babysitter nodig en het laatste wat ik wilde was dat zij tijd met mij zou spenderen terwijl ze ook bij haar vrienden kon zijn. Ik merkte echter al wel snel dat meerdere mensen naar me keken, me onderzoekend bekeken, en dat voelde toch wel een beetje ongemakkelijk. Ik had immers niet meer iemand langs mijn zijde om een praatje mee te maken en daarmee te doen alsof ik het niet zag. Ik kon daar slechts blijven staan, mijn handen wat nerveus in elkaar gevouwen achter mijn rug, en mijn ogen neerslaan.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 07/22/2018 08:13 PM

Xavier:
Ik keek naar Camille en grijnsde toen ze me probeerde tegen te spreken, dat het écht niet kon hoe we nu zaten. Alleen in deze schuren kon er heel veel. Alleen zouden we Julie en mijn moeder moeten ontwijken. Ik begroef daarop mijn neus in haar nek op het moment dat haar stem wegviel en ging verder met uitleggen.
'I will', beloofde ik haar toen ze me vroeg om deze voor te doen. Ik legde mijn handen net boven haar heupen in haar middel om haar van mijn schoot te tillen en naast me op de grond te zetten. Zodoende kon ik dichterbij schuiven en pakte ik de juiste spullen bijeen. Ik legde haar uit hoe ik het hout ertegenaan maakte en dat je de spijkers er het beste recht in kon slaan. 'Do you understand?', vroeg ik aan haar en draaide me naar haar toe met een vragende blik op mijn gezicht.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 07/16/2018 08:21 PM

Camille
Een lach ontsnapte aan mijn lippen toen Xavier me op schoot trok. 'If anyone sees us...' wilde ik tegen hem inbrengen, maar zijn gefluister in mijn oor bracht me even van mijn stuk waardoor mijn stem langzaam wegstierf. Maar het was wel de waarheid; ik was niet gekleed zoals het hoorde, hij droeg geen shirt en het ergste van alles zou nog wel zijn dat ik op zijn schoot zat. Genietend sloot ik echter even mijn ogen, want het was wel heel erg fijn, maar al snel ging hij verder alsof er niets gebeurd was. Ik grinnikte even, maar keek daarna geïnteresseerd naar wat Xavier deed en hoe hij de tafel inspecteerde. 'Hmmm...' knikte ik toen ik snapte wat hij bedoelde en me vervolgens uitlegde hoe we dit het beste aan konden pakken. 'So... If you show me, I might be able to do the next one?' stelde ik voor terwijl ik mijn hoofd wat naar Xavier toedraaide. Ik hoef me nu ook nog niet volledig voor schut te zetten. Ik wist niet eens hoe ik een hamer vast zou moeten houden, laat staan hoe ik ergens een spijker in moest slaan. Nee, het zou beter zijn als hij het eerst voor zou doen.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 07/16/2018 07:50 PM

Xavier:
Ik keek naar Camille en glimlachte. Stom, ik had het natuurlijk kunnen weten. Echter had ze alles zo snel opgepikt en wilde ze lang niet altijd als een lady behandeld worden waardoor ik mezelf erop betrapte dat ik haar achtergrond soms vergat. 'Then I'll show you', zei ik met een glimlach. Ik vond het mooi om te zien hoe open ze altijd stond voor nieuwe dingen en hoe ze in tegenstelling tot de andere ladies in het paleis haar handen wél vuil durfde te maken. Ik grinnikte over haar opmerking over de regen. 'We all dislike the rain when it rains all the time or multiple days.', vertrouwde ik haar toe. 'We all do, despite of the benefits for the vegetables and other plants', zei ik tegen haar. Het duurde even voor we de kapotte tafels omgedraaid hadden voor ik in kleermakerszit op de grond ging zitten en Camille, die op dat ogenblik vlakbij me stond, op schoot. 'There we are', fluisterde ik zacht in haar oor terwijl mijn adem langs haar oorschelp ging. Kort drukte ik mijn wang tegen de hare aan terwijl mijn handen om haar middel lagen en op haar schoot rustten. 'Now, let's see what we can do', vervolgde ik alsof er niks was gebeurd terwijl ik me zo ver naar voren boog dat mijn hoofd licht op haar schouder rustte en ik de tafelpoot beter kon bekijken. 'This one is broken, but just at one side.', begon ik en strekte mijn armen om te testen hoe stevig de poot nog was. 'I think we can fix this one with a little piece of wood and a few nails to put it in place.', zei ik tegen haar waarop ik haar begon uit te leggen hoe je alles het beste aan kon pakken met de hamer, de spijkers en het kleine stukje hout dat we ertegenaan zetten. Ik durfde het niet aan om de poten alleen met spijkers te repareren, bang dat ze niet stevig genoeg zouden zijn voor de hoeveelheid voedsel die erop zouden staan. Verder zou het niet de eerste keer zijn dat enkele personen op de tafels zouden klimmen en een show weg zouden geven 's avonds.

