ORPG] Tous pour un, un pour tous.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 08/20/2018 08:24 PM

Xavier:
Stiekem was ik blij dat Camille zei dat het voor iedereen overduidelijk moest zijn geweest dat Leon dronken was. Blozend sloeg ik mijn blik neer toen ze ontkende dat ik hierdoor de hele dag verpest had. Doemdenken, nog zoiets waar ik goed in was - echter wanneer het moest, zoals op de verjaardag van de Koning - vertrouw je er toch op dat iemand anders de zaken goed op orde heeft. Volgende keer niet meer dus.
Haar woorden kwamen langzaam binnen waarop zich een glimlach rondom mijn lippen begon te vormen. 'There could be lots of reasons why you shouldn't, but I'm happy you had a nice evening so far', zei ik tegen haar. 'How did everybody welcome you? Do you like Fontaine and Flora Day', veranderde ik het onderwerp. Zonder dat het dorp goed kennis met haar had kunnen maken, werd ze nu toch wat in het diepe gegooid en het zou mooi zijn als het van beide kanten zou bevallen. 'Besides me then', plaagde ik haar met een knipoog.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 08/20/2018 01:08 PM

Camille
Ik glimlachte door Xavier's antwoord. Gelukkig maar. Dat zou nog het ergste van allemaal zijn; als hij pijn zou hebben of gewond zou zijn geraakt. Dat had hij al wel genoeg meegemaakt en was zo'n kleine vechtpartij niet waard. 'I'm certain everyone could tell that he was drunk.' knikte ik toen hij de hoop uitsprak dat iedereen het af zou doen als een vechtpartij tussen de twee kwajongens die ze vroeger waren geweest. Ik was allang blij dat Xavier's moeder het niet gezien had en dat de meeste aanwezigen waarschijnlijk teveel gedronken hadden om zich er de volgende dag nog wat van te herinneren. Mijn glimlach werd alleen maar groter door zijn volgende uitspraak, al verdween deze wel weer een beetje toen hij zei dat hij waarschijnlijk Flora Day voor ons verpest had. Ik schudde mijn hoofd en stopte met lopen, mijn vrije hand op zijn bovenarm om hem ook te laten stoppen. 'You didn't rmess up anything. A whole day cannot be ruined by a single accident.' schudde ik mijn hoofd terwijl ik hem aankeek. 'I have had a nice evening actually. I'm spending my evening with you, so... How could I not?' glimlachte ik., zijn opmerkingen daarvoor negerend. Het leek me niet dat hij nu veel zin zou hebben om te vertellen wat er tussen hem en Leon gebeurd was of om nogmaals na te moeten denken over wat er in het klooster allemaal gebeurd was en wat de gevolgen daarvan waren geweest. We konden het veel beter hebben over deze avond en ons daarop focussen dus had ik alleen zijn vraag over hoe ik de avond tot nu toe ervaarde en of ik het naar mijn zin had en het antwoord daarop was simpel. Het feit dat we samen tijd door konden brengen was meer dan genoeg om ervoor te zorgen dat ik het naar mijn zin had. Het was het enige wat ik wilde en nodig had.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 08/20/2018 12:12 PM

Xavier:
Ik knikte toen ze me vroeg om mee te gaan, echter had ik onze armen al snel door elkaar heen weten te haken, zodat het niet leek dat zij mij wegvoerde, maar andersom of zelfs samen. Zoals het in het paleis ook zou zijn gebeurd. Toen we een eindje weg waren merkte ik dat Camille mijn hand vastpakte, waarop ik niet anders kon dan glimlachen. 'No, I'm not.', verzekerde ik haar. Het knietje wat Leon me gegeven had was de enige klap die ik had moeten incasseren. 'I'm fine.', benadrukte ik nogmaals. 'I hope Fontaine will see this as an ordinary fight. When we were younger, Leon and I rolled over the ground regulary. But we were still friends then.', sprak ik mijn hoop uit tegenover haar. Even bleef ik stil en bleef mijn blik bij haar hangen. 'You were right', zei ik zacht. 'He isn't worth it, but you are.', zei ik en streelde met mijn duim over de rug van haar hand die ik nog vast had. 'I mean... he was wrong. And I won't let anybody, even if he should be the King, offend you.', zei ik tegen haar. 'But I messed up Flora Day for us, I believe', zei ik en beet zacht op mijn onderlip. 'Not if this makes things good, but it is very difficult to behave yourself if you're full of hatred about somebody', mompelde ik. 'And maybe I'm still not completely myself.', verzuchtte ik. 'I can only hope that you have had a nice evening so far?', deed ik een poging om de sfeer wat op te beuren.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 08/20/2018 11:48 AM

