ORPG] Tous pour un, un pour tous.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 05/14/2018 07:26 PM

Xavier:
Ik keek naar Camille en glimlachte toen ze ondanks alle gebeurtenissen Fontaine toch nog graag wilde zien. Ik was vastbesloten om me dit keer niet zo af te laten dwalen door iets wat ik tegenkwam en ook daadwerkelijk haar mee te nemen in de tijd dat ik als kind door de straten liep.
We stonden bij de paarden en ik grijnsde toen ze me plaagde. Een brede glimlach trok over mijn gezicht. Dat was weer een stukje van de Camille die ik goed kende. 'I don't mind sharing a horse with you', zei ik met een knipoog tegen haar. Julie had ons toch al door en daardoor deed ik ook geen enkele moeite meer om het voor haar te verbergen. 'We did before, you remember? Only, I hope this time we can have more fun', zei ik tegen haar. Nee, het was niet bepaald gezellig geweest toen ik Camille voor me op het paard had moeten zetten en door was gereden tot de dichtstbijzijnde herberg voor hulp. Of ik nu voor- of achterop zou zitten, ik zou het heerlijk vinden om Camille zo dicht bij me te hebben.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 05/14/2018 08:12 PM

Camille
Ik glimlachte even door zijn knipoog en gaf hem een klein duwtje. 'Hmmm... I don't think I actually noticed anything back then.' lachte ik kort. 'But I suppose it's worth another try.' vervolgde ik voor ik het zadel vastpakte en me het zadel in hees. Ik schoof zo ver mogelijk naar voren zodat Xavier achter me kon zitten. Als we het andersom zouden doen, zou het onmogelijk zijn iets te zien dus kon ik maar beter voorop zitten. 'I do apologise. My clothes might still be a bit wet.' waarschuwde ik Xavier, al wist ik dat hij het niet erg zou vinden. 'I took a swim.' verduidelijkte ik, voor hij nog bezorgd zou worden en denken dat ik gevallen was of iets dergelijks.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 05/14/2018 08:20 PM

Xavier:
Ik keek naar haar en glimlachte door haar gevatte antwoord. Ik wachtte geduldig tot zij goed zat voor ook ik opstapte en mijn armen langs haar middel gleed om de teugels te pakken. 'Don't apologize for that.', begon ik hardop voor ik me naar haar toeboog en in haar oor fluisterde. 'If you were full of dirt and other nasty stuff, I would still love you', fluisterde ik zacht voor ik mijn lippen zacht in haar nek drukte. Kort wierp ik een blik opzij naar Julie om te zien of zij ook klaar was om te gaan voor ik de paarden aanspoorde zodat we stilaan richting huis zouden komen.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 05/14/2018 11:23 PM

Camille
Ik trok kort een wenkbrauw op toen Xavier opmerkte dat hij nog steeds van me zou houden, ook als ik helemaal vies was geweest en onder de modder had gezeten, maar moest vervolgens wel kort lachen. 'Let me remind you of that when the moment presents itself.' lachte ik hoofdschuddend. De kus in mijn nek voelde heerlijk, maar het was onmogelijk om me om te draaien zodat ik hem een kus terug kon geven dus legde ik mijn hand om de zijne. Daarnaast was Julie ook aanwezig en hoewel zij haar vermoedens had, wilde ik deze nog steeds niet bevestigen. Misschien dat Xavier dat ondertussen al wel gedaan had, maar ik wilde nog even in alle rust van onze relatie kunnen genieten. Zaken zouden toch al zo vreselijk veranderen als we terug in Parijs zouden zijn. Zodra onze verloving officieel zou worden, zou het hele paleis het weten en dat idee vond ik vreselijk. Ik haatte het hoe alles op het paleis openbaar was. Het was net alsof privacy niet meer bestond, alsof je geen recht op je geheimen had. Alles wat je was, alles wie je was, moest maar gedeeld worden. Ik leunde wat tegen Xavier aan de gedachte. Nee, voorlopig wilde ik wat wij hadden nog even diep wegstoppen, weg van de rest van de wereld.

