ORPG| Your presence can give happiness. I hope you remember that.

Re: ORPG| Your presence can give happiness. I hope you remember that.

Nayeon wist niet wat ze hoorde toen Dae aankondigde dat zij ook was aangenomen. Het was een behoorlijke stap om opeens van fotograaf naar manager te gaan en ergens was ze dan ook bang dat ze wellicht niet goed genoeg zou zijn voor de jongens. Aan de andere kant, Dae zou haar niet aannemen als zij niet in haar vertrouwde. Het rond zwermen voor een opdracht en geld was voorbij. Nu zou ze iets hebben wat vast was. Een vast inkomen. Het haalde een hoop zorgen van haar schouders. Al wist ze wel dat een vaste baan meer van haar zou gaan eisen dan wat opdrachten hier en daar. Ze zou zich volledig moeten focussen op hetgeen wat ze nu zou doen en waarschijnlijk ook overuren maken. Niet dat -dat haar veel uitmaakte. Dae was ook altijd op het kantoor dus wellicht dat ze elkaar wat gezelschap konden houden tijdens het werken. Niet per se om te praten, maar in een ruimte werken waar iemand anders ook zat, voelde toch minder eenzaam aan. Nayeon liep met Dae mee naar de verdieping van de assistentes en las het contract zelf door voor ze het zou voorleggen aan de jongens. Bedenkelijk tuitte ze haar lippen. Met een marker markeerde ze een aantal dingen aan en daarna liep ze terug naar de assistentes. "Dit wil ik aanpassen," zei ze en ze kwam achter eentje staan om het door te nemen. De industrie was enorm competitief, maar ze wist wat ze uit de jongens kon halen. Het zou naar haar mening beter werken als ze een iets losser contract hadden. Al bleven er een aantal dingen wel in staan. Zo was het hebben van een relatie oké, maar het mocht niet bekend worden onder de fans. Ze liep met het contract naar een lege vergaderkamer en ging daar alvast zitten. Toen de jongens eindelijk binnen kwamen, stond ze op en deelde ze de contracten uit. "Lees het goed door," zei ze. "Jullie zullen merken dat er een aantal regels niet tussen staan die jullie wel gewend zijn. Zoals het bezitten van een mobiel en het mogen drinken van drank. Laat ik één ding heel duidelijk maken. Wij geven deze vrijheid, omdat wij weten wat jullie kunnen en omdat wij jullie vertrouwen. Schaadt dit vertrouwen en we zullen deze vrijheid weer terug nemen. Dit geldt dan niet alleen voor de desbetreffende persoon, maar voor de hele band. Draag de verantwoordelijkheid samen. Jullie mogen een mobiel hebben, maar plaats geen onverantwoordelijk gedrag, foto's of teksten online. Wel staat de regel dat als jullie hier trainen dat de telefoons in de kluisjes moeten voor optimale concentratie. Dan drank. Jullie zijn volwassen mannen. Ik wil geen dronken leden online vinden of in het openbaar. Je mag best eens een biertje of een soju drinken, maar als je dronken wil worden, doe dit dan in een privé omgeving. Zijn de andere regels duidelijk?" Ze keek alle leden stuk voor stuk aan.