Reply Edited on 07/16/2018 07:51 PM.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 07/08/2018 08:46 PM

Camille
Ik trok even een wenkbrauw naar Xavier op toen hij vroeg of ik wist hoe om te gaan met een hamer en spijkers. Wat dacht hij nu zelf? 'I am afraid I have never held a hammer in my life and the only time I have seen nails was when my brothers were trying to built their own toys with wood.' lachte ik hoofdschuddend. Nee, natuurlijk had ik die dingen nog nooit in m'n leven aangeraakt. Het was misschien wel een wonder te noemen dat ik wist hoe ze eruit zagen. 'Hmmm... I used to complain about the rain in Courdemanche, but I am not so sure I dislike it anymore.' mompelde ik op het moment dat hij vertelde dat het hier meestal warm en zonnig was. Op zich was er ook niks verkeerds aan, maar het was flink wennen. 'Yes, let's!' knikte ik enthousiast op Xavier's voorstel om alle tafels eerst om te draaien. Mijn enthousiasme verdween echter al snel, want de tafels waren niet bepaald licht te noemen, maar daar probeerde ik me al snel overheen te zetten. Ik had zelf aangeboden te helpen dus nu moest ik me ook niet aanstellen. Daarnaast voelde ik een soort bewijsdrang naar Xavier toe. Ik wist wel dat dat niet nodig was, maar toen we voor het eerst gesproken hadden over deze trip had hij toch zijn twijfels gehad of ik wel op de boerderij paste en het me daar wel naar mijn zin zou hebben. Inmiddels waren die twijfels, naar mijn idee, wel afgenomen, maar toch was ik vastbesloten om hem te tonen dat ik het boerenleven ook aan kon.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 07/08/2018 08:24 PM

Xavier:
Ik keek naar haar en grinnikte toen ze vroeg of ze me kon helpen, omdat ze wilde leren. 'You can still learn a lot. Everybody can.', verzekerde ik haar. 'Do you know how to handle a hammer and nails?', vroeg ik aan haar. 'Probably we're going to fix them with that and maybe some new wood.', legde ik aan haar uit.
Ik begon zachtjes te grinniken toen ze begon over de hitte. Ik was niet anders gewend, waardoor het voor mij nieuw was om er iemand over te horen. 'It often does', beantwoordde ik haar vraag. 'Sometimes some rain, but the sun shines most of the time.', zei ik tegen haar. Toen Camille het zichzelf wat gemakkelijker maakte door wat uit te trekken, trok ik zelf ook mijn shirt uit. Zeker als we zometeen aan de slag gingen, werd het al warm genoeg. Echter zou ik het shirt wel weer aantrekken als we in het dorp waren. Niet iedereen hoefde alles te weten. Zacht duwde ik tegen verschillende tafels en kwam er algauw achter dat sommige wankel stonden en anderen gebroken poten hadden. 'Let's start by turning all the broken tables', stelde ik voor. Nadat we dat samen gedaan hadden pakte ik de benodigdheden erbij en ging ik in kleermakerszit bij de hoekpoten zitten om te kijken wat de schade was en hoe we dat het beste op konden lossen.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 07/08/2018 05:35 PM

Camille
Ik glimlachte toen Xavier de laatste resten meel van mijn gezicht veegde. 'Thanks!' zei ik waarna ik mijn haar wat uitkneep. Toch bleef het nadruppelen, maar dat was eigenlijk wel verfrissend. 'Please let me help you! I want to learn...' reageerde ik op het moment dat hij vertelde dat hij eerst alles zou repareren voordat we alles zouden verplaatsen met paard en wagen. Het zou fijn zijn om nieuwe dingen te leren en al helemaal als het nuttige dingen waren. Mijn ouders zouden zich waarschijnlijk omdraaien in het graf want een dame hoefde natuurlijk helemaal niet handig te zijn. 'Does it always get this hot in Fontaine this time of year?' vroeg ik daarna terwijl ik de mouwen van mijn jurk opstroopte voor zover als dat ging. Echter kwam ik al snel tot de conclusie dat dat veel te strak zat dus knoopte ik de top los zodat ik uiteindelijk in m'n stays en de verschillende rokken stond. Dat gaf ook meteen meer bewegingsruimte om Xavier te helpen. 'I am glad they like me!' knikte ik met een glimlach. Ik vermaakte me enorm hier in Fontaine en het was fijn om even een "normaal" leven te leiden. 'So... How do we fix them?' vroeg ik terwijl ik mijn natte haar over een schouder veegde zodat het iets minder in de weg zou zitten.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 07/08/2018 05:07 PM

Xavier:
Begripvol knikte ik toen moeder uitlegde waarom het dit keer bij Rosa gehouden werd. 'I'm looking forward to Flora Day, because I missed it for the past years.', zei ik tegen haar. Vroeger had ik er nooit om staan springen, al die drukte, voorbereidingen en met name het dansen. Echter leek het nu de omgekeerde wereld. Ik verheugde me erop, om met Camille te dansen en dat leek alles eromheen een stuk draaglijker te maken. Ik was rustig achter Camille naar buiten gelopen en zag dat ze zichzelf op dezelfde manier als ik zojuist had gedaan opfriste. 'Let me help you', zei ik met een glimlach toen ze met een nat hoofd uit de regenton kwam, maar het meel nog steeds op zijn plek zat. Zacht veegde ik met mijn hand de kleffe resten weg. Daarop haalde ik een hand door mijn half droge haren en schudde ik ze met mijn handen nog wat uit, zodat ze eerder droog zouden zijn voor ik Camille meenam naar de schuur waar mijn moeder op gedoeld had. 'I'll fix the tables and benches first, after that we can get the wagon and the horses to move them.', zei ik tegen haar met een glimlach. 'I'm glad you like it here and my family likes you too', zei ik tegen haar.

29, female