ORPG] Tous pour un, un pour tous.
First Page | « | 1 ... 14 | 15 | 16 | 17 | 18 ... 64 | » | Last
[ Go to bottom | Go to latest post | Subscribe to this topic | Oldest posts first ]
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 05/25/2018 09:46 PMXavier:
Ik keek naar haar en kon mijn lachen ook niet inhouden toen Camille in de lach schoot en al helemaal nadat ze me een klap op mijn bovenarm gegeven had. 'Oh? Am I? I thought that was one of the best kept secrets in the palace', zei ik verontwaardigd terwijl ik zorgvuldig mijn best deed om mijn gezicht in plooi te trekken en even zo te houden om enigszins geloofwaardig over te komen. 'Besides that... It is likely, not impossible', plaagde ik haar. 'As long as they are laughing-wrinkles I will love each one of them', zei ik met een knipoog en werd even overdonderd door de kus die zo plotseling volgde na het "gladstrijken" van mijn gezicht. 'Was it needed that much already?', plaagde ik haar en grinnikte voor ik de serieuze blik in haar ogen zag toen ze zich losgetrokken had. Het volgende moment hoorde ik ook gekraak en voelde ik elke spiervezel in mijn lichaam aanspannen. Gekraak en gepiep, twee dingen waar ik nog steeds niet van hield sinds mijn "aanvaring" met de mannen in het klooster en hoe de leider de weegschaal steeds op en neer wiegde. Een korte blik op Camille vertelde me genoeg dat zij minstens hetzelfde voelde. 'It's probably just a rabbit', probeerde ik haar angst weg te nemen, hoewel de samenloop van omstandigheden voor mij te zorgwekkend was. Mijn hand was dan ook naar het gevest van het zwaard geschoten die aan de riem om mijn middel hing terwijl ik rondom mijn as draaide terwijl ik met mijn blik de omgeving afscande. Ik geloofde er niks van dat het maar een konijn was, hoewel de optie zeker zou kunnen een eindje het bos in.
Reply
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 05/24/2018 07:09 PMCamille
Ik slikte even toen Xavier opmerkte dat ik ook nooit zou hoeven weten hoe het zonder hem was waarna een glimlach verscheen rond mijn lippen. Die schoot door in een lach op het moment dat hij opmerkte dat ik me daar geen zorgen om hoefde te maken, want anders kon ik nog wel eens rimpels krijgen. Ik gaf hem een plagende stomp op zijn bovenarm en schudse lachend mijn hoofd. 'You're the one who is older. It is very likely you will get all wrinkly before I do.' plaagde ik hem terug terwijl ik mijn handen naar zijn gezicht bracht en deed alsof ik alles nu al aan het gladstrijken was. Daarna werd mijn blik weer serieuzer en ging ik meer op mijn tenen staan om hem nogmaals te kussen, mijn handen om zijn wangen zodat ik nog enigszins iets had om mijn balans op te baseren. Tijdens de kus hoorde ik echter bladeren kraken waardoor ik verschrikt mijn ogen opende en hem losliet. Wat was dat geweest? Ik voelde meteen paniek opborrelen, want de situatie deed me herinneren aan de dagen die ik door de bossen gevlucht was vanuit Courdemanche. Ieder geluidje had toen ook paniek veroorzaakt en nu ik deze ochtend mijn verhaal verteld had, voelde het alsof ik er weer even middenin zat.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 05/23/2018 08:34 PMXavier:
Met een glimlach ontving ik haar in mijn armen en hield ik haar zacht tegen me aan. Ik beantwoordde zijn kus en streelde ondertussen met mijn hand tussen haar schouderbladen. Een grijns verscheen toen ze verklapte dat geen haar op haar hoofd eraan dacht om iets anders dan een goed team te zijn. Zacht kuste ik haar terug toen ze opnieuw haar lippen op de mijne drukte en luisterde naar haar woorden die volgden. Eén van mijn handen verplaatste naar haar wang en met een brede glimlach keek ik haar aan. 'You'll never need to know that.', beloofde ik haar. Ik zou op mijn beurt ook niet weten wat ik zonder haar zou moeten. Het leek op dit moment niet meer dan vanzelfsprekend dat we samen zouden blijven. 'So don't worry about that.', stelde ik haar gerust en streelde door haar haren heen. 'Otherwise you could get wrinkles', plaagde ik haar en trok kort mijn wenkbrauwen op om haar te plagen.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 05/21/2018 08:51 PMCamille
