ORPG] Tous pour un, un pour tous.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 02/11/2018 04:45 PM

Xavier:
'We could swim a bit', bevestigde ik met een glimlach. Ik had wel vaker een frisse duik genomen op warme dagen. Ook had ik wel eens geprobeerd wat vissen te vangen in het heldere water, echter was me dat nog nooit gelukt. Ik glimlachte even bij de herinnering alsi k me inbeeldde hoe het er voor een ander uit gezien zou hebben. Ik schudde even mijn hoofd en nam een slok van de wijn. Ik knikte toen ze zei dat we zouden stoppen bij de kapel en mijn hand vastpakte. Zacht kneep ik in de hare. Ik had geen idee hoe Camille erover zou denken, maar ik zette tradities graag voort. Zeker om familie en vrienden te gedenken, al was het er maar even bij stilstaan.
De eigenaar kwam al aan met ons eten en verrast door de snelle service keek ik op. 'Thank you', bedankte ik hem voor ik Camille's voorbeeld volgde om het bestek op te pakken. 'Bon appetit', zei ik voor ik rustig begon te eten. Het smaakte prima en de stilte waar het voor zorgde was er een die prettig was. Even de rust herpakken, de tijd hebben om bij te komen van de reis en onze magen te vullen voor we de avond in zouden gaan en uiteindelijk gaan slapen.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 02/11/2018 05:18 PM

Camille
Een brede glimlach verscheen op mijn gezicht toen Xavier aangaf dat we wel degelijk zouden kunnen zwemmen. Dat klonk heerlijk. Wat een vooruitzicht! Ik had niet vaak gezwommen, maar de weinige keren dat ik het gedaan had, had ik enorm genomen van het gevoel van gewichtloosheid. Daarnaast kon het heerlijk verfrissend zijn op hete dagen en hield ik simpelweg van de beweging. Het voelde bevrijdend. Ik keek er nu al naar uit, net als een klein kind. De glimlach bleef dan ook enige tijd rond mijn lippen zweven, zo blij was ik met het vooruitzicht. 'Mmm...' verzuchte ik na mijn eerste hap van het eten. Het was warm, vullend en precies waar ik naar verlangd had na een lange dag. 'This is perfect.' mompelde ik tegen Xavier waarna ik hem aankeek. Anderen zouden waarschijnlijk niet zien hoe ik perfectie zag in deze situatie, maar voor mij was het toch echt hoe ik het zag en voelde. Het was rust en vrijheid, een dag zoals ik gewild had. Met mijn beslissingen, mijn keuzes. Alles wat ik jarenlang niet gehad had. In mijn vermoeidheid merkte ik dat het me haast emotioneel maakte - iets wat al snel gebeurde als ik moe was - waardoor ik mijn hoofd wat wegdraaide en snel nog een slok wijn nam in de hoop dat het me zou kalmeren en ervoor zou zorgen dat Xavier het niet zou zien.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 02/12/2018 07:26 PM

Xavier:
Ik keek naar haar en werd aangestoken door haar glimlach waardoor ze liet blijken meer dan blij te zijn met het vooruitzicht om waarschijnlijk in de rivier te kunnen zwemmen. Als de omstandigheden mee zaten, zou het geen enkel probleem zijn. Niet veel later toen het eten geserveerd was en we beiden begonnen grijnsde ik toen ze haar waardering uitte. 'I told you', plaagde ik haar met een knipoog en een brede grijns. Er was niks mis met deze taverne. Dat had ik al meerdere malen aan de lijve mogen ondervinden. Ik zocht haar blik op toen ze uitsprak dat het perfect was en glimlachte. 'It is', bevestigde ik zacht. Even bleef mijn blik op haar hangen toen ze zich wat af leek te wenden. Ik besloot het er maar bij te laten zitten. Camille wist immers dat ze naar me toe kon komen als er iets was, wat het dan ook zou zijn. 'A few days more to go while traveling and I hope a lot in Fontaine', zei ik tegen haar. Ik kon niet wachten om haar voor te stellen, samen de dieren te verzorgen, te kijken en te helpen bij de geboorte van het jonge grut. De kleine momenten met haar door kunnen brengen, met haar kunnen delen. Elkaar beter leren kennen en vooral tot rust komen.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 02/12/2018 07:44 PM

