ORPG] Tous pour un, un pour tous.
First Page | « | 1 ... 43 | 44 | 45 | 46 | 47 ... 64 | » | Last
[ Go to bottom | Go to latest post | Subscribe to this topic | Oldest posts first ]
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 02/12/2018 07:50 PMXavier:
Ik keek naar Camille toen ze vroeg of ik nog wat wijn wilde. 'I still have some wine. If you take another glass, I will take one too', zei ik tegen haar. 'Are you sure you want to order it by yourself?', vroeg ik terwijl ik mijn vingers zacht om haar pols legde. 'Be careful, you can't trust every man.', waarschuwde ik haar. Ik wilde niet dat ze in de problemen zou komen of lastig gevallen werd. Ik had nog minder zin in dezelfde man als die haar eerder had aangesproken. Die zou vast op een afstandje staan wachten om zijn kans schoon te zien. Nou, niet bij mij. Dan was hij aan het verkeerde adres. Ik zette mijn glas op de tafel neer en merkte hoe mijn hand automatisch afzakte naar de riem die mijn wapens droeg. Deze had ik bijna altijd om, behalve als ik sliep. Als Musketier, en zeker als Captain maakte je vijanden. Je kon niet iedereen te vriend houden. Echter had je geen idee wanneer het lot zou toeslaan. 'You have to be quick if you don't want your meal to get too cold', zei ik tegen haar en drukte zacht een kus op haar slanke vingers voor ik haar pols los liet. Ze mocht de keuze maken.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 02/12/2018 07:44 PMCamille
Ik keek op uit gedachten toen Xavier weer begon te praten. Ik moest even slikken voor ik mijn stem terug had gevonden, wetende dat die vreselijk schor zou zijn als ik direct zou beginnen met praten. 'I hope so too.' zei ik met een zwakke glimlach waarna ik nog een slok wijn nam en daarbij mijn glas leegdronk. 'Can I get you some more wine?' vroeg ik waarbij ik al opstond met mijn eigen glas. Ik vond het naar hoe de vermoeidheid met mijn emoties speelde en bleef spelen en ervoor zorgde dat er tranen in mijn ogen opwelden terwijl er niets aan de hand was. Het was gewoon idioot, maar zo had ik altijd al in elkaar gezeten. Wanneer ik moe was, werd ik gewoon vreselijk snel emotioneel, hoe goed ik me eigenlijk ook voelde. Ik bedacht me dan ook dat het misschien niet echt verstandig was om nog een glas wijn te halen aangezien dat er meestal voor zorgde dat alle emoties nog verder los kwamen, maar ik stond al dus ik kon moeilijk weer gaan zitten. Dat zag er vreemd uit en mogelijk dat Xavier meer wijn wilde dus kon ik beter blijven staan.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 02/12/2018 07:26 PMXavier:
Ik keek naar haar en werd aangestoken door haar glimlach waardoor ze liet blijken meer dan blij te zijn met het vooruitzicht om waarschijnlijk in de rivier te kunnen zwemmen. Als de omstandigheden mee zaten, zou het geen enkel probleem zijn. Niet veel later toen het eten geserveerd was en we beiden begonnen grijnsde ik toen ze haar waardering uitte. 'I told you', plaagde ik haar met een knipoog en een brede grijns. Er was niks mis met deze taverne. Dat had ik al meerdere malen aan de lijve mogen ondervinden. Ik zocht haar blik op toen ze uitsprak dat het perfect was en glimlachte. 'It is', bevestigde ik zacht. Even bleef mijn blik op haar hangen toen ze zich wat af leek te wenden. Ik besloot het er maar bij te laten zitten. Camille wist immers dat ze naar me toe kon komen als er iets was, wat het dan ook zou zijn. 'A few days more to go while traveling and I hope a lot in Fontaine', zei ik tegen haar. Ik kon niet wachten om haar voor te stellen, samen de dieren te verzorgen, te kijken en te helpen bij de geboorte van het jonge grut. De kleine momenten met haar door kunnen brengen, met haar kunnen delen. Elkaar beter leren kennen en vooral tot rust komen.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 02/11/2018 05:18 PMCamille
Een brede glimlach verscheen op mijn gezicht toen Xavier aangaf dat we wel degelijk zouden kunnen zwemmen. Dat klonk heerlijk. Wat een vooruitzicht! Ik had niet vaak gezwommen, maar de weinige keren dat ik het gedaan had, had ik enorm genomen van het gevoel van gewichtloosheid. Daarnaast kon het heerlijk verfrissend zijn op hete dagen en hield ik simpelweg van de beweging. Het voelde bevrijdend. Ik keek er nu al naar uit, net als een klein kind. De glimlach bleef dan ook enige tijd rond mijn lippen zweven, zo blij was ik met het vooruitzicht. 'Mmm...' verzuchte ik na mijn eerste hap van het eten. Het was warm, vullend en precies waar ik naar verlangd had na een lange dag. 'This is perfect.' mompelde ik tegen Xavier waarna ik hem aankeek. Anderen zouden waarschijnlijk niet zien hoe ik perfectie zag in deze situatie, maar voor mij was het toch echt hoe ik het zag en voelde. Het was rust en vrijheid, een dag zoals ik gewild had. Met mijn beslissingen, mijn keuzes. Alles wat ik jarenlang niet gehad had. In mijn vermoeidheid merkte ik dat het me haast emotioneel maakte - iets wat al snel gebeurde als ik moe was - waardoor ik mijn hoofd wat wegdraaide en snel nog een slok wijn nam in de hoop dat het me zou kalmeren en ervoor zou zorgen dat Xavier het niet zou zien.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 02/11/2018 04:45 PMXavier:
'We could swim a bit', bevestigde ik met een glimlach. Ik had wel vaker een frisse duik genomen op warme dagen. Ook had ik wel eens geprobeerd wat vissen te vangen in het heldere water, echter was me dat nog nooit gelukt. Ik glimlachte even bij de herinnering alsi k me inbeeldde hoe het er voor een ander uit gezien zou hebben. Ik schudde even mijn hoofd en nam een slok van de wijn. Ik knikte toen ze zei dat we zouden stoppen bij de kapel en mijn hand vastpakte. Zacht kneep ik in de hare. Ik had geen idee hoe Camille erover zou denken, maar ik zette tradities graag voort. Zeker om familie en vrienden te gedenken, al was het er maar even bij stilstaan.
De eigenaar kwam al aan met ons eten en verrast door de snelle service keek ik op. 'Thank you', bedankte ik hem voor ik Camille's voorbeeld volgde om het bestek op te pakken. 'Bon appetit', zei ik voor ik rustig begon te eten. Het smaakte prima en de stilte waar het voor zorgde was er een die prettig was. Even de rust herpakken, de tijd hebben om bij te komen van de reis en onze magen te vullen voor we de avond in zouden gaan en uiteindelijk gaan slapen.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 02/10/2018 08:17 PMCamille
Ik glimlachte toen Xavier beaamde dat het inderdaad een goede plek was. 'I don't suppose I could have a swim in the river?' vroeg ik met een lachje die gevolgd werd door een slok wijn. Misschien was het weer er niet helemaal voor en zou het de volgende dag met bakken uit de lucht komen, maar dat zag ik dan wel weer. Het idee van een duik in de rivier klonk in ieder geval erg aanlokkelijk. Bij zijn volgende opmerking keek ik op en zette mijn wijnglas neer voor ik instemmend knikte. 'Yes, of course. Of course, we'll stop there.' zei ik glimlachend waarbij ik over de tafel een van zijn handen vastpakte. Ik kon me zo wel indenken waarom Xavier dat uitsprak en aan zijn gezicht te zien was het een soort traditie om daar te stoppen. Ik wilde dat absoluut niet van hem afnemen en het leek me dan ook een goed idee om daar een stop te maken. Misschien kon ik er zelf ook nog wat uithalen. Meestal was ik niet zo religieus en de zondagochtend diensten op het paleis had ik ook nooit bijzonder inspirerend gevonden, maar misschien dat een kleine kapel iets meer met me zou doen. 'Thank you, monsieur.' bedankte ik de eigenaar toen deze ons eten kwam brengen. Ik keek hem even na en met een glimlachje naar Xavier pakte ik mijn bestek op. Mijn vermoeidheid was even verdwenen nu ik eten voor mijn neus had, al wist ik dat het na het eten minstens tien keer zo hard terug zou komen. 'Enjoy.' zei ik tegen Xavier voor ik aan mijn maaltijd begon.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 02/10/2018 08:05 PMXavier:
Ik keek naar Camille en knikte uiteindelijk tevreden. Ze had hem geweigerd, gelukkig. Tevens had hij verder niks gedaan. Mocht hij nog eens stappen ondernemen, dan zou ik hem weten te vinden. Ze bracht het onderwerp van de man algauw over naar de taverne. Een stuk luchtiger onderwerp met een positieve sfeer. 'It is a nice place with a good an friendly owner.', zei ik toe en knikte. 'Tomorrow?', herhaalde ik even. 'We will cross a river and follow it for a bit, maybe that could be a place? Or in the fields or in the woods, the sky is our limit', zei ik tegen haar. 'We will ride along a chapel. If you want, we can stop there. Pray for a good journey and for the ones that aren't with us anymore', sprak ik zachtjes. Ik stopte er vaak wel om terug te denken aan de veldslag die het dorp heel wat mannen armer gemaakt heeft. Tevens bezocht ik als ik in het dorp was standaard de begraafplaats om een groet te brengen en probeerde de weduwen als het kon iets extra's toe te stoppen. Er waren nog steeds veel weduwen te vinden en toch zorgden de inwoners onderling dat niemand het écht slecht kreeg. Het was een hechte gemeenschap. Al kan een extraatje nooit kwaad. Rustig nam ik ook een slok van de wijn en keek naar Camille. Naar mijn mening zou ze mooi in het plaatje kunnen passen. Mogelijk zou ze zelfs nieuwe vrienden kunnen maken in het dorp. Maar eerst de reis.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 02/10/2018 07:52 PMCamille
Ik keek op toen Xavier de wijn voor mijn neus neerzette. 'Thanks.' glimlachte ik waarna ik het glas oppakte en aan mijn lippen zette. Ik trok echter een wenkbrauw op toen ik zag hoe zijn blik veranderde. 'I don't know. I've never seen him before. He wanted to offer me a drink, but I refused.' antwoordde ik nadat ik een slok wijn had genomen en het glas weer terug had gezet. 'It's alright. Nothing happened.' vervolgde ik met een zwakke glimlach. Ik streek een losgevallen pluk haar uit mijn gezicht en pakte de wijn weer op. 'It is a nice place. I see why you would pick this tavern as a stop on your way home.' veranderde ik het onderwerp. Ik had geen zin om te lang te blijven hangen bij de man. Er was, vooralsnog, niks gebeurd en ik was te moe om er verder over na te denken. 'Where will we ride to tomorrow? Any nice places we can stop and have a rest on our way?' vervolgde ik daarna voor ik nog wat wijn dronk. Het was echt een geweldig goede wijn. Zoet, maar niet te. Precies zoals ik hem graag dronk. Misschien moest ik er niet teveel van drinken, want het had toch altijd meer invloed op me dan ik eigenlijk zou willen. Op het paleis nam ik dan ook nooit meer dan een paar sipjes want als het daar uit de hand liep, wist iedereen het direct. Nu zou dat minder erg zijn, want niemand behalve Xavier kende me hier, maar alsnog had ik liever niet dat ik teveel zou drinken in zijn aanwezigheid.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 02/10/2018 07:37 PMXavier:
De massa mensen had Camille even aan het oog onttrokken. Gelukkig wist ik ongeveer in welke richting ik het tafeltje moest zoeken. Na me een paar maal ge-excuseerd te hebben kreeg ik Camille weer in het oog en glimlachte. Echter zinde het me niet dat ik een man vanuit haar richting vandaan zag komen. Ik versnelde mijn pas zonder mijn blik meer van haar af te halen en zette niet veel later de wijn voor haar neer. 'Here you are.', zei ik vriendelijk voor ik tegenover haar plaats nam en mijn blik donkerder werd. 'Who was that man, did he troubled you?', informeerde ik en liet mijn blik even varen om te kijken of ik hem zo gauw terug kon vinden tussen alle mannen. Ik zou het mezelf niet toestaan als hij iets bij haar gedaan had. Misschien zat er ook ergens in mij een vurig karakter, jaloers misschien ook wel. Nu ik Camille eenmaal iets voor mezelf gewonnen had, liet ik me dat niet zomaar afpakken. Tevens had ik de Koning en Koningin hoogstpersoonlijk beloofd haar veilig terug te brengen. Eerder had de Koningin me ook al verzocht om haar in bescherming te nemen. Ik keek naar haar en zuchtte even. Misschien was ik ook wel wat te hard van stapel gelopen of had ik het anders moeten aanpakken. Veel mannen gingen zo gemakkelijk met vrouwen om. Volgens hun was er op elke straathoek wel een nieuwe dame te vinden. Een bedpartner voor één nacht, een mistress. Ik zat zo niet in elkaar, ik wilde iemand waarderen om wie hij of zij is. Ik had me wel eens laten overhalen in Parijs door vrienden, niet vaak, maar steeds was het me barslecht bevallen. Sindsdien had ik besloten om niet meer aan die vuile zaakjes mee te doen. Je had je eigen vrouw lief en daar moest je trouw aan blijven. Het was alleen de kunst om eerst die vrouw te vinden en ik was van mening dat mijn vrouw Camille was.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 02/10/2018 05:19 PMCamille
Ik was haast alweer weggegleden in gedachten en dagdromen toen Xavier vroeg of ik wijn wilde. Met een onderdrukte geeuw, knikte ik. 'Yes, thank you.' antwoordde ik, een slaperige glimlach rond mijn lippen. Ik keek hem na en plaatste een hand onder mijn kin voor ik mijn blik langs de rest van de aanwezigen liet gaan. Het viel me al snel op dat er niet heel veel andere vrouwen waren. Er zat een ouder echtpaar een paar tafels verderop en hier en daar liepen wat dames rond - het was niet lastig te raden wat ze hier deden - maar verder bestond de groep vooral uit mannen. Ik wendde mijn blik af en keek kort naar het tafelblad. De keren dat ik eerder in een taverne was geweest, waren op een hand te tellen. Het was niet dat ik me er heel erg onprettig en ongemakkelijk bij voelde, maar het was ook niet echt prettig te noemen. Ik vond de starende blikken mijn kant op namelijk helemaal niks. Het duurde dan ook niet lang voor de eerste vreemdeling aan onze tafel stond. 'Bonjour, madam. What is a pretty lady like yourself doing here, sitting on her own? Let me be your company and treat you to a drink, huh?' was de opmerking die over zijn lippen kwam. 'No, thank you. I am not alone and I do not wish your company. Good day, monsieur!' reageerde ik nadat ik had opgekeken waarna ik over zijn schouder richting de bar, naar Xavier, keek. Enigszins verbaasd volgde hij mijn blik waarna hij al snel afdroop. Mooi, want hier had ik geen zin in en hopelijk zou het hierbij blijven. Ik rekte me wat uit om Xavier beter te kunnen zien, want doordat de groep mensen constant in beweging leek, was ik hem even uit het zicht verloren. Al snel zag ik hem weer mijn kant op komen waardoor een opgeluchte zucht uit mijn keel ontsnapte.

Reply