Ik glimlachte toen Xavier opmerkte dat ik vrij was om te doen en laten wat ik wilde. 'Thank you, Xavier.' fluisterde ik op het moment dat hij uitgesproken was. Ik sloeg mijn armen om zijn nek en drukte een zachte kus op zijn lippen. Het was ongelofelijk fijn zoals hij me steunde en aanmoedigde om mezelf te zijn, te ontdekken wie ik was, en simpelweg altijd wist hoe hij me op kon vrolijken. 'Yes, I think we will. Not a doubt in my mind.' zei ik terug waarna ik nog een kus op zijn lippen drukte. 'I honestly wouldn't know what I would do without you.' fluisterde ik nadat ik hem een tijdje in stilte aan had gekeken. Ik hield zoveel van deze man dat ik niets eens wist of het wel mogelijk was zoveel van iemand te houden. Het maakte niet uit wat er gebeurde, gebeurd was of nog zou gebeuren, maar ik wist zeker dat Xavier naast me zou staan en ik zou het ook niet anders willen.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 05/21/2018 08:30 PMXavier:
Geboeid keek ik naar Camille toen ze vol passie sprak over de bloemen en hoe ze ze vroeger nagetekend had. Ik moest haar écht de spullen bezorgen om dit weer op te pakken. Het was als een roos die open ging staan als ze erover sprak. Ik zette enkele stappen tot ik bij haar was toen ze verder ging toen ik had gezegd dat ze een jurk in die kleur moest proberen. 'You're free, Camille. Any dress in any color you want is only one question away. You only have to ask the tailor in the palace or buy it at a market.', zei ik tegen haar met een glimlach. 'Don't let anybody mess with your dreams and the things you want.', zei ik tegen haar. 'The world lays down at our feet. I mean... we're not the most powerful couple in France, but we can do a lot if we really do want it', zei ik tegen haar terwijl ik haar handen vastpakte en er zacht in kneep. 'There are endless things to do together. To enjoy, to live life to the fullest', zei ik met een brede gelukzalige glimlach. 'You and I will be a great team.', voorspelde ik en knipoogde.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 05/20/2018 11:15 PMCamille
Ik had mijn vingers zachtjes door de bloemen laten gaan en had er net een vastgepakt tussen mijn vingers om het beter te bekijken toen ik Xavier's stem hoorde. 'I'd love to see more flowers. I suppose it's one of the few advantages of my upbringing. Our garden was absolutely wonderful and filled with flowers all year round. I used to sit down for hours to study them, their colours and shapes. Or draw them, draw the garden.' glimlachte ik breed toen Xavier voorstelde om me nog wat meer bloemen te laten zien. Al vanaf jonge leeftijd hadden de kleuren en vormen van bloemen me gefascineerd, al had ik ze nooit zodanig gebestudeerd dat ik ook daadwerkelijk de namen kende. Mijn blik was net weer afgegleden naar de bluebell tussen mijn vinger toen Xavier opmerkte dat ik iets met de kleur van de bloemen moest doen. 'Thank you.' glimlachte ik voor ik overeind kwam, de bloem netjes met rust gelaten. 'When I was younger, I had a few dresses in a very similar colour, but those bright colours are not... Well... Appropriate anymore when you reach a certain age, or that was my mother's opinion anyway and you didn't really want to challenge her when it came to dresses, so I never had a dress like that again.' vervolgde ik vervolgens waarna ik Xavier kort aankeek voor mijn blik weer naar de bluebells gleed.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 05/20/2018 10:04 PMXavier:
Ik keek naar haar en grinnikte. 'I won't. I never really did climb the tree blindfolded', zei ik tegen haar. Ik kon het niet laten om te grijnzen om de overeenkomst tussen haar broers en wat ik vroeger met de mijne had gedaan. Ze had misschien gelijk dat het oneerlijk was, misschien werden meisjes als ze klein waren inderdaad niet de kans gegund om te ravotten. Echter hield ik me liever bij de gedachte dat ze het te gevaarlijk zouden hebben gevonden.
