ORPG] Tous pour un, un pour tous.
First Page | « | 1 ... 51 | 52 | 53 | 54 | 55 ... 64 | » | Last
[ Go to bottom | Go to latest post | Subscribe to this topic | Latest posts first ]
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 06/23/2018 07:07 PMXavier:
Ik grinnikte toen Julie me verbeterde. Ze was geen goede, maar een excellente lerares. 'Hmmm... excellent then. But it's true that you're one of the best dancers in the neighbourhood, if not the best.', haakte ik daar nog even verder op in. Ze was er in elk geval goed in en voor zover ik het altijd had gezien, vond ze het ook leuk om te doen.
Ik keek naar haar toen ze uitlegde dat ze niet eens wilde denken aan een man en dat zij en moeder het veel te druk hadden. 'Can I do something to help you too? To hire somebody to help you on the farm?', vroeg ik aan haar. Ik was natuurlijk weggevallen toen ik naar Parijs vertrok en van die paar dagen in het jaar dat ik thuis was, kon ik hen nooit zoveel helpen als dat ik eerder gedaan had. Ik zou graag willen dat ze ook wat vrije tijd voor zichzelf hadden, voor Julie dat ze potentiële partners kon leren kennen. Voor moeder, dat ze wat rust zou kunnen krijgen. Dat alles voor haar oude dag geregeld zou kunnen worden, dat er iemand was om haar op te vangen bij ziekte of als ze het niet meer zou kunnen. Zolang ik in Parijs zat, kon ik geen van die dingen doen. Als Captain zou het me nooit lukken om thuis aanwezig te zijn en te helpen. Daarvoor had de Koning me teveel nodig, alles van de Musketiers was in Parijs... Met die gedachte schudde ik even mijn hoofd. Hoe zou het zijn als ik en Camille een echtpaar werden? Waar gingen we wonen? Zou Camille in het paleis blijven werken? Zou ik Captain blijven?
Ik werd bevrijd uit mijn gedachten toen Julie me weer in beweging trok en moest lachen om haar uitspraak. 'Oh, that's very simple, I'm a natural', zei ik lachend en knipoogde naar haar. Daar klopte niks van en ook van het verleiden van vrouwen wist ik niet zoveel als anderen zouden weten, al nam ik genoegen met wat ik had. Ik had Camille nu en ik was niet van plan om haar te laten gaan.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 06/25/2018 05:44 PMCamille
Ik was nog altijd druk in de weer in de keuken. Er zat meel in mijn haar en op mijn wangen, ik had boter aan m'n ellebogen plakken, maar ik voelde me beter dan ik in een hele tijd gedaan had. De nachtmerries van de avond ervoor en eerder die ochtend was ik even helemaal vergeten en ik genoot ervan om me nuttig te maken en nieuwe dingen te leren. Het lag zoveel dichter bij mezelf dan de dingen die ik op het paleis altijd deed. Ondertussen kletste ik met Xavier's moeder over de voorbereidingen voor Flora Day en bespraken we welke bloemen we wilden gebruiken. Het was rust en gezelligheid en precies wat ik nodig had. Het enige wat echt ontbrak was Xavier, al zouden we in het bijzijn van zijn moeder elkaar amper aan kunnen raken.
Julie schudde haar hoofd. 'No, we're fine. Really. We can do the work together, mom and I.' beantwoordde ze zijn vraag. Het was lief dat hij wilde helpen, maar het was niet nodig. Een extra paar handen zou waarschijnlijk alleen maar irritaties opwekken omdat zij en haar moeder nu eenmaal zo aan elkaar gewend waren. Iemand anders zou dat ritme alleen maar verstoren. 'You? A natural. You're definitely funny, that's for sure!' lachte ze hoofdschuddend. 'But you have surely improved and I almost dare to say that you'll impress Camille.' vervolgde ze daarna gemeend. 'And now I think I must continue with my work. Plenty of things to do with Flora Day tomorrow!' zei ze nadat ze nog een tijdje geoefend hadden.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 06/25/2018 08:24 PMXavier:
Ik keek naar Julie en knikte toen ze zei dat ze het werk samen wel aankonden. 'If that changes, please send a letter or send for me.', zei ik serieus tegen mijn zusje.