Camille
Ik keek op uit gedachten toen Xavier weer begon te praten. Ik moest even slikken voor ik mijn stem terug had gevonden, wetende dat die vreselijk schor zou zijn als ik direct zou beginnen met praten. 'I hope so too.' zei ik met een zwakke glimlach waarna ik nog een slok wijn nam en daarbij mijn glas leegdronk. 'Can I get you some more wine?' vroeg ik waarbij ik al opstond met mijn eigen glas. Ik vond het naar hoe de vermoeidheid met mijn emoties speelde en bleef spelen en ervoor zorgde dat er tranen in mijn ogen opwelden terwijl er niets aan de hand was. Het was gewoon idioot, maar zo had ik altijd al in elkaar gezeten. Wanneer ik moe was, werd ik gewoon vreselijk snel emotioneel, hoe goed ik me eigenlijk ook voelde. Ik bedacht me dan ook dat het misschien niet echt verstandig was om nog een glas wijn te halen aangezien dat er meestal voor zorgde dat alle emoties nog verder los kwamen, maar ik stond al dus ik kon moeilijk weer gaan zitten. Dat zag er vreemd uit en mogelijk dat Xavier meer wijn wilde dus kon ik beter blijven staan.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 02/12/2018 07:50 PM

Xavier:
Ik keek naar Camille toen ze vroeg of ik nog wat wijn wilde. 'I still have some wine. If you take another glass, I will take one too', zei ik tegen haar. 'Are you sure you want to order it by yourself?', vroeg ik terwijl ik mijn vingers zacht om haar pols legde. 'Be careful, you can't trust every man.', waarschuwde ik haar. Ik wilde niet dat ze in de problemen zou komen of lastig gevallen werd. Ik had nog minder zin in dezelfde man als die haar eerder had aangesproken. Die zou vast op een afstandje staan wachten om zijn kans schoon te zien. Nou, niet bij mij. Dan was hij aan het verkeerde adres. Ik zette mijn glas op de tafel neer en merkte hoe mijn hand automatisch afzakte naar de riem die mijn wapens droeg. Deze had ik bijna altijd om, behalve als ik sliep. Als Musketier, en zeker als Captain maakte je vijanden. Je kon niet iedereen te vriend houden. Echter had je geen idee wanneer het lot zou toeslaan. 'You have to be quick if you don't want your meal to get too cold', zei ik tegen haar en drukte zacht een kus op haar slanke vingers voor ik haar pols los liet. Ze mocht de keuze maken.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 02/12/2018 08:05 PM

Camille
Ik knikte toen Xavier vroeg of ik zeker wist dat ik het zelf wilde gaan bestellen. 'I'll be alright. It shouldn't take too long!' antwoordde ik waarna ik hem aankeek. Ik begreep waar hij op doelde, maar ik wilde er niet te lang over nadenken. Als ik daar eenmaal aan zou beginnen, zou ik nooit meer over straat kunnen. 'I'll be fine and I'll be quick.' herhaalde ik met een glimlach nadat hij kort mijn vingers had gekust. Ik wurmde me tussen de mensen door naar de bar om voor ons beiden nog wat meer wijn te halen. Gelukkig werd ik snel geholpen en was ik binnen no time weer terug bij te tafel. 'I told you I'd be quick!' lachte ik waarna ik de glazen op tafel zette en weer plaatsnam op mijn stoel. Ik nam nog een paar happen van mijn avondmaal toen ik merkte dat ik vol zat. 'Would you like to finish mine? I've finished.' vroeg ik terwijl ik weer opkeek en mijn vingers naar het wijnglas liet gaan. Nu begon ik pas echt te merken hoe de vermoeidheid toe sloeg dus zakte ik een beetje verder onderuit in de stoel terwijl ik af en toe nog wat van mijn wijn sipte. Il was nog steeds enorm blij dat ik de keuze gemaakt had met Xavier mee te gaan, maar wat verlangde ik naar mijn bed. Ons bed. Hoe dichterbij het moment kwam dat we daadwerkelijk een bed zouden delen, hoe nerveuzer ik toch wel werd. Misschien was dat ook de vermoeidheid of de wijn, maar ik merkte dat ik zo langzaamaan toch echt wel nerveus werd. Niet dat dat mijn keuze veranderde, want ik wilde voor geen goud dat Xavier ergens anders zou gaan slapen, maar ik besefte me wel dat ik geen flauw idee had hoe zoiets werkte. Kon ik me gewoon omkleden in zijn aanwezigheid? Hoe moesten we in bed gaan liggen? Allemaal dingen die ik nog nooit had meegemaakt en waar ik nu toch over na moest gaan denken.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 02/12/2018 08:39 PM

Xavier:
Ik had mijn blik nauwelijks van haar losgelaten terwijl ze de drankjes bestelde terwijl ik de wijn achterover sloeg. 'Thank you', bedankte ik haar toen ze algauw terug was. 'Hmmmm... you did indeed', zei ik haar toe toen ze lachend zei dat ze al had voorspeld dat ze snel was. Ondertussen was ik ook weer gaan eten en niet veel later was het bord leeg, net voor het moment dat Camille aan gaf genoeg te hebben gehad. Ik was opgevoed met het idee dat het zonde zou zijn als het weggegooid zou worden. Tevens had ik die mening in het paleis ook, al had ik daar weinig te willen. 'It's a shame to throw such good food away', zei ik tegen haar voor ik onze borden omdraaide. Met smaak at ik het laatste wat er lag ook op en dronk wat van de wijn. Ik merkte dat Camille steeds minder leek te drinken, maar ook vrijer leek te zijn in haar uitingen. Of misschien beter omschreven: extremer. 'Let's have some sleep after this one', zei ik en tikte met mijn vingers tegen het glas aan. Het leek me geen goed idee om tot in de late avonduren hier met haar te zitten tussen al deze mannen. Ze had al toegegeven erg vermoeid te zijn en het enige wat ervoor kon zorgen dat ze morgen weer fit op haar paard zou zitten is slaap.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 02/12/2018 08:53 PM

Camille
Ik schrok op uit gedachten over de aankomende nacht door het getik van Xavier's vinger op het glas. 'I'm sorry... I was miles away.' mompelde ik waarna ik wat overeind kwam. 'God... I must be horrible company right now.' vervolgde ik terwijl ik kort over mijn gezicht wreef in een poging mezelf wakker te houden. Ik pakte mijn eigen glas op en dronk het leeg voor ik het terug op tafel zette. Als ik me niet zo vermoeid had gevoeld, hadden we hier misschien kunnen blijven zitten, want ook dat was iets wat ik nog nooit in mijn leven gedaan had, maar voor nu verlangde ik echt teveel naar mijn bed. 'Shall we go?' vroeg ik toen ik dat Xavier's glas ook zo goed als leeg was.
Eenmaal terug in de kamer was het heerlijk rustig. Er was amper iets te horen van de drukte beneden in de taverne en dat wat er te horen was, was slechts een gerustellend geruis. Ik bleef wat twijfelend naast het bed staan en speelde met een pluk haar die uit de vlecht was gevallen. Hoe gingen we dit doen? God, ik voelde me zo'n idioot. Zo onervaren en bleu. Verschrikkelijk verlegen en misschien ook wel een tikje ongemakkelijk. Waarom speelde mijn hoofd zo'n spelletje met me? Het was niet alsof er echt wat ging gebeuren! We sliepen in hetzelfde bed. Dat was alles. Toch? Ik vertrouwde Xavier dus waarom voelde ik me dan zo? 'Eh... Could... Could you turn around while I undress?' vroeg ik uiteindelijk met een klein stemmetje aan Xavier, mijn ogen neergeslagen terwijl mijn wangen warm werden. Hij moest me vast een idioot vinden. Welke vrouw accepteerde dan ook het aanbod om een bed te delen maar wilde wel dat hij de andere kant opkeek terwijl ze zich omkleedde? Om mezelf maar een houding te geven begon ik de vlecht in z'n geheel los te maken zodat mijn haar weer in lange, blonde golven over m'n rug hing.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 02/17/2018 05:07 PM

Xavier:
Toen onze beide glazen leeg waren, gingen we terug naar de kamer. We zouden het niet laat maken en ik had het vermoeden dat Camille gauw zou slapen gezien haar vermoeidheid. Ik was rustig de riem waaraan mijn wapens hingen aan het los maken van mijn middel toen Camille sprak. Ik keek op van de rand van het bed en glimlachte vertrouwelijk. 'Yeah, sure', antwoordde ik. 'You don't have to be afraid', antwoordde ik haar. Blijkbaar voelde ze zich toch niet geheel op haar gemak. Ergens kon ik dat wel begrijpen als ik me in haar inleefde. Zo close als nu hadden we nog niet eerder kunnen zijn en bij mannen werd het toch al snel geaccepteerd als je met een ontbloot bovenlichaam rond zou lopen. Bij dames niet.
'Here you go', zei ik rustig toen ik de riem los had en deze weglegde waarbij ik me omdraaide. Zodoende gunde ik Camille haar privacy en willigde ik haar wens in. Ik besloot zelf ook gebruik te maken van de tijd door mezelf ook te ontkleden. Aan de andere kant van het bed in de kamer bleef het stil en ik werd daar toch wat onrustig van. Kort twijfelde ik, maar ik draaide mijn nek net ver genoeg om om een korte blik op Camille te werpen. Gelukkig, ze was er nog gewoon, niks aan de hand. Ik met mijn rare ideeën laatste tijd... Ik draaide terug en krabbelde even over mijn hoofd heen. Ze zag er goed uit, ik had niet lang van het uitzicht kunnen genieten, maar het was genoeg om mijn hart weer voor even op hol te laten slaan. Om mezelf bezig te houden veegde ik wat onzichtbare pluisjes van mijn kleren af en besloot uiteindelijk om vast op de rand van het bed te zitten en een poging te doen om het verband zelfstandig te verwijderen.

29, female