Mijn glimlach werd nog breder toen ik Camille zag stralen toen ze een bekend soort bloemen zag. Zo enthousiast zag je haar niet vaak. Ik kon het er beter van nemen nu ze dat wel was. Ik luisterde naar haar woorden voor ik bij haar kwam staan en mijn hand zacht door de bloemen liet glijden. 'What a pity', zei ik tegen haar. 'They are beautiful flowers. Maybe I can show you some more. And I hope that are the better ones who don't fade as quickly as these bluebells do', zei ik tegen haar. Even keek ik van de bloemen naar haar. 'You know... maybe you should do something with this color blue... Now or later. I think it would look great on you. In a dress or something else.', zei ik tegen haar.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 05/20/2018 09:28 PMCamille
Ik was Xavier met een glimlach gevolgd en keek om me heen. Na een tijdje merkte ik dat hij de bomen inkeek, al kon ik niet ontdekken wat hij zag. Al snel wees hij het aan waardoor ik het ook kon zien, wat een grote glimlach op mijn gezicht bracht. 'Oh, please don't try. I'd much prefer to have you unharmed and in one piece.' lachte ik hoofdschuddend door Xavier's uitleg en de opmerking dat hij het misschien nog wel geblinddoekt kon doen. Ik geloofde hem best, maar hij hoefde het me toch niet te laten zien. De boom was me toch net een maatje te groot. 'Oh yes! My brothers did such things too. We hated it! Not being allowed in their secret spot. It was awfully unfair!' zei ik met een glimlach toen hij vervolgens uitlegde dat het echt een mannenplek was geweest en dat er absoluut geen meisjes in hadden mogen komen. Dat was zeker iets wat ik herkende van mijn broers. Die hadden ons ook altijd graag op een afstandje gehouden. 'Look! Bluebells! I love bluebells!' riep ik enthousiast uit toen ik een eindje verderop de blauwe bloemen zag. Het leek wel alsof de hele bosgrond gevuld was. Thuis hadden we ook een plek zoals deze gehad, net ietsje buiten de grond die bij onze estate hoorde waardoor we er eigenlijk niet hadden mogen komen, maar ik kon me herinneren dat mijn zusjes en ik er toch regelmatig bloemen waren gaan plukken. 'It is a shame they fade as quickly as you pluck them because they would have been beautiful Flora Day decorations!' glimlachte ik terwijl ik naast de bloemen neerknielde.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 05/20/2018 09:15 PMXavier:
Ik keek naar haar en glimlachte. Het was fijn om weer een moment met haar alleen te zijn zonder dat er aan je getrokken werd voor hetgeen je nog moest doen. 'Let's start at the forest and the flower fields', zei ik tegen haar terwijl ik haar ernaar toe nam. Voor iemand die het niet wist, zou er niks vreemds zijn aan het bos. Echter was het altijd toch dicht bij huis geweest en ik had er veel tijd in doorgebracht. Klimmen, klauteren, bouwen. 'Me and my brothers used to play here', legde ik aan haar uit en liet haar even los om om me heen te kijken de hoogte in. 'There', zei ik toen ik stopte en wees naar één van de bomen. 'Our favorite tree. We climbed it so much, I can almost bet I could do it blindfolded.', zei ik grinnikend. 'And if you look very closely, you can discover some branches that don't suppose to be there. We had started to build a treehouse before the war began.', zei ik tegen haar. 'It was a real men-spot. Mother, Julie and our sisters were not allowed to come even close or to know from the treehouse. They would only worry about it. Telling us it was dangerous. Father was the complete opposite and even helped us to get the right spot, good branches and rope.', vertelde ik haar iets uit mijn jeugd.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 05/20/2018 09:06 PMCamille
Ik knikte op het moment dat Xavier vroeg of ik genoeg gegeten had. 'Yes, more than enough, thanks.' beantwoordde ik zijn vraag met ook een glimlach naar zijn moeder. Ze was een voortreffelijke kok en wist ook zeker hoe ze een maag moest vullen. Ik had bij de deur op Xavier gewacht en glimlachte toen hij terugkwam, al zag ik al snel wat hij gehaald had en dat gaf me toch een beetje een ongerust gevoel. Ik was wel gewend dat hij gewapend over straat ging, maar dat was altijd in zijn rol als musketier. Nu had hij een paar weken vrijheid van die rol, maar vond hij het blijkbaar niet veilig genoeg om zonder over straat te gaan. Ik probeerde er maar niet teveel bij na te denken zodat het me niet volledig op zou slokken. Al helemaal niet met Flora Day in zicht. Aan de ene kant keek ik er enorm naar uit om in deze traditie te delen, maar het had zoveel gelijkenissen met Courdemanche en ons jaarlijkse Harvest Feast dat het ergens ook wel pijnlijk was en het me nerveus maakte. 'I will just follow you. I assume you know where to go.' glimlachte ik toen hij zijn arm door de mijne haakte en voorstelde waar als eerste heen zouden gaan. Het maakte mij niet uit, want ik zou alles geweldig vinden.