Camille
Ik glimlachte zwak toen Xavier zijn excuses aanbood. Wat mij betreft was er niets waar hij zich voor hoefde te verontschuldigen, maar ik wist dat hij het toch zou negeren als ik dat zou zeggen. Hij zou zijn schouders ophalen, zijn hoofd schudden en zeggen dat hij wel degelijk ergens zijn excuses voor moest maken. Zo zat hij gewoon in elkaar. 'Here... Come.' zei ik op zachte toon terwijl ik hem weg begon te leiden van het veld, weg van de vele ogen die toch nog onze kant op keken. Niet dat ik echt een idee had waar ik hem mee naartoe nam, want zo goed kende ik Fontaine nog altijd niet, maar ik ging er maar vanuit dat hij later de weg wel weer terug zou kunnen vinden. 'Are you hurt?' vroeg ik toen ze een eindje van het feest weg waren en ik zijn hand even in de mijne nam. Er zat vast wel genoeg afstand tussen ons en het feest om ervoor te zorgen dat niemand het zou zien. Hopelijk zouden we later terug kunnen gaan om onze dans af te maken, want ik had er juist zo van genoten. Het was echter net alsof het ons niet gegund was om samen tijd door te brengen. Iedere keer gebeurde er wel iets of werd iets moois weer teniet gedaan door nare gebeurtenissen. Ik zuchtte lichtjes. Het enige wat ik wilde was tijd spenderen met Xavier, maar zelfs dat leek teveel gevraagd en als het hier al niet ging, hoe zou het dan op het paleis gaan? Wat als de koning ons verzoek af zou wijzen? Als hij iemand anders voor me op het oog had? Ik probeerde er allemaal maar niet aan te denken, maar dat was wel lastiger als we niet gewoon samen waren en het naar ons zin hadden.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 08/20/2018 11:00 AM

Xavier:
Terwijl Leon onder me zacht zijn excuses aanbood, gleed mijn blik naar Camille toe die enkel een knikje gaf. Waarschijnlijk had ze net als mij door dat het niet gemeend was, maar we konden niet meer van hem verlangen op dit moment. Haar daarop volgende woorden om te gaan wandelen, zorgden ervoor dat de woede wat zakte en ik me minder met Leon bezig hield. Ik had haar hand aangenomen voor ik van hem af stapte en de neiging om hem nog eens stevig na te trappen moest onderdrukken. Hij zou zich vreselijk moeten schamen voor zijn woorden en zijn gedrag. Ik hoorde hoe Julie ervoor zorgde dat iedereen weer terug ging naar hetgeen waar hij/zij mee bezig was. Daar was ik haar ontzettend dankbaar voor. Ik klopte zo goed als het ging even mijn kleding af en keek naar Camille en Julie. 'I'm sorry that you had to see this', verontschuldigde ik me. Het had een leuke, onbezorgde Flora Day moeten worden, maar dat was niet gelukt omdat ik me niet in had kunnen houden tegenover Leon toen hij er met Camille vandoor ging. Alweer een moment wat mooi had moeten zijn en overschaduwd werd door andere dingen. Het leek ons niet mee te zitten.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 08/19/2018 11:12 PM