Eenmaal terug op de boerderij kwam Xavier's moeder al snel naar buiten gelopen om ons op te vangen en de paarden vast te houden zodat wij in alle rust af konden stappen. Ik zag haar blik even vragend naar Xavier gaan op het moment dat ze ons samen op een paard zag waardoor ik mijn ogen neersloeg. Ja, natuurlijk. Ik had ook met Julie kunnen delen. Het was alleen zo natuurlijk geweest om bij Xavier op te stappen. Hopelijk dacht ze er niet te veel van. Ik liet Xavier me het zadel uit tillen en streek mijn jurk glad zodat alles weer toonbaar en acceptabel was. 'How is Isabelle? And the children? Did Julie and Camille bring enough food or should we bring some more over later?' begon Xavier's moeder tegen Xavier waarna ze hem naar binnen begon te leiden en hem ondertussen bestookte met allerlei andere vragen over Isabelle en haar situatie. 'You look better, Camille.' glimlachte Julie naar me terwijl ze kort haar hand op mijn bovenarm legde en vervolgens naar binnen liep. Ik bleef kort staan, enigszins verbaasd over waar de opmerking vandaan kwam, maar al snel begon het me te dagen. Julie was bij Xavier geweest voor ik binnen was gekomen. Nee, het was overduidelijk dat ze haar broer ontzettend goed kende en sowieso goed door mensen heen kon prikken. Ik schudde kort mijn hoofd met een glimlach rond mijn lippen voor ik ook naar binnen liep. 'If you'll excuse me, I will just quickly change my dress. I am afraid it got a bit wet.' glimlachte ik echter zodra ik binnen was voor ik doorliep de trap op, naar mijn kamer. Eenmaal daar realiseerde ik me dat ik mijn stays iets te strak had aangetrokken na het zwemmen en dat het enige tijd zou duren voor ik die zelf los zou krijgen. Een korte zucht ontsnapte aan mijn lippen. Dat was nou niet echt handig. Toch begon ik maar aan de taak, want hoe langer ik zou wachten, hoe langer iedereen beneden op mij zou moeten wachten en dat wilde ik niet. Waarom had ik ook geen stays die aan de voorkant openden? Dat zou alles zoveel makkelijker maken, maar ja. Volgens mijn moeder legde die de nadruk op een deel van je lichaam wat je niet zou moeten showen dus had ik ze nooit kunnen kopen. Ik draaide mijn rug naar de spiegel die in mijn kamer stond en deed een poging om over mijn schouder te kijken terwijl mijn vingers zochten naar de touwtjes. Echter viel mijn haar er telkens voor wat mijn zicht belemmerde en waardoor ik tevens ook wel eens aan mijn blonde lokken trok in plaats van de touwtjes. Een gefrustreerde zucht ontsnapte aan mijn keel, gevolgd door een haast kinderlijk gestamp met mijn voet.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 05/16/2018 08:39 PM

Xavier:
Ik grinnikte toen ze begon te lachen. 'You can, but there's no need to do that', verzekerde ik haar lachend toen ze me wilde herinneren tegen die tijd.
Op de boerderij kwam mijn moeder ons al tegemoet, iets wat me goed deed na de confrontatie die we gehad hebben. Echter wierp ze wel een vragende blik toe. Natuurlijk, Camille zat voor me. Ik had beter achterop kunnen gaan bij Julie, zelf een paard nemen of het stuk kunnen lopen. Hoe ging ik dit verklaren? Niet waarschijnlijk... Julie zou ons niet verraden, niet snel in elk geval. Ze zou ons er natuurlijk mee om kunnen kopen door te dreigen haar mond voorbij te praten, al kende ik haar niet op die manier. Het was waarschijnlijk gewoonte na onze reis. Ik besloot het feit maar te negeren en stapte als eerste af, waarna ik Camille van het paard tilde.
Terwijl mijn moeder me bestookte met vragen en naar binnen leidde had ik de kans om kort achterom te kijken voor ik verder liep. 'Isabelle is as fine as she can be in her situation. I think she lost weight, and as she says she is only a week ill in her bed, maybe a bit longer, I believe she is ill for weeks longer. But what illness she got? I got no idea. The house... it was dirty. Really dirty. Our stables were clean compared to her house.', probeerde ik een beeld te schetsen. 'Windows were not longer windows, they weren't open for weeks and dirty too. It was all dark there', zei ik tegen haar. 'The kids lost a lot of weight too. Isabelle didn't want them near her, she is afraid that they would get sick too.', legde ik uit. 'But, I think it's irresponsible that the kids have to watch over the baby. It could be hers, but she didn't say a word about the baby specific besides the kids in general.', zei ik tegen haar. 'Camille and Julie watched the baby closer.', zei ik tegen haar. Ik was niet zo handig met babies, dat had ik vandaag wel weer bewezen. Misschien dacht ik te gemakkelijk of was ik te ruw. Babies waren toch net anders dan kalfjes of andere jonge dieren. 'They had enough food for today. It looked like the kids were starving if you could've seen how hungry they were. We definitely need to bring some more, maybe tomorrow.', zei ik tegen haar. 'And keep an eye on the situation.', zei ik tegen haar.
Terwijl ik met mijn moeder in gesprek was, gleed mijn aandacht af en toe toch richting Camille. Het duurde wel heel lang om "even" een andere jurk aan te trekken. Met een handgebaar legde ik mijn moeder even het zwijgen op. 'Julie, can you take a look at Camille if everything's allright?', vroeg ik aan haar. 'She used to get some help at the palace, she is maybe struggeling with the dress.', zei ik tegen haar en glimlachte vriendelijk voor ik me weer tot mijn moeder richtte en haar vragen zo goed mogelijk beantwoordde.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 05/17/2018 12:33 AM

Camille
Een nieuwe, gefrustreerde zucht kwam over mijn lippen, vlak voor er op de deur werd geklopt. 'Yes?' vroeg ik terwijl ik me omdraaide. De deur ging langzaam open en Julie's hoofd verscheen in de opening. 'Can I help? Xavier thought you might want some help.' vroeg ze met een glimlach terwijl ze de kamer in kwam gelopen. 'Yes, thank you. Honestly, I don't know why I even bother with stays anymore. They're more trouble than they're worth. It's hell trying to get them off at night.' reageerde ik terwijl ik de overjurk die ik gebruikt had om mijn lichaam te verbergen losliet en op de grond liet vallen. 'Does my brother not lend you a hand?' lachte Julie met een knipoog en meteen voelde ik het bloed naar mijn wangen stijgen, wat er alleen maar voor zorgde dat Julie nog harder moest lachen. 'Sorry, I can't help myself. He told me.' zei ze bij wijze van verontschuldiging. 'Yes... I figured.' zei ik hoofdschuddend, mijn wangen nog altijd knalrood, voor ik toch ook moest lachen. Het was fijn hoe vrij Julie was in haar uitlatingen, hoe ze gewoon durfde te zeggen wat ze dacht. Op het paleis was dat absoluut not done waardoor ik het verfrissend vond. Het bevestigde nogmaals dat ik hier helemaal niet na hoefde te denken over dat soort zaken. Beleefdheden waren hier niet nodig. 'You don't mind, do you? I mean... Even if he hadn't told me, I would have known, but still...' vroeg Julie terwijl ze begon met het losmaken van de stays. 'No, I don't mind, I suppose... But really? How could you know? We tried so hard to hide it.' antwoordde ik terwijl ik in de spiegel haar blik ving. 'Seriously? That was trying? Camille... You have no idea how you look at him, do you? No idea how you start smiling as soon as he is within your sight? Oh and don't get me started on the way he looks at you, follows you every move with his eyes, always ready to help if needed. Gosh... No, love like that cannot be hidden.' lachte Julie waarna ik wat verlegen mijn ogen neersloeg. Het rood van mijn wangen was wat afgenomen, al had de zon ervoor gezorgd dat ik de komende dagen nog wel wat rode blosjes zou houden. 'I am happy for you. And for him, of course. You really do deserve each other.' vervolgde Julie op een wat serieuzere toon. Die opmerking zorgde voor een glimlach rond mijn lippen. 'I am not sure I deserve anything, but I am glad you think so.' zei ik zacht voor ik me omdraaide op het moment dat ze me uit mijn stays had geholpen. 'I am pretty sure my brother thinks you deserve the world.' knikte Julie waarna ze met me meeliep naar mijn koffer om een nieuwe jurk te pakken. 'Thank you.' fluisterde ik zacht waarna ik de inhoud bekeek. 'Now... All of my dresses are horribly overdressed, aren't they?' mompelde ik terwijl ik verschillende stoffen van verschillende jurken door mijn vingers liet glijden. 'Yes, just a bit.' reageerde Julie plagend waarna ze mijn arm vastpakte. 'Come! We look about the same size, perhaps you're a little smaller, but we can see if you fit in any of my dresses. For some reason I have an abundance of them, courtesy to Xavier who still believes he has to shower us in gifts everytime he comes, and they are much better suited for farm life then yours.' legde ze uit terwijl ze me naar haar kamer begeleidde. Op de gang deed ik een poging mijn lichaam, dat nog wel verborgen was onder een dunne shift maar wat toch wel erg naakt voelde, te bedekken met mijn armen. Na wat gezoek en gepas hadden we uiteindelijk een drietal jurken gevonden die me pasten en die veel beter bij de situatie hoorden. 'Mmmm... That colour really suits you!' knikte Julie goedkeurend toen ik me ongekleed had in een donkergroen exemplaar. 'Now, as for your hair... I think you should braid it again.' vervolgde ze terwijl ze me al op de rand van haar bed duwde en aan mijn haar begon te frunniken. Na wat vlechtwerk waren we klaar en konden we weer naar beneden gaan. 'I am sure that my brother will appreciate this.' fluisterde Julie toen we de trap afliepen waardoor we allebei moesten lachen. 'I am so sorry to have kept you waiting. I had some trouble changing my dress.' verontschuldigde ik me toen Xavier en zijn moeder weer in zicht kwamen. 'Can I do anything to help for lunch?' vervolgde ik waarna ik Xavier's moeder aankeek. Ik probeerde niet naar Xavier te kijken, Julie's opmerking van eerder in mijn achterhoofd. Zijn zusje mocht dan wel weten dat er wat tussen ons was, maar ik wist dat Xavier het verder nog liever voor zich hield en als ik naar hem zou kijken, zou ik ons gegarandeerd verraden. 'No, but thank you, dear. Everything is taken care off. You just go and have a seat. After all, you are our guest!' glimlachte zijn moeder. 'Julie, can you help me set the table in the parlour and carry the food there? It's a much nice place for eating than the kitchen!' verzocht ze vervolgens haar dochter waardoor Xavier en ik alleen achterbleven.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 05/19/2018 04:38 PM

Xavier:
Ik had met mijn moeder voornamelijk voer Isabelle gepraat. De dingen die gebeurd waren in het paleis of bij het klooster werden niet opnieuw aangehaald. Voor mij te pijnlijk en voor mijn moeder waarschijnlijk ook nog te vers. Het was wel nodig om erover te praten, al had ik het gevoel dat het beter ging in het bijzijn van iemand die ook in het klooster aanwezig was. Bij Camille voelde ik me al snel vrij genoeg om erover te praten en uiteindelijk had het me even gekost om de moed bij elkaar te rapen om er ook met de Koning over te spreken. Het leek zo toch een speciale "groep" mensen te zijn. Alsof alleen deze wisten wat je had doorgemaakt en je er gezamenlijk uit moest komen.
Ik keek op toen de deur vanuit de hal waar de trap op uitkwam open vloog en Julie en Camille binnen kwamen. Gelijk voelde de sfeer een stuk beter. 'You don't have to excuse yourself', antwoordde ik met een glimlach toen Camille zich verontschuldigde. Voor de rest haakte moeder er algauw op in. Alles was geregeld en zij en Julie zouden de tafel verplaatsen. Deze hadden ze algauw opgetild waardoor we voor even alleen in de ruimte waren. Algauw had ik de afstand tussen ons overbrugd en had ik mijn vingers zacht onder haar kin gelegd om een passievolle kus met haar te delen. 'You look beautiful', zei ik terwijl ik haar even bewonderde. Haar haren waren prachtig ingevlochten en de kleur stond haar geweldig. Het leek niet op een van de jurken die ze bij zich had gehad, waardoor het idee ontstond dat het misschien een van de jurken van Julie was - tevens een stuk praktischer om je op het platteland te bewegen. Ik rekte het moment dat we alleen waren zo lang mogelijk voor we gestoord zouden kunnen worden of beter naar moeder en Julie toe konden gaan. Normaal deed ze nooit de moeite om de tafel te verplaatsen als ik thuis kwam, dus ik had het vermoeden dat ze het een hele eer vond om Camille hier te ontvangen en daardoor extra haar best had gedaan.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 05/19/2018 06:11 PM