Shownu lachte om Jin's haar die alle kanten op stak. Met zijn hand duwde hij de pieken wat meer omlaag om ze hopelijk te temmen. Grijnzend keek hij om naar Jimin. "Charmeur, zoals altijd."
Al kon hij niet ontkennen dat de dames er goed uitzagen. Dus hij gaf Jimin best gelijk om dergelijke gedachtes te hebben, zolang het wel op een professionele manier zou blijven. "Dat denk ik ook. Het zou best kunnen dat Dae zich af en toe ermee zal bemoeien. Dat zou ik ook doen als CEO. Checken of alles gaat zoals gewenst en zo niet wat er dan kan worden gedaan om het resultaat wel te behalen."
Shownu kneep in de schouder van I.M. en glimlachte. Zijn vroegere maknae was nog altijd zo enthousiast. "We hebben enorm veel geluk. Allemaal dankzij Jin."
Alle leden keken om naar Jin en Shownu klapte een paar keer in zijn handen. "Zonder jouw geweldige idee zouden we hier niet staan met een aangeboden contract. We gaan er iets geweldigs van maken!"
Met die woorden waren ze weer de toilletten uitgekomen en werden ze door een werknemer naar een kamer gestuurd. Hij liep naar binnen en zag Nayeon al zitten met de papieren. Hij nam plaats en keek nieuwsgierig naar de blaadjes die keurig uitgeprint en in een hoesje zaten. Nayeon deelde ze uit en meteen begon hij te lezen. Het was belangrijk om alles goed in zijn achterhoofd te houden. Hij wist immers nog goed hoe het was als trainee zonder debut en hoewel hij graag weer muziek wilde maken, wist hij niet of hij die ellende weer in wilde. Al viel dit contract hem enorm mee. Verbaasd keek hij dan ook op naar Nayeon die uitlegde dat ze vrijheden hadden gekregen vanwege vertrouwen. Hij vond het dan ook meer dan logisch dat die vrijheden weer zouden worden ingetrokken als één van hen zich niet gedroeg. "Dat is enorm redelijk," gaf hij toe en hij keek zijn bandleden even aan. Iedereen stemde ermee in zo te zien. Hij las verder tot hij alles had gelezen. "Ik word de leider?" vroeg hij verrast aan Nayeon. "Maar Jin kwam met het idee om u op te zoeken. Ik vind dat hij de leider zou moeten zijn."
Nayeon glimlachte en schudde haar hoofd. "Jin is verantwoordelijk, redelijk en zorgzaam. Hij is daarbij ook erg verlegen. De leider moet spontaan zijn. Iemand die gemakkelijk kan praten tegenover de pers, tijdens concerten en tv shows. Je was de leider van Monsta X. Je hebt jezelf bewezen die rol aan te kunnen en daarom zal je de rol nu weer krijgen. Suga, jij wordt de main rapper. Kihyun zal de main vocalist zijn en Jimin zal samen met jou, Shownu, de main dancers zijn. Jullie zijn beide voortreffelijk met choreografie. V, jij wordt de visual van de groep."
Het was veel informatie om in te nemen, maar iedereen knikte. Shownu zag dat Nayeon's blik op Jin bleef rusten. "En Jin en I.M. wil ik meer aandacht geven. In jullie vorige bands waren jullie vaak een beetje de schaduw van de rest. Daarom wil ik dat jullie samen een nummer maken en die zullen we als eerst bekend maken. Fans zullen verrast zijn door de collaboration en het is een goede sneakpeak voor de nieuwe band. Zijn jullie het daarmee eens?"
Shownu keek om naar zijn nieuwe beste vriend en grijnsde breed. Het was een enorme verantwoordelijkheid, maar hij was er zeker van dat hij en I.M. er iets prachtigs van gingen maken. Desnoods kon hij ook nog altijd helpen. Zijn blik viel daarna op Dae die in de ruimte was. Sinds wanneer was zij binnen gekomen? Hij glimlachte breed naar haar.

Re: ORPG| Your presence can give happiness. I hope you remember that.