Camille
Ik vond het vreselijk dat ik niet kon doen in deze situatie, want ik had nu eenmaal niet de fysieke kracht om de twee mannen uit elkaar te halen en mijn vragen om te stoppen werden genegeerd. Ik hoorde Leon's opmerking wel degelijk, maar ik wist beter dan te reageren. Dat was toch het enige wat hij wilde bereiken; een reactie uitlokken. Het liefst in het bijzijn van vele anderen en aangezien we op de dansweide stonden, trok een gevecht toch wel wat aandacht. Al helemaal als de Captain of the Musketeers erbij betrokken werd. 'I'm sorry, milady.' klonk het gedempt onder Xavier vandaan. Ik gaf Leon slechts een klein knikje. Het was beter om te doen alsof zijn woorden me helemaal niets gedaan hadden, maar echt vergeven deed ik hem natuurlijk niet. Zijn stem had tevens ook niet helemaal oprecht geklonken waardoor ik het idee had dat hij het alleen maar zei om van Xavier af te zijn. 'Let's go for a walk, Captain.' zei ik op zachte toon terwijl ik mijn hand naar hem uitstak om hem overeind te helpen. Niet dat hij het echt nodig had, maar het voelde toch prettiger. Hopelijk zou ik hem er een beetje mee kunnen kalmeren. Ik had hem nog nooit eerder zo kwaad gezien, behalve die keer dat hij kwaad was geworden op mij, me ervan beschuldigd had een spion te zijn en ik geweigerd had zijn vragen te beantwoorden. Ik hoopte maar dat hij niet lang kwaad zou blijven en dat we daarna gewoon weer van elkaars gezelschap konden genieten, zonder daarbij gestoord te worden uiteraard. 'The show is over. Music please!' hoorde ik Julie's stem die ook was komen kijken wat er aan de hand was geweest. Onze blikken vingen elkaar en ze gaf me een klein, glimlachend knikje. Ze had dus wel degelijk in de gaten wat er zojuist gebeurd was en waarom en was daarbij ook van mening dat niemand anders het hoefde te weten. Gelukkig luisterden de meeste mensen ook direct naar haar en verdwenen weer terug naar de dansvloer. 'Come...' zei ik zacht tegen Xavier. Misschien dat als we even verdwenen, iedereen het snel weer zou vergeten en we later op de avond zonder problemen weer verder konden dansen. Het hielp dan ook wel dat de drank rijkelijk vloeide. Ik liet mijn blik even over de aanwezigen gaan, maar zag Xavier's moeder gelukkig niet. Dan hoefde ze hier ook niets van te weten, leek mij.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 08/19/2018 07:48 PM

Xavier:
Ik had de sussende woorden van Camille nauwelijks gehoord. Of misschien wel gehoord, maar ik had er geen acht op geslagen. Ik wist wanneer iemand onrecht aangedaan werd. Camille hoorde niet zo behandeld te worden en Leon moest zich zeker op een andere manier gedragen. Ze stond volkomen in haar recht dat hij het niet waard was, maar Camille was de confrontatie wel waard. Al zou het mijn kop kosten, dan nog zou ik voor haar op zijn gekomen.

De woorden van Leon kwamen hard aan. Ergens diep in me werden nog steeds de goede herinneringen samen, herinneringen van betere tijden bewaard. Ik kon en mocht hem niet meer zien als een vriend, hij had ondertussen al meerdere malen bewezen dat hij die titel niet waard was. 'I'm not more than anybody here. I'm a farmer's son and I'm proud of it. It made me what I am.', bromde ik terug in een poging mijn rust te bewaren. 'I'll never forget about Fontaine, how could I? And no, I don't live in the palace, I have a house and I pay for it as each other citizen of Paris, between all the trash and bad smells.', verzekerde ik hem. Ik was niet het type om constant in het paleis te zijn. 'It's clear you've never been in Paris before, you know nothing about the city.', beet ik hem toe. De stad had zeker zijn schoonheden, maar er waren nog veel meer plekken met armoede en onrust waar misdaad orde van de dag was. Ik negeerde zijn vraag dat hij er niet bij kon waarom de Koning mij gekozen had en wat mij zo speciaal maakte. Dat was iets wat niet voor mij bestemd was, hoewel goede eigenschappen erg zouden helpen. 'Hmpf', kwam er over mijn lippen toen Leon zijn knie hardhandig had opgetrokken. Ik probeerde het dubbelklappen zoveel mogelijk te voorkomen en mijn lichaamsgewicht in de strijd te gooien om Leon op de grond te houden. Alleen schoten zijn opmerkingen over Camille en mijn moeder het verkeerde keelsgat in. Ik wist wat hij had gezien, maar hoe durfde hij dat zo te zeggen? Waar haalde hij het lef vandaan om Camille een betaalde hoer te noemen? Knarsetandend balde ik mijn vuisten en vocht ik tegen de verleiding om hem een aantal rake klappen tegen zijn slaap te verkopen waardoor hij knock-out zou gaan. Doordat mijn handen in vuisten gebald waren, had ik me niet veel kunnen verzetten tegen de plotselinge krachtuitspatting waarmee Leon me van zich af duwde en overeind wilde krabbelen. 'Not so fast', gromde ik waarop ik naar voren dook en hem bij zijn laars vastpakte en deze krachtig naar me toe trok waardoor hij voorover viel. Ik kroop naar hem toe waarop ik bovenop zijn rug ging zitten en me over hem heen boog en mijn mond naar zijn oor bracht. 'I can let you go, but no word about me will cross your mouth again. If I hear one, you're the one who will pay for it.', dreigde ik. Mijn moeder zou het via mij horen en niet via een ander. Dat kon ik haar niet aandoen. 'And you will make your excuses to lady Camille for calling her a harlot.', zei ik tegen hem terwijl ik met zijn armen worstelde om deze tezamen op zijn rug te houden.

29, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from PoppyRedx on 08/19/2018 05:18 PM

Camille
Ik had even zwak geglimlacht bij Xavier's uitleg over waarom hij nooit eerder gedanst had. Nee, dat verklaarde wel een hoop. Nee, als ik in zijn schoenen had gestaan, had ik waarschijnlijk wel hetzelfde gedaan. Mijn lach werd weer breed toen hij aangaf me aan mijn woorden te houden, dat hij me altijd mocht vragen om een dans. 'You'd better!' glimlachte ik. Dat zou ik echt helemaal niet erg vinden. Sterker nog, het zou geweldig zijn als hij het daadwerkelijk zou doen en we ons misschien wel dagelijks aan een dansje konden wagen. Het was heerlijk om met hem te dansen, wetende dat hij het was en wat ik voor hem voelde. Het voelde zo bevrijdend. Voor even kon ik vergeten wat zich allemaal had afgespeeld en waar we waren, want voor even draaide het alleen om ons twee. Dat veranderde echter toen ik, na een bepaalde danspas, ineens Leon voor mijn neus had staan. Ik keek hem even verward aan. Waar was Xavier gebleven? Echter kreeg ik geen tijd om naar hem te zoeken, want Leon begon met me te dansen alsof we het al de hele avond deden. Wat moest ik nu doen? Eerder op de avond had ik echt geen nee kunnen zeggen tegen mijn danspartners, maar bij hem voelde het wel vreselijk verkeerd om het toe te laten. Ik had aan Xavier een paar dagen eerder al gemerkt dat hij de andere man absoluut niet vertrouwde en zelf gaf hij me ook de kriebels. Ik wilde dan ook net mijn mond opentrekken om te zeggen dat ik Xavier moest zoeken toen deze verscheen en tussen mij en Leon in ging staan. 'It's okay, Xavier.' probeerde ik hem te sussen terwijl ik een hand tegen zijn bovenarm legde. Het was niet oké wat Leon gedaan had, maar ik kon aan de toon van Xavier's stem horen dat ik het niet leuk ging vinden waar dit naartoe zou leiden en het enige wat ik wilde was een écht conflict voorkomen. 'Leave him. He's not worth it.' probeerde ik nogmaals, maar op dat moment zei Xavier me dat ik weg moest gaan. Iets wat ik natuurlijk niet van plan was. Echter was er ook niet veel wat ik kon doen. 'Please, stop!' zei ik terwijl ik naar de twee mannen op de grond toeliep, met Leon nog bovenop, maar die stak zijn arm uit en duwde me aan de kant. '

You think you're so high and mighty, Captain.' spat Leon toen hij onder Xavier terecht kwam. Een kreun ontsnapte aan zijn lippen toen Xavier hem op zijn kaak raakte, maar hij was zeker niet van plan om te stoppen. 'But you're still only a farmer's son. You're still one of us, even if you don't want to. Or have you forgotten about us in that fancy palace in Paris? I never understood it. Why would a King choose you? What makes you so special?' ging hij verder waarna hij zijn knie hard optrok in een poging Xavier van zich af te krijgen. 'And as for that lady of yours... Oh yes, I know she is yours. You know what I saw. When were you planning on telling your mother? Or is the girl a mere distraction? A harlot you pay for her company? Is that why you're keeping it a secret?' vervolgde hij waarna hij met al zijn kracht Xavier van zich af duwde en weer probeerde overeind te komen. Het was wel duidelijk dat er door de hoeveelheid ale totaal geen rem meer op zat en alle jaloezie van de afgelopen jaren naar buiten kwam. Xavier was een held. Xavier was het beste wat het dorp ooit overkomen was. Xavier dit. Xavier dat. Hij werd er gek van. Al die jaren werd de Captain maar geprezen en geprezen en woonde hij in Parijs en had hij geld en mooie vrouwen om zich heen en hijzelf zat nog altijd in dat godsvergeten Fontaine vast.

