ORPG] Tous pour un, un pour tous.
First Page | « | 1 ... 44 | 45 | 46 | 47 | 48 ... 64 | » | Last
[ Go to bottom | Go to latest post | Subscribe to this topic | Latest posts first ]
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 05/13/2018 10:48 AMXavier:
Zacht hield ik Camille tegen me aan terwijl ik door haar haren bleef strelen en lieve woorden fluisterde. Jammer genoeg was dat ook meteen het enige wat ik kon doen. De pijn wegnemen zou niet gaan. Het zou alleen na verloop van tijd draagbaarder worden. Een flauwe glimlach verscheen rondom mijn lippen toen ze me bedankte en met betraande wangen aan keek. Dat was het moment waarop ik mijn handen kort op beide wangen legde en een kus op haar neus drukte. 'I would do anything for you', fluisterde ik zacht en keek haar met een lieve blik aan. Het was niet nodig geweest dat ze me bedankte, al was het wel ontzettend lief. En over bedanken gesproken, dat zou ik Julie ook moeten doen. Volgens mij wist ze ook precies hoe het tussen mij en Camille in elkaar stak en haar advies had me geholpen om Camille op mijn beurt weer te helpen.
Terwijl ik met haar op de stoel bleef zitten om haar rustig tot zichzelf te laten komen, was mijn hoofd druk met de nieuwe informatie. Ik had ondertussen al voldoende plannen voor het moment dat we terug in Parijs zouden zijn. Ik zou de gastenlijst van het verjaardagsfeest van de Koning opvragen en met iedere overlevende spreken, een extra lang gesprek met Camille waarschijnlijk om ook aan de informatie vanuit Courdemanche te komen. Over de mannen die haar ervan hadden weerhouden om te vluchten en iedereen voor haar ogen vermoord hadden. Aan deze bende moest hoe dan ook een einde komen.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 05/13/2018 04:52 PMCamille
Ik merkte dat ik langzaam kalmeerde en me zelfs iets beter begon te voelen. Deze keer was er wel degelijk sprake van opluchting, iets wat ik de eerste keer dat ik (deels) mijn verhaal had verteld niet had gevoeld. Ik glimlachte zwak om zijn opmerking en de kus op mijn voorhoofd en genoot nog even van de manier waarop we zaten voor ik me wat van hem losmaakte en langs mijn ogen wreef om de tranen te drogen. 'Would you mind if I just... Would you mind if I go for a walk? I won't be long.' vroeg ik voorzichtig. Het was niet dat ik niet bij hem wilde zijn, maar het zou fijn zijn om nu even alleen te kunnen zijn en mijn gedachten weer op een rijtje te kunnen zetten. Hopelijk zou dat er ook voor kunnen zorgen dat ik helemaal zou kunnen kalmeren, al wist ik dat dat misschien nog wel enige tijd zou duren. De pijn zou voorlopig nog wel even blijven, maar hopelijk zou het met de tijd dragelijk worden. Het was in ieder geval fijn dat Xavier zou begripvol was geweest en er alles aan deed om me te steunen.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 05/13/2018 05:16 PMXavier:
Ik keek naar haar toen ze zich wat losmaakte en me vroeg of ik het erg zou vinden als ze een rondje zou lopen. 'I don't want you to get hurt. Are you feeling well enough for a walk?', vroeg ik bezorgd. 'You can take somebody with you, me, Julie, one of the kids?', vroeg ik aan haar. 'If you go all by yourself, please stay close.', verzocht ik haar. 'I...', begon ik en wilde haar eigenlijk mijn theorie uitleggen dat ik dacht dat het misschien dezelfde mensen waren als die achter het voorval in het klooster zaten. Daar kon ik haar nu niet meer mee belasten. Ik ging Fontaine wel waarschuwen, dat mensen bewapend waren, bedacht waren op nieuwkomers en een aanval. Ze wisten mijn zwakke plekken te vinden en Fontaine en mijn familie waren daar zeker twee van. Fontaine had al genoeg klappen gehad... Ik keek rond en rommelde wat voor ik met een mes in mijn hand naar haar toe liep. 'Take this with you, in a belt or under your dress... We shouldn't be outside without weapons anymore.', probeerde ik haar het belangrijkste duidelijk te maken. Ze moest nu niet weerloos zijn.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 05/13/2018 06:12 PMCamille
'Yes, I am well enough. I think..' beantwoordde ik zijn bezorgdheden, al was ik zelf ook niet helemaal zeker van het antwoord. 'I'll be fine. As I said, I won't go far.' verzekerde ik hem nogmaals op het moment dag hij vroeg of ik niet beter iemand mee kon nemen. Het was allemaal heel lief, maar ik wilde nu liever even alleen zijn. Mezelf even de tijd gunnen om alles wat nu weer naar boven was gekomen te verwerken. Ik keek op toen hij me een mes toestak met de mededeling dat we niet ongewapend rond moesten lopen. Ik slikte even bij het idee, maar knikte toen en nam het mes aan. 'Thank you.' zei ik zacht voor ik een kus op zijn wang drukte en naar buiten begon te lopen. Het mes verborg ik ergens tussen mijn stays zodat ik mezelf niet per ongeluk pijn zou doen, maar het wel goed verborgen was en ik er makkelijk bij kon. Langzaam begon ik terug te lopen naar het veld dat ik eerder had gezien.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 05/13/2018 07:43 PMXavier:
Ik keek naar Camille en knikte uiteindelijk. Het was helemaal niet nodig dat ze me om toestemming vroeg, maar ik betrapte mezelf erop dat ik het toch wel prettig vond dat ze me erbij betrok. Ik glimlachte zwakjes toen ze me bedankte en voelde de kus op mijn wang. Ik keek haar na voor ze uit het zicht verdwenen was en zuchtte even. Het was haast te gek voor woorden wat we allebei hadden moeten doorstaan. Na een poosje stilgestaan te hebben pakte ik de poetsdoek weer op om verder schoon te maken in het huis. Isabelle zou op de kinderen letten en Camille had een mes mee om zich te kunnen verdedigen. Ze zou vast niet verdwalen of in moeilijkheden komen, of niet?
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 05/13/2018 07:55 PMCamille
Een eindje verderop hoorde ik het geluid van water. Ik keek kort om me heen om te zien waar het vandaan kwam waardoor mijn blik op een beekje viel. De warme zon in combinatie met alle emoties die door mijn lichaam raasden zorgde ervoor dat ik het bloedheet had en ergens ook wel verlangde naar verkoeling. Ik liep dan ook door naar het beekje en trapte mijn schoenen uit voor ik mijn rokken optilde zodat ik in het water kon stappen. Een diepe zucht van ontspanning ontsnapte aan mijn lippen. Dat was heerlijk. Ik trok mijn rokken nog wat verder omhoog voor ik dieper het water in liep. Genietend sloot ik mijn ogen terwijl ik het koele water langs mijn benen voelde stromen. Na een tijdje keek ik om me heen. Het was een vrije beschutte plek en het water leek diep genoeg. Zou ik gewoon een duik nemen? Na enige twijfeling liep ik naar de kant om de meeste lagen van mijn kleding uit te doen zodat ik niet de rest van de dag nat zou blijven voor ik terug het water in liep en met kort onder water liet glijden.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 05/13/2018 08:17 PMXavier:
De gedachte dat ik heel Fontaine moest laten weten dat ze in potentieel gevaar verkeerden lag me zwaar. Ik besloot daarom een kijkje te nemen bij Isabelle en haar als eerste te informeren. 'Isa? Are you awake?', vroeg ik zacht voordat ik haar kamer in kwam. Dit maal pakte ik een stoel die ik naast haar bed zette. 'There is something important for you to know. At least when you're well enough to get out of your bed.', zei ik tegen haar. 'There has happened horrible things in some places of France and I expect that it is a gang of criminals who are against France and the King. They will do anything to destroy France. It could be, because of my title as Captain, that they would try to attack Fontaine. I want to warn you. Please don't come outside again without any kind of weapon with you. Please be aware of new, suspicious strangers in the town. Feel free to contact me. I don't want you to be hurt, but I can't stay forever in Fontaine.', zei ik tegen haar voor de onrust weer bezit over me nam en ik in eerste instantie door de kamer ijsbeerde en vervolgens ook door andere delen van het huis. Julie! Natuurlijk, Julie moest het net zo goed weten. 'Juul!', riep ik haar zachtjes buiten om naar haar toe te gaan en een soortgelijk verhaal te vertellen. 'I'll spread this though Fontaine the coming days. They already hurt too many people and they're not afraid for anything.', drukte ik haar op het hart. Het zou het beste zijn om snel naar huis te gaan en daar de spullen voor onszelf uit te zoeken uit hetgeen wat we nog in huis hadden liggen en het bij ons te steken. Bovendien was het ook bijna tijd om te lunchen als Camille terug zou komen.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 05/13/2018 08:38 PMCamille
Ik was een tijdje onderwater gebleven, maar moest daarna toch echt boven komen om adem te halen. Ik streek mijn natte haar uit mijn gezicht en nam een keer diep adem. Dat was heerlijk verfrissend. Het voelde als een verademing en alsof ik alle zorgen weg kon laten spoelen door het water. Ik liet me daarom nog eens onderwater zakken en zwom een eindje voor ik weer boven kwam. Echter begon ik me te beseffen dat ik misschien niet te lang weg moest blijven, omdat ik Xavier niet bezorgd wilde maken. Daarom liep ik het water uit en ging even in het gras in de zon zitten zodat mijn kleding misschien wat zou kunnen drogen voor ik de rest weer aan zou doen. Ik liet me achterover zakken in het gras en sloot mijn ogen, de warmte een contrast met het koude water van eerder.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 05/14/2018 06:33 PMXavier:
Toen Camille terug kwam stond de zon al hoog aan de hemel. Ondertussen hadden we met hulp van ons alle drie toch heel wat werk kunnen verzetten waardoor het huis er al een stuk beter uit zag. 'Mother will wait for us to join her during lunchtime.', zei ik tegen Camille nadat ik haar begroet had en had gecheckt hoe ze zich voelde. 'Shall we go home? If you want it, I can still show Fontaine to you in the afternoon? But I can imagine you want some rest after everything of this morning.', zei ik tegen haar terwijl mijn blik even afdwaalde naar Julie die zich nog met de kinderen bezig hield.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 05/14/2018 07:18 PMCamille
Ik had nog een tijdje in de zon gelegen zodat mijn kleding kon drogen -al was het natuurlijk nog langer niet helemaal opgedroogd - voor ik me weer verder aan had gekleed en terug was gelopen. Mijn wangen voelden warm en ik had dan ook zo'n vermoeden dat de zon mijn gezicht gesierd had met rode blosjes. 'Yes, that would be nice.' glimlachte ik toen Xavier voorstelde om me later die middag Fontaine nog eens te showen. Ik begon terug te lopen naar de paarden waarmee Julie en ik eerder hierheen waren gereden. 'I hope you don't mind sharing?' plaagde ik hem, aangezien er maar twee paarden waren en we met z'n drieën terug zouden gaan. Ik voelde me echt een stuk opgeluchter nu alles eruit was en het had me enorm geholpen dat ik daarna even de tijd voor mezelf had kunnen nemen om alles te laten bezinken. Natuurlijk nam het niet weg dat dit alles me nog tijden zou achtervolgen, maar ik had het in ieder geval gedeeld en hopelijk zou het daardoor wel afnemen.

Reply