Camille
Ik keek Julie en haar moeder na en wilde hen achterna lopen om te vragen of ik écht niet hoefde te helpen toen Xavier me afleidde. Met een grote glimlach keek ik naar hem voor ik hem terugkuste. 'Thank you.' bedankte ik hem voor zijn compliment. 'It is all thanks to your sister, though. She's borrowed me a few dresses.' vervolgde ik waarna ik een kus op zijn wang drukte. Ik wilde net mijn armen om zijn nek slaan om hem een fatsoenlijke kus te kunnen geven toen de deur openging en Julie weer verscheen. Meteen verschenen er weer rozige blosjes op mijn wangen en liet ik mijn armen naast mijn lichaam neervallen voor ik me omdraaide en mijn ogen neersloeg. 'I do hope you're hungry. Mum has made quite a lunch.' glimlachte Julie terwijl ze ons voor ging, de andere kamer in. 'Oh! Did mum tell you, Xavier? It's Flora Day the day after tomorrow, so we'll have decorating to do and well... Loads of baking.' vroeg ze aan haar broer voor ze plaatsnam aan de tafel. 'Flora Day? What's that?' vroeg ik nieuwsgierig. Het klonk als iets heel speciaals. 'Oh, of course! You're not from around here! Well... Flora Day is when this village of Fontaine, and some neighbouring villages, celebrate the start of spring. We decorate everything with fresh flowers and there's a huge party in the evening. With loads of dancing and singing. You know... To scare the ghosts of winter away and such.' legde Julie enthousiast uit terwijl ze grootse gebaren met haar armen maakte en simpelweg liet zien hoe erg ze ernaar uit keek. 'That sounds wonderful! A bit like...' begon ik waarna ik even stilviel en slikte. 'A bit like Courdemanche's Harvest Feast.' maakte ik mijn zin maar af terwijl ik ook ging zitten. Niet teveel bij nadenken, Camille, dacht ik bij mezelf. Niet teveel nadenken. Courdemanche is gebeurd. Fontaine is anders. 'And of course everyone dresses up nicely and most women make flower crowns or use flowers as a form of decoration. We could get ready together if you want!' stelde Julie met een glimlach voor waardoor ik uit mijn gedachten werd getrokken. 'That's a wonderful idea. I would like that very much!' zei ik met een warme glimlach. Ik wist niet precies wat Xavier haar verteld had, maar het was fijn om nog iemand te hebben die het doorhad wanneer mijn gedachten volliepen en haar best deed om me daaruit te trekken.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 05/19/2018 07:06 PM

Xavier:
Ik keek naar Camille. 'But all the effort would have been useless if you weren't such a beauty as you are from yourself', zei ik tegen haar met een knipoog. Ik vond het jammer dat de deur geopend werd en Camille zich duidelijk terugtrok toen Julie binnen kwam. Er kon nooit te veel tijd zijn die ik met Camille doorbracht. We volgden Julie na haar aanknodiging. 'No, she didn't. I should've known that, then I could have brought something from Paris with me or anyway a special uniform.', zei ik en krabde mezelf kort achter de oren. 'If it is the day after tomorrow, we indeed have loads of work to do', zei ik tegen haar. Dan was het hoog nodig dat ik mijn uniform oppoetste of mijn oude nette kleding in gereedheid bracht. Al had ik de voorkeur voor mijn uniform als ik het net genoeg kreeg. Ik merkte alweer dat ik in Parijs een stuk minder van de diversiteit aan dagen en feesten meekreeg, hooguit hetgeen wat op het paleis gebeurde en gevierd werd. Verder kon er nog van alles in gereedheid gebracht worden, opgeknapt, in het dorp geholpen worden etc.
Ik werd opgeschud uit mijn gedachten door de toon van Camille's stem nadat Julie haar had uitgelegd wat Flora Day was. Kort wierp ik een blik naar mijn moeder en toen ik voldoende overtuigd was dat ze het niet zou zien strekte ik onder tafel mijn benen uit en kruisde mijn benen achter Camille's benen opnieuw om haar, ondanks dat ze tegenover me aan tafel zat, toch bij te kunnen staan. Als Flora Day het Harvest Feast van Fontaine was, kon het nog best een hevige confrontatie worden voor haar. Ik was daarom blij dat Julie al aanbood dat ze samen de voorbereidingen konden doen. 'You will love it, besides that, there is no better way to get to know Fontaine and it's people', verzekerde ik haar. Ik had vroeger altijd de feesten wel meegedaan, maar had me toch op de achtergrond gehouden. Zo kende ik de danspassen wel ongeveer, maar had ik nooit gedanst. Het zingen had ik wel eens meegedaan, maar nadat ik al wat bier had gedronken. Mogelijk was er toch een verlegen kant binnenin die niet graag op de voorgrond trad op feesten. Op het feest in het klooster had ik me ook ontzettend ongemakkelijk gevoeld. Hoogstwaarschijnlijk zou er dit keer met Camille verandering in komen. Ik wilde niet onder doen voor haar en me bewijzen tegenover haar. Misschien moest ik Julie overhalen om vandaag of morgen de passen van het dansen nog eens door te nemen voordat ik nog een keer bij Camille als houten klaas over zou komen.

29, female