28, female

Re: ORPG] Tous pour un, un pour tous.

from CupCake on 08/19/2018 04:41 PM

Xavier:
'Well... I'm telling you now', antwoordde ik toen ze hoofdschuddend aan me vroeg of ik nog nooit gedanst had op Flora Day. Ik glimlachte toen ze nogmaals, net als in het klooster, benadrukte dat het niet erg was als je niet zo goed was in het dansen zelf. Zolang je maar plezier hebt. 'I will have fun with you. I was too...', begon ik voor ik nadacht over de verwoording. 'I was a real nascal, too active to just dance with the others. And when I grew up, the war came and a lot of people didn't survive, a lot of them were my age, but older and younger too.', specificeerde ik. 'It wasn't the time for jokes anymore and I didn't really have a partner to go with. I was just hanging around, talking with the others, being together when we can.', zei ik tegen haar en haalde mijn schouders op. Dat had naast het feit dat ik geen danser was, ook een grote rol gespeeld. Maar met Camille leek het allemaal anders te zijn. Ik had lol met haar, ik kon mezelf zijn bij haar, ik voelde me op mijn gemak. Daarbij kon ze zelf wél dansen en kon ik enigszins met haar meeliften. 'I guess that things are changing through the years.', vervolgde ik, mede doelend op het feit dat ik naar Parijs was gegaan, dat wij elkaar ontmoet hadden en waar we nu stonden en de toekomstplannen die we hadden. Daarop was de toost alleen maar toepasselijker geworden en voelde ik het vuur van de liefde branden toe ze fluisterend toostte op ónze toekomst.
Ik grinnikte toen ze vlak voor het dansen zei dat ik haar op elk tijdstip, overal kon vragen voor een dans. 'Hmm... I will keep that in mind. I'll hold you to that', verzekerde ik haar met een knipoog. Toen we samen dansten vlogen mijn gedachten terug naar het klooster, alleen was het nu vele malen beter om met haar te kunnen dansen. Nu wist ik op het moment zelf dat zij mijn danspartner was, nu waren gevoelens naar elkaar toe uitgesproken en kenden we elkaar zoveel beter.
We draaiden enkele keren om elkaar heen, zoals het hoorde in de dans tot ik zonder partner stond. Ik fronsde en vloekte zacht toen ik Leon met Camille ervandoor zag gaan. Het was mijn dans met haar! Het zinde me al niet dat hij met haar zou dansen, maar hij zou net zo goed op zijn beurt moeten wachten en hij hoorde het haar te vragen, verdorie. Hij kende werkelijk geen manieren. Je kon je toch nog wel een beetje inbeelden hoe je met een lady om moest gaan? Met stevige stappen liep ik naar het stel toe en legde ik mijn hand zwaarwegend op Leon's schouder. 'What are you doing?', zei ik zacht en dreigend terwijl ik me tussen hen in werkte. 'This was MY dance with her. You have to wait for your own.', zei ik stellig. Echter leek hij het er niet mee eens te zijn en probeerde zich langs me heen te werken. Trouw bleef ik tussen hem en Camille in staan en wierp hem een kwade blik toe. 'Don't you dare.', siste ik. 'You don't treat a lady like that. You really, really have no manners, you asshole.', schoot ik uit mijn slof. Vanuit een van mijn ooghoeken zag ik zijn arm omhoog komen en greep deze vast. 'Na-ah', zei ik terwijl ik mijn hoofd schudde. 'Camille, go away from here.', zei ik tegen haar terwijl ik leek aan te voelen waar dit heen zou gaan. Leon was niet vies van een "spelletje" of potje knokken. Zo te ruiken had hij daarbij ook teveel ale op, wat niet hielp om hem op een normale manier terecht te wijzen of te kalmeren. Echter schoot nu zijn andere arm ook omhoog, waarna ik deze vastpakte. Van jongs af aan waren we aan elkaar gewaagd. Vooraf had nooit vast gestaan wie van ons een vechtpartij zou winnen. Het volgende moment voelde ik iets langs mijn onderbeen gaan en werd ik onderuit gemaaid. Met een plof kwam ik neer met hem bovenop me. Ik kruisde mijn benen achter hem en rolde ons vlug om terwijl ik hem tegen de grond probeerde te houden. 'Give up, Leon. You've done enough. You're drunk.', beet ik hem woest toe. Na hetgeen wat hij in oorlogstijd had geflikt en waaronder heel Fontaine had moeten lijden, kon ik dit er niet bij hebben. 'Behave yourself.', bromde ik voor hij zich los wist te trekken met één arm en richting mij maaide, waarop hij dit maal van mij een rake klap kreeg die op zijn kaak belandde. 'I won't warn you again. Go home and calm down. I will point the next punch more securely.', verzekerde ik hem.

29, female