Ik grinnikte toen ze begon te lachen om mijn opmerking over hoe ik indruk op Camille wilde maken. 'I'd love to do that', zei ik tegen haar. 'I'll help you and the villagers where I can', beloofde ik haar voor ik de riek weer oppakte om de stal verder op te ruimen. 'Thank you, sis. If I can do something for you, please let me know', zei ik met een glimlach voor ze vertrok. Daarop ging ik ook weer verder met de stallen en andere werkzaamheden. Uit ervaring wist ik dat ik naar de stallen zou ruiken als ik zo binnen zou komen, waardoor ik me over de waterton naast het huis heen boog en me daar opfriste. Met nog nadruppende haren liep ik naar binnen toe en vond ik Camille samen met mijn moeder in de keuken. Een glimlach verscheen op mijn gezicht. 'Goodmorning, ladies.', groette ik ze. 'Keep up the good work. It looks and smells great.' Ik moest de neiging onderdrukken om beiden niet een kus op de wang te drukken en om Camille niet teleur te stellen, deed ik dat ook niet bij mijn moeder. 'Can I help you with some preparations? Do we have something to build for Flora Day?', vroeg ik aan ze.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 07/01/2018 02:19 PMCamille
Ik keek op toen ik de deur open hoorde gaan en glimlachte toen ik Xavier zag. 'Good morning!' glimlachte ik waarna ik langs mijn gezicht veegde en hiermee alleen maar meer meel verspreidde over mijn wang. 'I hope it will taste great too!' lachte ik hoofdschuddend. 'Truly, if you wouldn't know you had never baked before, you wouldn't notice.' glimlachte Xavier's moeder waarna ze een brood overnam om in de oven te steken. 'There are a couple of tables in one of the barns that need fixing. Some of the legs are broken. If you could have a look at that. And then perhaps you can move them into the field? The celebrations are in the field next to Rosa's house this year.' beantwoordde zij daarna de vraag van haar zoon. Ik probeerde ondertussen nog wat van het brooddeeg van mijn vingers te krijgen. 'You might need some help with carrying the tables. Maybe Camille or Julie could help?' vroeg Xavier's moeder vervolgens waarop ik knikte. 'Yes, of course.' glimlachte ik.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 07/05/2018 08:09 PMXavier:
Ik kon een grijns niet inhouden toen Camille langs haar gezicht veegde waardoor haar wang onder het meel kwam te zitten. Het compliment wat mijn moeder haar gaf, bevestigde de goede sfeer alleen maar. Ik was blij met Camille in de buurt, mijn moeder leek haar leuk te vinden en Julie ook. Dat waren toch de meest belangrijke personen voor me. Ondanks dat ik geen goedkeuring nodig zou hebben om haar te trouwen, was een bevestiging toch wel prettig. Ik knikte toen moeder begon over de tafels. 'I'll take a look and fix them.', verzekerde ik haar. 'At Rosa's this year. That's a nice place', zei ik verrast. Ik had haar er nog niet over gehoord toen we het brood hadden gebracht. Ik keek naar Camille toen ze aanbood om mee te helpen en knikte. Even twijfelde ik of ik aan zou bieden dat ze ook mee mocht blijven bakken en dat ik haar zou roepen als we de tafels zouden verslepen, maar ik besloot deze beslissing aan haar over te laten. Ik had er immers niks tegen om al wat eerder gezelschap te krijgen van haar. 'We can move a few tables at a time if we'll use the wagon and one or two of the horses.', stelde ik voor.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 07/05/2018 10:00 PMCamille
Ik had kort Xavier's blik gevangen nadat ik langs mijn gezicht had geveegd en ik kon zo wel raden waar de grijns vandaan kwam. Het kostte me echter de grootste moeite om niet in de lach te schieten en mijn ogen neer te slaan. Nee, met Xavier's moeder in de buurt konden we dat niet maken. Hier in Fontaine waren we niets anders dan collega's. Dat was alles wat iedereen in dit huis en het dorp hoefde weten. 'Yes, it seemed the easiest. When the kids get tired, they can easily go to bed at Rosa's and stay there for the night. Or be carried home.' legde Xavier's moeder uit terwijl ik probeerde nog wat meer een broodvorm in de lomp deeg voor me te krijgen. Ik had er helemaal niet over nagedacht dat de kinderen er ook bij zouden zijn. Natuurlijk! Het was iets voor het hele dorp. Ik begon er steeds meer zin in te krijgen, hoewel er ergens in mijn achterhoofd ook wel een soort paniek woedde. Hoe groter de groep mensen, hoe minder overzicht er zou zijn. Wat als er weer iets zou gebeuren? Wat als Xavier en ik doelwitten waren en we nu een schietschijf op het dorp hadden geplakt? Ik richtte mijn aandacht snel weer op het brood en probeerde alle nare gedachten te verdringen. Courdemanche was gebeurd. Het klooster was gebeurd. De geschiedenis zou zich niet nog eens herhalen. Ik had geen reden om bang te zijn. Niemand wist dat we hier waren, behalve de Koning en Koningin. We waren hier veilig. 'Sounds like a plan to me!' reageerde ik ietsje trager dan ik normaal gereageerd zou hebben. 'Let me just get all the dough of my hands.' vervolgde ik terwijl ik mijn best deed om zoveel mogelijk restjes er zo af te halen voor ik mijn handen in de kom water stak die Xavier's moeder klaar had gezet en zo de rest van mijn handen waste. Ik stond al bijna bij de deur toen Xavier's moeder moest lachen. 'Camille? You might want to clean your face.' knipoogde ze waarna ik kort een wenkbrauw optrok, maar me al snel bedacht waar ze het over had. Ik zou het bijna vergeten zijn. Ik moest kort lachen. 'I'll use the water barrel.' glimlachte ik voor ik naar buiten liep, waar het al flink warm was. Wat dat betreft kon je goed merken dat Fontaine aan een andere kant van Parijs lag dan Courdemanche. Daar was hitte zoals hier zeldzaam. Het gebeurde wel eens, maar meestal maar voor enkele dagen voor er flinke stortbuien volgden. Hier leek warmte echter meer voor te komen dan regen. Ik haalde de deksel van de regen ton en haalde een keer kort adem voor ik mijn hoofd in het water stak. Dat hierbij mijn haar ook nat werd interesseerde me vrij weinig. Met deze hitte zou het waarschijnlijk zo weer droog zijn. Op het moment dat ik geen adem kreeg, kwam ik weer overeind. Dat voelde een heel stuk frisser.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 07/08/2018 05:07 PMXavier:
Begripvol knikte ik toen moeder uitlegde waarom het dit keer bij Rosa gehouden werd. 'I'm looking forward to Flora Day, because I missed it for the past years.', zei ik tegen haar. Vroeger had ik er nooit om staan springen, al die drukte, voorbereidingen en met name het dansen. Echter leek het nu de omgekeerde wereld. Ik verheugde me erop, om met Camille te dansen en dat leek alles eromheen een stuk draaglijker te maken. Ik was rustig achter Camille naar buiten gelopen en zag dat ze zichzelf op dezelfde manier als ik zojuist had gedaan opfriste. 'Let me help you', zei ik met een glimlach toen ze met een nat hoofd uit de regenton kwam, maar het meel nog steeds op zijn plek zat. Zacht veegde ik met mijn hand de kleffe resten weg. Daarop haalde ik een hand door mijn half droge haren en schudde ik ze met mijn handen nog wat uit, zodat ze eerder droog zouden zijn voor ik Camille meenam naar de schuur waar mijn moeder op gedoeld had. 'I'll fix the tables and benches first, after that we can get the wagon and the horses to move them.', zei ik tegen haar met een glimlach. 'I'm glad you like it here and my family likes you too', zei ik tegen haar.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 07/08/2018 05:35 PMCamille
Ik glimlachte toen Xavier de laatste resten meel van mijn gezicht veegde. 'Thanks!' zei ik waarna ik mijn haar wat uitkneep. Toch bleef het nadruppelen, maar dat was eigenlijk wel verfrissend. 'Please let me help you! I want to learn...' reageerde ik op het moment dat hij vertelde dat hij eerst alles zou repareren voordat we alles zouden verplaatsen met paard en wagen. Het zou fijn zijn om nieuwe dingen te leren en al helemaal als het nuttige dingen waren. Mijn ouders zouden zich waarschijnlijk omdraaien in het graf want een dame hoefde natuurlijk helemaal niet handig te zijn. 'Does it always get this hot in Fontaine this time of year?' vroeg ik daarna terwijl ik de mouwen van mijn jurk opstroopte voor zover als dat ging. Echter kwam ik al snel tot de conclusie dat dat veel te strak zat dus knoopte ik de top los zodat ik uiteindelijk in m'n stays en de verschillende rokken stond. Dat gaf ook meteen meer bewegingsruimte om Xavier te helpen. 'I am glad they like me!' knikte ik met een glimlach. Ik vermaakte me enorm hier in Fontaine en het was fijn om even een "normaal" leven te leiden. 'So... How do we fix them?' vroeg ik terwijl ik mijn natte haar over een schouder veegde zodat het iets minder in de weg zou zitten.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from CupCake on 07/08/2018 08:24 PMXavier:
Ik keek naar haar en grinnikte toen ze vroeg of ze me kon helpen, omdat ze wilde leren. 'You can still learn a lot. Everybody can.', verzekerde ik haar. 'Do you know how to handle a hammer and nails?', vroeg ik aan haar. 'Probably we're going to fix them with that and maybe some new wood.', legde ik aan haar uit.
Ik begon zachtjes te grinniken toen ze begon over de hitte. Ik was niet anders gewend, waardoor het voor mij nieuw was om er iemand over te horen. 'It often does', beantwoordde ik haar vraag. 'Sometimes some rain, but the sun shines most of the time.', zei ik tegen haar. Toen Camille het zichzelf wat gemakkelijker maakte door wat uit te trekken, trok ik zelf ook mijn shirt uit. Zeker als we zometeen aan de slag gingen, werd het al warm genoeg. Echter zou ik het shirt wel weer aantrekken als we in het dorp waren. Niet iedereen hoefde alles te weten. Zacht duwde ik tegen verschillende tafels en kwam er algauw achter dat sommige wankel stonden en anderen gebroken poten hadden. 'Let's start by turning all the broken tables', stelde ik voor. Nadat we dat samen gedaan hadden pakte ik de benodigdheden erbij en ging ik in kleermakerszit bij de hoekpoten zitten om te kijken wat de schade was en hoe we dat het beste op konden lossen.
Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.
from PoppyRedx on 07/08/2018 08:46 PMCamille
Ik trok even een wenkbrauw naar Xavier op toen hij vroeg of ik wist hoe om te gaan met een hamer en spijkers. Wat dacht hij nu zelf? 'I am afraid I have never held a hammer in my life and the only time I have seen nails was when my brothers were trying to built their own toys with wood.' lachte ik hoofdschuddend. Nee, natuurlijk had ik die dingen nog nooit in m'n leven aangeraakt. Het was misschien wel een wonder te noemen dat ik wist hoe ze eruit zagen. 'Hmmm... I used to complain about the rain in Courdemanche, but I am not so sure I dislike it anymore.' mompelde ik op het moment dat hij vertelde dat het hier meestal warm en zonnig was. Op zich was er ook niks verkeerds aan, maar het was flink wennen. 'Yes, let's!' knikte ik enthousiast op Xavier's voorstel om alle tafels eerst om te draaien. Mijn enthousiasme verdween echter al snel, want de tafels waren niet bepaald licht te noemen, maar daar probeerde ik me al snel overheen te zetten. Ik had zelf aangeboden te helpen dus nu moest ik me ook niet aanstellen. Daarnaast voelde ik een soort bewijsdrang naar Xavier toe. Ik wist wel dat dat niet nodig was, maar toen we voor het eerst gesproken hadden over deze trip had hij toch zijn twijfels gehad of ik wel op de boerderij paste en het me daar wel naar mijn zin zou hebben. Inmiddels waren die twijfels, naar mijn idee, wel afgenomen, maar toch was ik vastbesloten om hem te tonen dat ik het boerenleven ook aan kon.

Reply