Dae was onder de indruk. In het verleden had ze meerdere managers aangenomen, ze moest wel. Dae was alleen begonnen en ze was al snel zo groot geworden dat ze het niet zelf allemaal meer had kunnen doen. Ze deed nu vrijwel geen management meer, dus ze had veel beginners gezien. Maar Nayeon leek een natuurtalent. Misschien was het omdat ze Dae er zo vaak over had gehoord en ze al zo veel losse klusjes had gedaan. Maar dat maakte niet uit. Ze deed het goed. Vanuit de hoek van haar vergaderkamer bekeek Dae hoe de vrouw de jongens toesprak. Het gebeurde niet vaak, maar het toverde een kleine glimlach op haar gezicht bij het zien van de grote glimlachen op de gezichten van de jongens.
"Laten we tekenen voordat ik me bedenk," glimlachte Dae. Ze schudde haar donkere haren over haar schouder. Van de tafel greep ze een pen, zodat ze zelf als eerste de juiste handtekeningen kon zetten. Nayeon was daarna en vervolgens werd de stapel doorgegeven aan Shownu.
"Als je alvast meeloop zal ik de sleutels naar jullie appartementen geven," zei Dae. Een aantal jaar terug had ze een groot appartementencomplex gekocht waarin ze verschillende artiesten onderbracht. Het was gemakkelijker. Dae liet Nayeon met de andere jongens achter om alles te ondertekenen terwijl zij en Shownu naar haar assistente wandelde. Dae liep een stap voor Shownu uit. In haar positie gebeurde het regelmatig dat ze vooropliep. Het was een wereld voor verschil voor haar geworden. Mensen behandelde haar met respect en zagen haar als iemand die hogerop stond, terwijl ze een aantal jaar terug nog gezien werd als iemand die niks was. Alles kon zo snel veranderen. Dae keek over haar schouder naar Shownu.
"Ik moet eerlijk zijn, ik had niet verwacht ooit nog iets van jullie te horen in de muziekwereld. Ik denk dat het inspirerend kan werken voor andere artiesten, zeker mannen," zei ze. Samen stapte ze de lift in. Het was een aantal minuten voordat ze op de bovenste verdieping kwamen. Dae haar assistente werkte op dezelfde verdieping als Dae zelf. De assistente was een westerse vrouw die Dae juist had aangenomen om als tolk en internationale relaties te kunnen werken, zo veel was er niet te doen voor alleen assistente.
"Natasha, ik zou graag zeven sleutels willen ontvangen. Ik denk dat de vijfde verdieping goed is, D vleugel," zei Dae. De blondine, die achter een groot bureau zat, keek nieuwsgierig op.

Door alles wat er gebeurde stuiterde Jin bijna in zijn stoel. Hij was zo verschrikkelijk blij. Ze hadden hem totaal geen rol kunnen geven en hij was alsnog blij geweest. Maar toen hij hoorde dat hij meer aandacht zou krijgen ontplofte hij bijna. Om zich iets in te kunnen houden had hij op zijn onderlip gebeten, net zolang tot hij een pen in zijn armen gedrukt kreeg om de papieren te ondertekenen. Alles leek nu goed te gaan komen. Niemand van hun hoefde stomme baantjes te nemen, na de verrotte tijd in het leger konden ze gewoon weer verder. Ze konden hun passie verder uitwerken en hij kon dat doen met een manager waar hij nu al zo verschrikkelijk blij mee was. Als een kleuter kraste Jin zijn handtekening in de papieren, waarna hij het doorschoof naar I.M.
"Dit voelt als een droom," zei Jin breed grijnzend. Met glunderende ogen keek hij op naar Nayeon. Het was niet alleen een kans voor hem geweest, maar ook van haar. Hij had heus wel door dat het nu aan Nayeon was om haar te bewijzen naar Dae. Jin wilde haar trots maken. Zonder Nayeon was dit allemaal niet goed gekomen.
"Bedankt dat je ons deze kans wilt geven. Je neemt een groot risico met ons, maar ik beloof je dat we je het helemaal waard gaan maken. We gaan elkaar helpen," glimlachte Jin naar Nayeon. Ze was bezig geweest om bij I.M. aan te wijzen waar hij moest tekenen, maar dat maakte Jin niet zo veel uit. Hij wilde zijn dingen gezegd hebben. Ongeduldig wachtte Jin. Iedereen had uiteindelijk zijn papieren getekend. Alles was rond. Ze waren officieel weer bij een label.
"We gaan het vanavond vieren, dat we weer een contract hebben. Willen jij en Dae ook komen? Dan kan je direct ons nieuwe appartement zien," Grijnsde Jin brutaal. Hij wilde een goede relatie hebben met zijn manager, zeker met Nayeon en Dae. Ze waren zijn deuren en hij was ze gewoonweg dankbaar. Trots had Jin zijn pakketje met papieren aangepakt. Hij was blij, verschrikkelijk blij. Jin wreef met zijn hand door zijn haren. Hij was zo verschrikkelijk blij.
"Je hebt dit goed gedaan Jin, jij en Shownu. Zonder jouw brutale actie waren we nu nog steeds zoekende geweest," zei I.M. Grijnzend bleef Jin zitten, wachtend tot Shownu weer terug kwam met de sleutels van hun nieuwe verblijf.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven